De Vries i Kobayashi wygrywają emocjonujący wyścig Le Mans, a Toyota odnosi szósty triumf

Nyck de Vries i Kamui Kobayashi poprowadzili Toyotę #7 do zwycięstwa w 94. wyścigu 24-godzinnym Le Mans z przewagą 10.913 sekundy. Był to najkrótszy wynik w historii WEC, a wydarzenie oglądała rekordowa liczba 350 105 kibiców.

Rekordowa liczba 350 105 kibiców zgromadzonych przy torze wyścigowym miała okazję obejrzeć najbardziej zaciętą i emocjonującą edycję zawodów rozgrywanych dwa razy w ciągu ostatnich lat, w której zwycięzcę od drugiego miejsca dzieliło zaledwie 10.913 sekundy – najbliższa różnica w historii FIA Historia Mistrzostw Świata w Wytrzymałościach.

Podstawy dla ToyotaSzósty sukces BMW w Le Mans został odniesiony już w pierwszym półgodzinnym wyścigu, kiedy – podobnie jak BMW w drodze do przełomowego zwycięstwa na torze Spa-Francorchamps w zeszłym miesiącu – wielokrotny mistrz świata zaryzykował, odchodząc od strategii i stawiając swoje samochody na czystym powietrzu. Z marnych 14. i 15. miejsca na starcie w głównej kategorii Hypercar, ta odważna decyzja dała im solidną przewagę.

Przez większość wyścigu zwyciężyła Toyota TR010 Hybrid z numerem 8, 2026 Konkurs otwierający FIA WEC w Imola w kwietniu – to właśnie ten wydawał się najbardziej prawdopodobny do zgarnięcia łupów, ponieważ Brendon Hartley, Ryō Hirakawa i Sébastien Buemi spisali się znakomicie, odświeżając 12. Cadillac i #20 BMW, co zapewniło im doskonałą pozycję do triumfu.

Wyścig, który trwał do samego końca

Drugi z dwóch safety car okresy w niedzielny poranek, jednakże – wymagane do przeprowadzenia napraw barier po poważnym wypadku Ayhancana Güvena w Porsche klasy LMGT3 Manthey DK Engineering – przyniosły siostrzaną Toyotę nr 7 pilotowaną przez Mike’a Conwaya, Kamui Kobayashi oraz Nycka de Vriesa powrócił do rywalizacji po tym, jak na początku czwartej godziny złapał gumę i musiał naprawić czujnik wału napędowego, co spowodowało spadek w klasyfikacji.

Od tego momentu gra się rozkręciła, zapoczątkowując spektakularną walkę czterech kierowców do mety między dwoma Toyotami, Cadillakiem #12 i BMW #20. Połączenie imponującej, surowej prędkości Kobayashiego, precyzyjnych wyprzedzeń de Vriesa – w tym śmiałego wyprzedzenia Normana Nato na zakręcie Mulsanne – oraz odrobiny szczęścia w kwestii momentu, w którym późna żółta flaga Full Course Yellow ostatecznie przesądziła o losach załogi #7.

Kobayashi jako pierwszy przekroczył linię mety, zapewniając Toyocie 51. zwycięstwo w mistrzostwach FIA WEC w jej 102. starcie – przywracając jej niesamowitą skuteczność na poziomie 50 procent – ​​i wynosząc markę na szczyt klasyfikacji producentów i kierowców.

„Trudno to ująć w słowa” „odzwierciedlił Conway.Zwycięstwo tutaj jest zawsze niesamowite, bo to naprawdę trudny wyścig, a nasi przeciwnicy też byli niesamowicie wymagający. Były momenty, w których każdy z zawodników był mocny. Myślę, że nawet do ostatnich dwóch, trzech godzin nie wiedzieliśmy, co się wydarzy. 

„Robin [Frijns] sprawił, że przez ostatnie 30 minut było bardzo nerwowo, a Nyck [de Vries] chyba przez ostatnią godzinę zamykał oczy i się chował. Krążyłem w kółko po kabinie kierowcy i miałem około 15 przerw na toaletę w ciągu ostatnich 30 minut! Ale daliśmy radę, wykonaliśmy zadanie i jesteśmy tutaj. To był niesamowity wysiłek, więc ogromne uznanie dla wszystkich zaangażowanych.” 

