Πίστα αγώνων Spa-Francorchamps – F1 Διάταξη Πίστας, Ρεκόρ & Νικητές

Spa-Francorchamps Track History

Η παλιά και νέα διάταξη της πίστας Spa-Francorchamps

Στις αρχές του 1920, τίποτα, φαινόταν, δεν μπορούσε να διαταράξει τη συνηθισμένη ησυχία στο ειρηνικό χωριό Francorchamps, σκαρφαλωμένο σε έναν λόφο πολύ κοντά στους Μαυριτανούς. Τίποτα, εκτός από το ότι, μια όμορφη καλοκαιρινή μέρα, ενώ ήταν εγκατεστημένοι στο Hotel des Bruyeres, δύο άνθρωποι γνωστοί στον κόσμο των αγώνων αυτοκινήτων, ο ένας είναι ο Jules de Thier, διευθυντής της εφημερίδας "La Meuse" και ο άλλος, Ο Henri Langlois Van Ophem, Πρόεδρος της Επιτροπής Αθλητισμού στο RACB (Royal Automobile Club Belgium), είχε την ιδέα να εκμεταλλευτεί το τρίγωνο που χαράσσεται από τους δρόμους που συνδέουν Malmedy, Stavelot και Francorchamps για να φτιάξουν μια πίστα αγώνων.

Πρώτος αγώνας
Ενώ απολάμβανε ένα ιδανικό σημείο σε αυτές τις καταπράσινες Αρδέννες, η πίστα εκτεινόταν σε ένα λοφώδες τοπίο, αλλά ήταν επίσης κατασκευασμένη από πολλά ευθύγραμμα τμήματα, ιδιαίτερα κατάλληλα για την επίτευξη υψηλών ταχυτήτων. Επιπλέον, όντας κοντά στο Spa, ήδη διάσημο σε διεθνή κλίμακα για την υδροθεραπεία του, και όπου ορισμένοι αγώνες αυτοκινήτου ήταν δημοφιλείς εδώ και μερικά χρόνια, αυτή η πίστα φαινόταν να έχει πολλά πλεονεκτήματα για να είναι επιτυχημένη. Ως εκ τούτου, ήταν ήδη προγραμματισμένος αγώνας για την επόμενη χρονιά. Προετοιμασμένος για τον Αύγουστο του 1921, αυτός ο αγώνας για αυτοκίνητα δυστυχώς δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί, λόγω έλλειψης εκπροσώπησης. Πράγματι, αν και όλα ήταν έτοιμα, μόνο ένας διαγωνιζόμενος είχε εγγραφεί στη φόρμα συμμετοχής. Τελικά η πίστα εγκαινιάστηκε από τους μοτοσυκλετιστές, ενώ οι αυτοκινητιστές ξεκίνησαν το 1922.
Το 1924 πραγματοποιήθηκε η πρώτη διοργάνωση του περίφημου 24 Hours of Francorchamps, μόνο ένα χρόνο μετά το Le Mans, ενώ ο πρώτος πραγματικός μεγάλος διεθνής αγώνας για μονοθέσια, το Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι, διεξήχθη το 1925. Επτά αυτοκίνητα έλαβαν μέρος σε αυτό το γεγονός. είδε τη νίκη του διάσημου οδηγού της Alfa Romeo, Antonio Ascari.

1925-1940
Κατά την περίοδο που εκτείνεται από τα μέσα της δεκαετίας του '24 έως τις παραμονές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα Grand Prix μοτοσυκλετών και οι διάσημοι αγώνες αυτοκινήτων όπως το XNUMX Hours of Francorchamps και το Γκραν Πρι Βελγίου επρόκειτο να είναι τα σημαντικότερα γεγονότα στίβου. Όσον αφορά την πίστα, παρέμεινε περίπου όπως ήταν στην αρχή.
Αλλά κάτι νέο συνέβη το 1939: Ο Francorchamps είχε μια τεχνητή καμπύλη, μοναδική στο είδος του: το "Raidillon" ή απότομη άνοδος. Αυτό το εμπόδιο, που προοριζόταν να περάσει με πολύ μεγάλη ταχύτητα, ήταν ο προάγγελος του προσανατολισμού που ήθελε να δώσει ο μάνατζέρ του στην πίστα: να την κάνει μια από τις ταχύτερες πίστες στην Ευρώπη, σε έντονη αντίθεση με τον Γερμανό γείτονά της, The Eifel, που ήταν επίσης πολύ θεαματικό αλλά πολύ πιο ελικοειδή και επομένως ένα από τα πιο αργά. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος επρόκειτο να διακόψει τη ζωή της πίστας για επτά μεγάλα χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων αυτό το μέρος του
Οι Αρδέννες γλίτωσαν ελάχιστα.

