Degradatie (deg)

Degradatie, ofwel deg, bepaalt wanneer een coureur moet stoppen en hoeveel rondetijd hij verliest voordat hij dat doet.

Bandenslijtage, universeel afgekort in de paddock "Deg" is de snelheid waarmee een Formule 1-band rondetijd verliest naarmate de prestaties afnemen. Elke stint is een race tegen de klok. Zorg dat de band optimaal presteert en de slijtage neemt langzaam en beheersbaar af. Mis je dat optimale bereik, dan keldert de rondetijd, wat een vroege pitstop en een strategisch compromis vereist dat de uitkomst van een Grand Prix kan bepalen.

Wat is bandenslijtage in de Formule 1?

Degradatie is het verlies aan grip, en daarmee rondetijd, dat optreedt naarmate een band gedurende een stint slijt. Het is een combinatie van twee effecten: dragen, wat betekent fysiek rubberverlies uit het loopvlak, en thermische degradatieDit betekent veranderingen in de werktemperatuur van de verbinding wanneer deze herhaaldelijk wordt verwarmd en afgekoeld in bochten.

Wat veroorzaakt degradatie?

• Keuze van de samengestelde stof: Zachtere materialen bieden meer grip, maar slijten sneller;
• Track temperatuur: hogere oppervlaktetemperaturen versnellen de thermische degradatie;
• Slijtage van het baanoppervlak: Opnieuw geasfalteerde circuits zoals Silverstone of Suzuka staan ​​erom bekend dat ze banden zwaar belasten;
• Rijstijl: Agressief remmen, het gebruik van stoepranden en slippen verkorten allemaal de levensduur van de banden;
• Auto-instellingen: Welving, rijhoogte, vleugelstand en neerwaartse drukverdeling beïnvloeden allemaal het gradengetal;
• Brandstofhoeveelheid en tempo: Een zwaardere of snellere rit belast de banden harder.

Deg versus de klif

Ingenieurs scheiden lineair degradatie, een gestaag verlies van een paar tienden per ronde, van de klifEen plotselinge afname van de grip treedt op zodra de banden volledig oververhit zijn geraakt of tot buiten hun werkingsbereik zijn versleten. Een coureur die in een rechte lijn rijdt, is te besturen. Een coureur die op de rand van de afgrond staat, moet onmiddellijk stoppen, want elke ronde kost seconden in plaats van tienden.

Hoe teams degradatie modelleren

Elk team gebruikt een bandenmodel dat de stintlengte en het rondetijdverlies voorspelt voor elke bandencompound, bij elke baantemperatuur en voor elke rijstijl. Het model wordt gekalibreerd tijdens de vrije training op vrijdag, verfijnd tijdens de kwalificatie en live gebruikt door de strateeg tijdens de race. Pitstopbeslissingen tijdens een Grand Prix worden bijna volledig bepaald door voorspelde temperatuurcurves.

Veelgestelde vragen over degradatie

Wat is bandenslijtage in de Formule 1?

Degradatie is het verlies aan grip en rondetijd naarmate een band gedurende een stint wordt gebruikt. Het is een combinatie van fysieke slijtage en thermische effecten, doordat het rubbermengsel herhaaldelijk wordt verwarmd en afgekoeld.

Wat is het verschil tussen slijtage en degradatie?

Slijtage is het fysieke verlies van rubber aan het loopvlak. Degradatie is een breder begrip en omvat ook thermische effecten, dus een band met nog voldoende profiel kan toch sterk gedegradeerd zijn doordat het rubbermengsel oververhit is geraakt.

Wat is een bandenklif?

De 'klif' is een plotselinge ineenstorting van de bandenprestaties zodra de rubbersamenstelling het einde van zijn werkingsbereik bereikt. Rondetijden dalen dramatisch en een pitstop is vrijwel direct noodzakelijk.

Welke bandensamenstellingen slijten het snelst?

Zachtere compounds bieden meer grip, maar slijten sneller. De zachte Pirelli-compound heeft bij een bepaald evenement altijd een kortere levensduur dan de medium of harde compound.

Kunnen coureurs de slijtage verminderen?

Ja. Soepelere stuurbewegingen, voorzichtig gas geven, gecontroleerd blokkeren en voorzichtig gebruik van de stoeprand verlengen de levensduur van de banden. Teams geven coureurs vaak instructies over specifieke bochten om de banden te beschermen.