Τζιμ Κλαρκ F1 Προφίλ & Στατιστικά Καριέρας

Τζιμ Κλαρκ †
F1 καριέρα: 1960 - 1968
Προφίλ οδηγού
| Χώρα | |
| Ύψος | 1.71 μέτρα / 5 πόδια 7 ίντσες1.71 μ. / 5'7" |
| Τόπος γέννησης | Κίλμανυ, Φάιφ |
| ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | 4 Μαρτίου 1936 |
| Ημερομηνία θανάτου | 7 Απριλίου 1968: 32 ετών |
| Συμμετοχές σεζόν | 9 (1960 - 1968) |
| Αριθμός αυτοκινήτου | 4 |
Τίτλοι πρωταθλήματος
- 1963Ομάδα Lotus25 καθαρό από Digestive Hill
- 1965Ομάδα Lotus14 καθαρό από Digestive Hill
Πλήρη Στατιστικά Καριέρας
| Τίτλοι οδηγών | 2 |
| Συμμετοχές Grand Prix | 72 |
| Έναρξη Grand Prix | 72 |
| Συνολικοί πόντοι | 274.00 |
| Μέσος όρος Πόντοι ανά GP | 3.81 |
| Νίκες Grand Prix | 25 (34,7%) |
| Νίκη από pole | 15 (20,8%) |
| Pole θέσεις | 33 (45,8%) |
| Έναρξη μπροστινής σειράς | 41 (56,9%) |
| Μση. GP Πλέγμα | 3.6 |
| GP Βάσεις | 32 (44,4%) |
| GP Ταχύτεροι Γύροι | 28 (38,9%) |
| GP Πόντοι Τερματισμός | 40 (55,6%) |
| Μση. GP Θέση | 3.6 |
| χατ τρικ | 11 (15,3%) |
| GP DNFs | 28 (38,9%) |
| Σύνολο GP Γύροι | 3.930 |
F1 Ιστορικό Καριέρας Ομάδας
Βασικά Ορόσημα Καριέρας
F1 Θέσεις Τελειοποίησης Καριέρας
Βιογραφία Jim Clark
Ο Τζιμ Κλαρκ ίσως είναι ο καλύτερος οδηγός που αγωνίστηκε ποτέ στη Φόρμουλα 1.
Πέτυχε μερικά εκπληκτικά αποτελέσματα και ήταν ο πρώτος ξένος οδηγός αγώνων εδώ και σχεδόν 50 χρόνια που κέρδισε τον αγώνα Indianapolis 500 το 1965. Επίσης, ηγήθηκε 190 από τους 200 γύρους του αγώνα.
Ο σπουδαιότερος οδηγός της Φόρμουλα 1 στην ιστορία του πλανήτη για πολλούς, ο Τζιμ Κλαρκ, γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1936. Ο Κλαρκ μεγάλωσε στη Σκωτία με την οικογένειά του και χωρίς ποτέ να σκεφτεί τους αγώνες αυτοκινήτου μέχρι την ηλικία των 13 ετών.
Η οικογένειά του δεν ήθελε να τον βλέπει να οδηγεί αυτοκίνητα για άλλο σκοπό πέρα από τις μεταφορές και άλλες απαραίτητες δραστηριότητες. Μόλις άφησε πίσω του τις μυστικές μετακινήσεις με το οικογενειακό αυτοκίνητο και τα τρακτέρ του αγροκτήματος, αγόρασε ένα Sunbeam Talbot και άρχισε να αγωνίζεται με αυτό το 1956 σε διάφορα ράλι και άλλες δραστηριότητες μηχανοκίνητου αθλητισμού, όπως αγώνες αναβάσεων.