Jak rozkładały się miejsca na podium

Zwycięskie w Spa BMW #20 Frijnsa, René Rasta i Sheldona van der Lindego – lidera wyścigu na początku dzięki agresywnej jeździe Niemca – ostatecznie nie miało sposobu na pokonanie tempa Toyoty, jednak drugie miejsce i tak stanowiło pierwsze podium bawarskiej marki w klasyfikacji generalnej w La Sarthe od czasu słynnego zwycięstwa w 1999 roku.

Kierowcy Toyoty nr 8 zajęli miejsca na podium przed kierowcą Cadillaca V-Series.R nr 12, którego dzieloną część stanowili Nato, Will Stevens i Louis Delétraz, przy czym cała trójka żałowała kary otrzymanej podczas przejazdu przez aleję serwisową za naruszenie przepisów dotyczących wolnej strefy w niedzielny poranek oraz dwóch awaryjnych pit stopów, które prawdopodobnie pozbawiły markę należącą do GM możliwości odniesienia pierwszego sukcesu w La Sarthe.

Siostra Cadillac nr 38 – udostępniona przez lokalnego bohatera Sébastiena Bourdaisa z Hyperpole ktoś kto nadaje tempo Jack Aitken i dwukrotny zwycięzca Le Mans Earl Bamber – byli w ścisłej czołówce, dopóki nie stracili siedmiu okrążeń z powodu awarii układu kierowniczego w połowie dystansu i nie wycofali się z wyścigu.

Tymczasem dla broniącego tytułu zwycięzcy wyścigu nie było mowy o czwartym z rzędu zwycięstwie w bajce Ferrari, a trzy hipersamochody 499P nigdy tak naprawdę nie brały udziału w wyścigu. #51 był najlepszym włoskim samochodem na mecie, zajmując piąte miejsce, podczas gdy siostrzany #50 był jednym z czterech wycofanych samochodów w tej kategorii.

Corvette zwycięża w zaciętej bitwie LMGT3

Corvette zwyciężyła w wielomarkowej rywalizacji o chwałę w klasie LMGT3, a TF Sport odparło nieustanne ataki ze strony Akkodis ASP Team (Lexus) i Heart of Racing Team (Aston Martin) odnotowując dziesiąte zwycięstwo amerykańskiego producenta w tym wydarzeniu.

„To naprawdę coś wyjątkowego” Keating przyznał, że jest już trzykrotnym zwycięzcą tej prestiżowej imprezy. „Opracowaliśmy plan działania i wykonaliśmy go dobrze. Mieliśmy idealny wyścig, bez kar i błędów, a to jest właśnie to, czego potrzeba, żeby dobrze wypaść w Le Mans. Jonny był niesamowity, wykonując pięć przejazdów na koniec – to był chyba motor napędowy tego wyścigu. Myślę, że to będzie przełom w karierze Jonny'ego Edgara”. 

Zespół Inter Europol Competition utrzymał swój ostatni znakomity wynik w kategorii LMP2, pokonując ataki zespołów Forestier Racing by Panis i Duqueine Team i wygrywając po raz trzeci w ciągu czterech lat. Polska ekipa cieszyła się z zajęcia pierwszego i drugiego miejsca.

2026 Kampania FIA WEC będzie kontynuowana za cztery tygodnie wyścigiem Rolex 6 Hours of São Paulo, który odbędzie się w dniach 10–12 lipca.

2026 24-godzinny wyścig Le Mans – najważniejsze fakty

Zobacz także: Cały czas F1 archiwumwielu zwycięzców Le Mans zaczynało w Formule 1.

Związane z: Ferrari odnosi zwycięstwo w WEC w Bahrajnie

O autorze

Leopold

Leopold Pleijsier założył F1-Fansite.com w 2001 roku i śledzi Formułę 1 od początku lat 1980. Pisze o niej codziennie. F1 wiadomości, weekendy wyścigowe, kierowcy i historia tego sportu.

Tematy pokrewne