Νέλσον Πικέ F1 Προφίλ & Στατιστικά Καριέρας
Πρώην οδηγός της Φόρμουλα 1
Νέλσον Πικέ
F1 καριέρα: 1978 - 1991
Προφίλ οδηγού
| Χώρα |  Βραζιλία |
| Ύψος | 1.73 μέτρα / 5 πόδια 8 ίντσες1.73 μ. / 5'8" |
| Τόπος γέννησης | Ρίο Ντε Τζανέιρο |
| ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | 17 Αυγ 1952: 74 ετών |
| Οικογενειακή | ΟNelson Piquet Jr. |
| Συμμετοχές σεζόν | 14 (1978 - 1991) |
| Αριθμός αυτοκινήτου | 20 |
Τίτλοι πρωταθλήματος
- 1981Μπράμπχαμ1 καθαρό από Κάρλος Ρόιτμαν
- 1983Μπράμπχαμ2 καθαρό από Alain Prost
- 1987Williams12 καθαρό από Νάιτζελ Μάνσελ
Πλήρη Στατιστικά Καριέρας
| Τίτλοι οδηγών | 3 |
| Συμμετοχές Grand Prix | 207 |
| Έναρξη Grand Prix | 204 |
| Συνολικοί πόντοι | 485.50 |
| Μέσος όρος Πόντοι ανά GP | 2.35 |
| Νίκες Grand Prix | 23 (11,1%) |
| Νίκη από pole | 5 (2,4%) |
| Pole θέσεις | 24 (11,6%) |
| Έναρξη μπροστινής σειράς | 44 (21,3%) |
| Μση. GP Πλέγμα | 6.6 |
| GP Βάσεις | 60 (29,0%) |
| GP Ταχύτεροι Γύροι | 23 (11,1%) |
| GP Πόντοι Τερματισμός | 100 (48,3%) |
| Μση. GP Θέση | 4.2 |
| χατ τρικ | 3 (1,4%) |
| GP DNFs | 86 (41,5%) |
| Σύνολο GP Γύροι | 9.872 |
F1 Ιστορικό Καριέρας Ομάδας
Βασικά Ορόσημα Καριέρας
Αγώνας 
1978 γερμανικά F1 Grand Prix1978 ΓΕΡ F1 GP 25 χρόνια, 347 ημέρες25 ετών, 347 ημερών
1991 Αυστραλός F1 Grand Prix1991 Αυστραλία F1 GP 39 χρόνια, 78 ημέρες39 ετών, 78 ημερών
1978 γερμανικά F1 Grand Prix1978 ΓΕΡ F1 GP 25 χρόνια, 347 ημέρες25 ετών, 347 ημερών1991 Αυστραλός F1 Grand Prix1991 Αυστραλία F1 GP 39 χρόνια, 78 ημέρες39 ετών, 78 ημερώνPole1980 ΗΠΑ Δύση F1 Grand Prix1980 ΗΠΑ F1 GP 27 χρόνια, 226 ημέρες27 ετών, 226 ημερών
1987 Ισπανικά F1 Grand Prix1987 ESP F1 GP 35 χρόνια, 41 ημέρες35 ετών, 41 ημερών
1987 Ισπανικά F1 Grand Prix1987 ESP F1 GP 35 χρόνια, 41 ημέρες35 ετών, 41 ημερώνΝίκη1980 ΗΠΑ Δύση F1 Grand Prix1980 ΗΠΑ F1 GP 27 χρόνια, 226 ημέρες27 ετών, 226 ημερών
1991 Καναδά F1 Grand Prix1991 ΚΑΝ F1 GP 38 χρόνια, 289 ημέρες38 ετών, 289 ημερών
1991 Καναδά F1 Grand Prix1991 ΚΑΝ F1 GP 38 χρόνια, 289 ημέρες38 ετών, 289 ημερώνΕξέδρα
1980 Αργεντινή F1 Grand Prix1980 ARG F1 GP 27 χρόνια, 149 ημέρες27 ετών, 149 ημερών
1991 Βελγικό F1 Grand Prix1991 ΒΕΛ F1 GP 39 χρόνια, 8 ημέρες39 ετών, 8 ημερών
1980 Αργεντινή F1 Grand Prix1980 ARG F1 GP 27 χρόνια, 149 ημέρες27 ετών, 149 ημερών1991 Βελγικό F1 Grand Prix1991 ΒΕΛ F1 GP 39 χρόνια, 8 ημέρες39 ετών, 8 ημερώνΓρηγορότερος γύρος
1979 ΗΠΑ F1 Grand Prix1979 ΗΠΑ F1 GP 27 χρόνια, 51 ημέρες27 ετών, 51 ημερών
1987 Μεξικανός F1 Grand Prix1987 ΜΕΞ F1 GP 35 χρόνια, 62 ημέρες35 ετών, 62 ημερών
1979 ΗΠΑ F1 Grand Prix1979 ΗΠΑ F1 GP 27 χρόνια, 51 ημέρες27 ετών, 51 ημερών1987 Μεξικανός F1 Grand Prix1987 ΜΕΞ F1 GP 35 χρόνια, 62 ημέρες35 ετών, 62 ημερώνΤερματισμός πόντων