Η ταχύτητά του ήταν αισθητή από την αρχή, αν και για αυτόν ήταν μια απόλυτη έκπληξη. Ο Τζιμ ήταν λίγο απρόθυμος να αγωνιστεί, καθώς η οικογένειά του δεν ήθελε πραγματικά να το κάνει, αλλά το ταλέντο του δεν επρόκειτο να σταματήσει. Οι επιδόσεις του ήταν εκπληκτικές, αλλά η κομβική στιγμή στην αρχή της καριέρας του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό συνέβη στις 26 Δεκεμβρίου 1958, όταν αγωνίστηκε εναντίον... Λωτός ιδρυτής Κόλιν Τσάπμαν.
Οι Κλαρκ και Τσάπμαν οδηγούσαν και οι δύο μια Lotus Elite και τερμάτισαν 1-2 στον αγώνα, με τον Τσάπμαν νικητή, εντυπωσιάζοντας με τις ικανότητες του Σκωτσέζου οδηγού. Ο Τσάπμαν έδωσε στον Κλαρκ την ευκαιρία να αγωνιστεί στη Formula Junior με τη Lotus και έτσι ξεκίνησε το ταξίδι που θα έβλεπε το ζευγάρι να κυριαρχεί στον κόσμο της F1.
Στο Γκραν Πρι Ολλανδίας 1960, ο Clark έκανε το ντεμπούτο του στη F1 οδηγώντας ένα Lotus 18. Ξεκίνησε τον αγώνα στην 11η θέση αλλά δεν μπόρεσε να τερματίσει λόγω μηχανικών προβλημάτων. Μόλις στον δεύτερο αγώνα του, ο Clark χρειάστηκε να υπομείνει σκληρές εμπειρίες μετά τον θάνατο του Chris Bristow και του συμπαίκτη του Clark, Alan Stacey, στο εξαιρετικά γρήγορο και επικίνδυνο Spa-Francorchamps. Ο Κλαρκ τερμάτισε τον αγώνα στην πέμπτη θέση στα έξι αυτοκίνητα και σημείωσε τους πρώτους πόντους του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Στον επόμενο γύρο, επανέλαβε την πέμπτη θέση του και ήταν ξανά ο οδηγός της Lotus με την υψηλότερη θέση.
Ο Clark πέτυχε τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο στο Γκραν Πρι Πορτογαλίας 1960 κατά τη Circuito da Boavista αφού ξεκίνησε από την όγδοη θέση. Σκέφτηκε την αποχώρηση μετά τα μοιραία γεγονότα κατά τη διάρκεια του αγώνα στο Σπα το 1960, και έπρεπε να αντιμετωπίσει μια άλλη κατάσταση, η οποία του έφερε ξανά στο μυαλό τις σκέψεις για την αποχώρηση. Στο Ιταλικό Γκραν Πρι του 1961 στη Μόντσα, ο οδηγός της Ferrari Wolfgang von Trips άγγιξε το αυτοκίνητο του Κλαρκ και έπεσε πάνω στο πλήθος. Το ατύχημα στοίχισε τη ζωή σε 14 θεατές και τον φον Τριπς, ο οποίος πάλευε για το πρωτάθλημα με τον συμπαίκτη του Φιλ. Hill.
Ωστόσο, ο Κλαρκ συνέχισε στη Φόρμουλα 1, και 1962 έφερε το Lotus 25 και την πρώτη του βολή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών. Πέτυχε το πρώτο από τα 33 του Pole Θέσεις στο Grand Prix Μονακό 1962 και η πρώτη από τις 25 νίκες του τότε που έσπασε το ρεκόρ στο Βελγικό Γκραν Πρι 1962.

Jim Clark Lotus 49 Ford στη στροφή LaSource Hairpin,
Grand Prix Βελγίου, πίστα Spa-Francochamps, 1967.