1947-1970

Jim Clark Lotus 49 Ford στη στροφή La Source Hairpin, Grand Prix Βελγίου 1967, πίστα Spa-Francochamps

Το 1947 ξαναρχίζουν οι αθλητικές δραστηριότητες στην περιοχή γύρω από το "L'Eau Rouge". Για άλλη μια φορά, οι διάσημοι αγώνες ήταν στο επίκεντρο: Μοτοσικλέτες και Αυτοκίνητα Grand Prix, στα οποία προστέθηκαν περιστασιακά το 24 Hours of the Racb, πριν ξεκινήσουν ξανά ετησίως από το 1964. Αργότερα, άλλοι οργανισμοί ολοκλήρωσαν αυτό το πρόγραμμα. Έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα, το RAC from Spa διοργάνωσε το Grand Prix του Spa και στη συνέχεια, στις αρχές της δεκαετίας του εβδομήντα, το junior RAC, τις 24 Hours μοτοσυκλέτες του.
Αν όλα έδειχναν να εξελίσσονται σωστά, αυτή η κατάσταση θα διαρκούσε, ωστόσο, μόνο μέχρι το 1970, όταν, για τελευταία φορά, πραγματοποιήθηκε το Grand Prix της Formula I κατά μήκος της πίστας μήκους δεκατεσσάρων χιλιομέτρων. Λόγω των ισχυρισμών που διατυπώθηκαν στη δεκαετία του 'XNUMX, ορισμένοι οδηγοί Grand Prix δεν ήθελαν να τρέχουν πλέον στο Francorchamps για λόγους ασφαλείας, που ήταν αρκετά δύσκολο να επιλυθούν για τους Διακοινοτικούς Διευθυντές. Η μελωδία ωστόσο δόθηκε.

Ο Jacky Stewart στο grid με το March-Ford του F1 αυτοκίνητο στο Spa-Francorchamps (1970)

Επειδή, ακόμα κι αν οι άλλοι προγραμματισμένοι αγώνες εξακολουθούσαν να πραγματοποιούνται, ήταν φανερό ότι στα δεκατέσσερα χιλιόμετρα της, η πίστα είχε γίνει πολύ επικίνδυνη λαμβάνοντας υπόψη την αυξημένη απόδοση των μονοθεσίων και τις λίγες δυνατότητες προσαρμογής του περιβάλλοντος όπως συνέβαινε. όταν χτίστηκαν νέες πίστες.

Το τέλος του μεγάλου Francorchamps ήταν κοντά. Ήταν υποχρεωμένοι να αντιδράσουν εάν ήθελαν να διατηρήσουν την πίστα και να δημιουργήσουν μια που θα λάμβανε καλύτερα υπόψη τα μέτρα ασφαλείας που διεκδικούσαν οι οδηγοί του Grand Prix.
Έτσι, μετά από διαφορετικά σχέδια που στόχευαν στη διατήρηση των κύριων χαρακτηριστικών της πίστας με ταυτόχρονη εξάλειψη ορισμένων περιοχών υψηλού κινδύνου (ουσιαστικά το τμήμα που περιλαμβάνεται μεταξύ Les Combes και Blanchimont), τελικά επιλέχθηκε μια πίστα και οι εργασίες μπορούσαν να ξεκινήσουν. Η διαδρομή μήκους επτά χιλιομέτρων εγκαινιάστηκε το 1979.

1983-σήμερα

Έναρξη του Βελγικού 1985 F1 GP. Μπροστά οι Senna, (Lotus), Mansell (Williams) και Prost (McLaren)

Πιο τεχνικό, με στροφές και εξοπλισμένο με χώρους απελευθέρωσης, η νέα πίστα διατήρησε το μεγαλύτερο μέρος του στοιχείου που την έκανε διάσημη, ενώ συνδύαζε βελτιωμένη ασφάλεια για τους πιλότους και νέα απήχηση για τους θεατές. Χάρη στη νέα πίστα, το Βελγικό Grand Prix της Formula I θα επέστρεφε γρήγορα στο Francorchamps. Αυτός ο αγώνας ήταν ένα σημαντικό γεγονός που θα άνοιγε το δρόμο για πολλά άλλα, με λιγότερη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης, αλλά που συνέβαλε στο να κάνει το Francorchamps πιο δυναμικό, να διαφοροποιήσει το είδος των δραστηριοτήτων του και να το τοποθετήσει στην πρώτη γραμμή της διεθνούς σκηνής.