Ο Κλαρκ τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα με τις επιτυχίες του στη Βρετανία και τις ΗΠΑ, φτάνοντας τον συνολικό αριθμό νικών του στις τρεις. Digestive Hill κέρδισε τον πρώτο του τίτλο στον τελευταίο αγώνα, τον 1962 Γκραν Πρι Νότιας Αφρικής. Πολλοί θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι ο τίτλος θα έπρεπε να ήταν του Κλαρκ αφού υπέστη μηχανικές βλάβες σε τέσσερις αγώνες στους οποίους ήταν πρώτος ή σε θέσεις στο βάθρο. Στον τελευταίο αγώνα, ο Κλαρκ χρειαζόταν να κερδίσει για να προσπεράσει Hill στην βαθμολογία και να κατακτήσει το παρθενικό του πρωτάθλημα, αλλά μια διαρροή λαδιού έβαλε τέλος στην προσπάθειά του για δόξα.
Τέσσερα Pole Θέσεις και τέσσερις νίκες στους πρώτους πέντε αγώνες του 1963 έδωσε στον Κλαρκ μια ξεκάθαρη εικόνα για το πρώτο του πρωτάθλημα. Με μόνο τα έξι καλύτερα αποτελέσματα να μετρούν για το πρωτάθλημα, το υπέροχο ξεκίνημα της σεζόν του Κλαρκ φαινόταν αρκετό για τον τίτλο. Σε μια βροχερή περίοδο Βελγικό Γκραν Πρι 1963, πέτυχε μια από τις μεγαλύτερες νίκες του. Ξεκίνησε από την όγδοη θέση και κέρδισε τον αγώνα με διαφορά τεσσάρων λεπτών και 54 δευτερολέπτων έναντι του Μπρους ΜακΛάρεν, ο οποίος ήταν το μόνο αυτοκίνητο που δεν είχε γύρο από τον αστραπιαία Σκωτσέζο οδηγό.
Ο Κλαρκ εξασφάλισε το πρωτάθλημα στην Γκραν Πρι Ιταλίας 1963, νικώντας ολόκληρο τον αγώνα, αλλά το αυτοκίνητο στη δεύτερη θέση. Έγινε ο πρώτος οδηγός που κατέκτησε τον τίτλο τρεις αγώνες πριν το τέλος. Επτά νίκες το 1963 και μόνο τα έξι καλύτερα αποτελέσματα που μετρούσαν για το πρωτάθλημα σήμαιναν ότι ισοφάρισε το ρεκόρ του Alberto Ascari, ο οποίος συγκέντρωσε το 100% των πιθανών βαθμών του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Οι επτά νίκες του παρέμειναν ρεκόρ για μία μόνο σεζόν μέχρι το 1988, όταν ο Ayrton Senna κέρδισε οκτώ αγώνες με την McLaren MP4/4.
Στη σεζόν του 1964, ένα πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα για τον Κλαρκ δεν μπόρεσε να του χαρίσει τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο. Παρόλο που είχε πέντε μηχανικές βλάβες, υπήρξε ένας αγώνας όπου ακόμη και ένα δανεικό αυτοκίνητο από τον συμπαίκτη του, Μάικ Σπενς, απέτυχε—ο Κλαρκ εξακολουθούσε να διεκδικεί τον τίτλο μέχρι τον τελευταίο αγώνα. Στον τελικό, το Γκραν Πρι Μεξικού 1964, ο Κλαρκ πάλευε Hill και John Surtees. Χρειαζόταν να κερδίσει με τον Surtees να τερματίζει τρίτος και Hill τέταρτο τουλάχιστον.
Hill τράκαρε με τον Lorenzo Bandini και τελικά αποσύρθηκε. Με τον Surtees να τρέχει τέταρτος, ο Clark προηγήθηκε Pole Η θέση του ήταν κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά ένα άλλο πρόβλημα που σχετίζεται με το λάδι στον προτελευταίο γύρο του στέρησε δραματικά τον τίτλο.
In 1965Ο Κλαρκ είχε μια φανταστική χρονιά και καλή αξιοπιστία, η οποία του επέτρεψε να επιδείξει μια κυρίαρχη απόδοση παντού. Κέρδισε τον πρώτο αγώνα της σεζόν, το Γκραν Πρι της Νότιας Αφρικής του 1965, και έχασε τον αγώνα του Μονακό για να κυριαρχήσει στο Indy 500 στην τρίτη του προσπάθεια (ηγήθηκε 190 από τους 200 γύρους και τερμάτισε σχεδόν δύο γύρους μπροστά από τον δεύτερο Παρνέλι Τζόουνς). Ο θρίαμβός του στο Indy 500 ακολουθήθηκε από νίκες στο Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Βρετανία, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Με έξι νίκες στους πρώτους επτά αγώνες και μόνο τα έξι καλύτερα αποτελέσματα να μετρούν για το WDC, ο Κλαρκ εξασφάλισε για άλλη μια φορά το πρωτάθλημα, το δεύτερο - με τρεις αγώνες να απομένουν και το 100% των πιθανών βαθμών.

Lotus 43 με οδηγό τον Jim Clark, Ολλανδό GP (1967)
Το 1966, ο Κλαρκ είχε μια δύσκολη χρονιά, κατά την οποία σκόραρε μόνο 16 βαθμούς και τερμάτισε έκτος στην κατάταξη, αν και κέρδισε έναν αγώνα, το Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών του 1966. Αποσύρθηκε από πέντε αγώνες το 1966, τέσσερις λόγω μηχανικών προβλημάτων με τη Lotus του. Την επόμενη χρονιά σημείωσε βελτίωση καθώς κέρδισε τέσσερις αγώνες, αλλά μηχανικά προβλήματα τον εμπόδισαν και πάλι να κερδίσει έναν ακόμη τίτλο που πιθανώς άξιζε.
Η νίκη του στον τελευταίο αγώνα της σεζόν του 1967 στο Μεξικό ισοφάρισε Χουάν Μανουέλ ΦάνγκιοΟ απολογισμός των 24 νικών, που ήταν το ρεκόρ όλων των εποχών εκείνη την εποχή. Με το all time Pole Έχοντας ρεκόρ θέσης στην τσάντα του από το Γκραν Πρι του Καναδά του 1967, ο Κλαρκ ξεκίνησε τη σεζόν του 1968 με μια ιστορική νίκη στο South Africa με το Lotus 49. Τραγικά, η ημέρα που κέρδισε τον 25ο αγώνα του και έσπασε το ρεκόρ όλων των εποχών του Fangio ήταν η τελευταία μέρα που αγωνίστηκε σε ένα Grand Prix της F1.
Μετά τη νίκη την 1η Ιανουαρίου στη Νότια Αφρική, ο επόμενος αγώνας ορίστηκε για τις 12 Μαΐου στην Ισπανία. Ο Clark και άλλοι οδηγοί συμμετείχαν σε έναν αγώνα F2 στις 7 Απριλίου στο Hockenheim της Γερμανίας.
Ο Κλαρκ είχε ένα ατύχημα στον πέμπτο γύρο στην πρώτη μεγάλη ευθεία στην παλιά έκδοση του Χόκενχαϊμρινγκ. Το αυτοκίνητο του Κλαρκ, μια Lotus 48, βγήκε από την πίστα στη δεξιά πλευρά με μεγάλη ταχύτητα και έπεσε στο δάσος. Η πρόσκρουση ήταν τόσο σφοδρή που ο Κλαρκ πέθανε ακαριαία από κάταγμα στον αυχένα και άλλους τραυματισμούς. Ένα ξεφούσκωμα του πίσω ελαστικού έχει αναφερθεί ως πιθανή αιτία της σύγκρουσης, αλλά δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστεί.
Είχε τεράστιο αντίκτυπο στο άθλημα και στους συναδέλφους του οδηγούς. Ήταν 32 ετών τη στιγμή του πρόωρου θανάτου του και πιθανώς είχε περισσότερες νίκες και πρωταθλήματα στη F1 μπροστά του, καθώς και συνέχισε να κάνει τους γύρω του χαρούμενους και να είναι ο σπουδαίος άνθρωπος που ήταν.