Μεταξύ 1980 και 1990, ο Francorchamps έτρεξε σε ένα καλά καθιερωμένο πρόγραμμα. Ομοίως, η πίστα θα μπορούσε να προσαρμοστεί ώστε να καλύπτει όλες τις απαιτήσεις, όσον αφορά την ασφάλεια της FIA. Ωστόσο, το Francorchamps παρέμεινε μια «αγωνιστική» πίστα που ήταν κλειστή στη δημόσια κυκλοφορία μόνο όταν υπήρχαν συναντήσεις. Η εξέλιξη του μηχανοκίνητου αθλητισμού και κυρίως η ολοένα και πιο επαγγελματική προσέγγιση του μάρκετινγκ οδήγησε την κατάσταση να γίνει αρκετά περίπλοκη. Για να διασφαλιστεί το μέλλον του, το κύκλωμα έπρεπε να γίνει μόνιμο και να κλείσει οριστικά για όλη τη δημόσια κυκλοφορία. Η ολοκλήρωση του αυτοκινητόδρομου Verviers-Prüm, η υποχρεωτική αγορά του τελευταίου ακινήτου στην άκρη του δρόμου και η κατασκευή μιας παράκαμψης μεταξύ των χωριών Francorchamps και Meiz-Burneville θα επέτρεπαν αυτό το ουσιαστικό βήμα προς το μέλλον.

Spa-Francorchamps, Βέλγιο 2018.
Lance Stroll, Williams FW41.

Έτσι, στις αρχές αυτού του αιώνα, ο Francorchamps «επαγγελματίστηκε» και είχε τεράστια επιτυχία με συλλόγους και διοργανωτές ημερίδων κινήτρων από όλη την Ευρώπη που ήθελαν να κλείσουν μία ή περισσότερες ημέρες εκτός των επίσημων αγώνων. Χωρίς να έχει διαπιστωθεί τίποτα, ένα νέο κύμα πανικού άρχισε να εμφανίζεται στα τέλη του αιώνα πάνω από την κοιλάδα του Eau Rouge. Το 1997 η βελγική κυβέρνηση ψήφισε νόμο που απαγορεύει τη διαφήμιση του καπνού. Με ομάδες που χρηματοδοτούνται από αυτούς τους διαφημιστές, η ίδια η ζωή του Βέλγου F1 Το Grand Prix ήταν υπό απειλή. Μέχρι το 2005, όταν τέθηκε σε ισχύ μια ευρωπαϊκή οδηγία, υπήρχαν πολλά περιστατικά που προέκυψαν από το πρόβλημα της απαγόρευσης της διαφήμισης του καπνού, σε βαθμό που έμεινε ακόμη και εκτός Grand Prix το 2003.

Λέγεται ότι ήταν δύσκολο για τον Francorchamps από τότε F1 επανέφερε τη διαδρομή Raidillon-Les Combes-Blanchimont προς τέρψη εκατομμυρίων οπαδών το 2004 και το 2005. Ωστόσο, αυτή δεν ήταν εύκολη στιγμή για την πίστα. Το Francorchamps είχε αναπτυχθεί πολύ γρήγορα, αλλά υπήρχαν ακόμη αρκετά κενά που έπρεπε να καλυφθούν. Αν και οι εργασίες στην πίστα που ζήτησε η FIA σήμαιναν ότι τα τμήματα που βραβεύτηκαν περισσότερο από τους οδηγούς θα μπορούσαν να παραμείνουν στην κορυφή της παγκόσμιας πίστας, η υποδομή δεν πληρούσε πλέον τις παγκόσμιες απαιτήσεις της FIA. Χάρη στην κυβέρνηση της Βαλλονίας, παρασχέθηκε στον Francorchamps F1 περίπτερα που ταίριαζαν απόλυτα με τη μαγεία του τόπου και που άνοιξαν το δρόμο για μια νέα πίστα, μια ακόμα πιο επαγγελματική και δυναμική και καλύτερα προσανατολισμένη σε νέες δραστηριότητες στον κόσμο των επιχειρήσεων.