Ο συμπαίκτης του την ώρα του θανάτου του, Γκράχαμ Hill, κέρδισε το 1968 WDC για τη Lotus και το αφιέρωσε στον μεγάλο πρωταθλητή της Σκωτίας. Η κληρονομιά του Clark θα ζει για πάντα σε κάθε μυαλό που ενδιαφέρεται για τους αγώνες αυτοκινήτου και την ένδοξη ιστορία του. Άλλωστε, το όνομά του πρέπει πάντα να εμφανίζεται όταν συζητάτε για τους καλύτερους οδηγούς που κάθονται ποτέ πίσω από έναν τροχό της F1.
«Θα είναι πάντα ο καλύτερος. Είμαι σίγουρος ότι με τον καιρό θα εμφανιστεί κάποιος άλλος και όλοι θα τον επαινούν ως τον καλύτερο όλων των εποχών. Αλλά όχι εγώ. Για μένα, δεν θα υπάρξει ποτέ άλλος στην τάξη του Τζίμι»., είπε ο Κόλιν Τσάπμαν, ο οποίος φέρεται επίσης να αποκάλεσε τον Κλαρκ τον καλύτερό του φίλο.
Επίσημο Jim Clark Trust: https://jimclarktrust.com/
Τζιμ Κλαρκ F1 Επισκόπηση εποχών
Αποτελέσματα Πρωταθλήματος Τζιμ Κλαρκ

2× Παγκόσμια Πρωταθλήματα1963–1965 · Ομάδα Lotus
Δύο τίτλους σε τρεις σεζόν, και δύο χρόνια μεταξύ του πρώτου και του τελευταίου.
- 1963Ομάδα Lotus54 pts25 καθαρό από Digestive Hillσφραγισμένο το 1963 ιταλικό F1 GP
- 1965Ομάδα Lotus54 pts14 καθαρό από Digestive Hillσφραγισμένο το 1965 Γερμανικά F1 GP
Τζιμ Κλαρκ F1 Περίληψη εποχών
| Έτος | Η ομάδα μας | Κινητήρας | GP | 1 | 2 | 3 | Τσόφλι | Pole | Γύροι | FL | Μέσος Βαθμοί | σημεία |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1968 |
|
| 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 80 | 1 | 9.00 | 9 |
| 1967 |
|
| 11 | 4 | 0 | 1 | 5 | 6 | 598 | 5 | 3.73 | 41 |
| 1966 |
|
| 8 | 1 | 0 | 1 | 2 | 2 | 413 | 0 | 2.00 | 16 |
| 1965 ???? |
|
| 9 | 6 | 0 | 0 | 6 | 6 | 414 | 6 | 6.00 | 54 |
| 1964 |
|
| 10 | 3 | 0 | 0 | 3 | 5 | 560 | 4 | 3.20 | 32 |
| 1963 ???? |
|
| 10 | 7 | 1 | 1 | 9 | 7 | 685 | 6 | 7.30 | 73 |
| 1962 |
|
| 9 | 3 | 0 | 0 | 3 | 6 | 455 | 5 | 3.33 | 30 |
| 1961 |
|
| 8 | 0 | 0 | 2 | 2 | 0 | 414 | 1 | 1.38 | 11 |
| 1960 |
|
| 6 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 311 | 0 | 1.33 | 8 |
Τζιμ Κλαρκ F1 Αυτοκίνητα
- Jim Clark Lotus 49 Ford στη στροφή LaSource Hairpin, Grand Prix Βελγίου, πίστα Spa-Francochamps, 1967.
- Indianapolis 500, 1965: Ο Τζιμ Κλαρκ πόζαρε με αυτοκίνητο.
- Lotus 33 με οδηγό τον Jim Clark French GP, Clermont Ferrand, 27 Ιουνίου 1965

