1979 Ολλανδικά F1 Grand Prix1979 NED F1 GP 27 χρόνια, 9 ημέρες27 ετών, 9 ημερών1991 Αυστραλός F1 Grand Prix1991 Αυστραλία F1 GP 39 χρόνια, 78 ημέρες39 ετών, 78 ημερών
1979 Ολλανδικά F1 Grand Prix1979 NED F1 GP 27 χρόνια, 9 ημέρες27 ετών, 9 ημερών1991 Αυστραλός F1 Grand Prix1991 Αυστραλία F1 GP 39 χρόνια, 78 ημέρες39 ετών, 78 ημερώνΚερδίστε από pole1980 ΗΠΑ Δύση F1 Grand Prix1980 ΗΠΑ F1 GP 27 χρόνια, 226 ημέρες27 ετών, 226 ημερών
1987 Ιταλικά F1 Grand Prix1987 ΙΤΑ F1 GP 35 χρόνια, 20 ημέρες35 ετών, 20 ημερών
1987 Ιταλικά F1 Grand Prix1987 ΙΤΑ F1 GP 35 χρόνια, 20 ημέρες35 ετών, 20 ημερώνΧατ τρικ1980 ΗΠΑ Δύση F1 Grand Prix1980 ΗΠΑ F1 GP 27 χρόνια, 226 ημέρες27 ετών, 226 ημερών1984 Καναδά F1 Grand Prix1984 ΚΑΝ F1 GP 31 χρόνια, 305 ημέρες31 ετών, 305 ημερών
1984 Καναδά F1 Grand Prix1984 ΚΑΝ F1 GP 31 χρόνια, 305 ημέρες31 ετών, 305 ημερώνΤίτλος1981 Caesars Palace F1 Grand Prix1981 ΗΠΑ F1 GP 29 χρόνια, 61 ημέρες29 ετών, 61 ημερών
1987 Ιαπωνικά F1 Grand Prix1987 Ιαπωνία F1 GP 35 χρόνια, 76 ημέρες35 ετών, 76 ημερών
1981 Caesars Palace F1 Grand Prix1981 ΗΠΑ F1 GP 29 χρόνια, 61 ημέρες29 ετών, 61 ημερών1987 Ιαπωνικά F1 Grand Prix1987 Ιαπωνία F1 GP 35 χρόνια, 76 ημέρες35 ετών, 76 ημερώνF1 Θέσεις Τελειοποίησης Καριέρας
1
23
2
20
3
17
4
18
5
15
6
6
7
5
8
7
9
1
11
3
12
1
DNF
86
DSQ
2
DNQ
2
DNS
1
DNF Δεν τελείωσεDSQ ΑποκλεισμόςDNQ Δεν προκρίθηκεDNS Δεν ξεκίνησε
Bio
Βιογραφία Nelson Piquet
Νέλσον Πικέ. δοκιμή του Benetton Ford Test, (1990)
Ο Νέλσον Πικέ ήταν ο δεύτερος F1 πρωταθλητής από τη Βραζιλία.
Γεννημένος στις 17 Αυγούστου 1952 στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, ο Nelson Souto Maior είχε μια πολλά υποσχόμενη καριέρα στο τένις, ένα άθλημα στο οποίο διέπρεψε ο πατέρας του Estácio, αλλά αποφάσισε ότι η πραγματική του διαδρομή κατευθυνόταν στον μηχανοκίνητο αθλητισμό και στους αγώνες.
Μεγάλωσε στη Βραζιλία και σε ηλικία 12 ετών, το ταλέντο του στο τένις ήταν αρκετά αναγνωρίσιμο. Έκανε το ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες για να συνεχίσει την ανάπτυξή του στον κόσμο του τένις σε ηλικία 16 ετών. Σε εκείνο το σημείο της ζωής του, είχε αρχίσει να οδηγεί καρτ ως 14 ετών και γρήγορα έγινε το πραγματικό του πάθος.
Φυσικά, οι γονείς του δεν υποστήριξαν την αγωνιστική του καριέρα και αυτό έκανε τον Nelson Piquet να χρησιμοποιήσει το επώνυμο της μητέρας του για να κρύψει την αγωνιστική του πορεία από την οικογένειά του.
Πριν μπει στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσει φιλοσοφία και μηχανική, ο Πικέ ήταν ήδη πρωταθλητής καρτ και σπορ αυτοκινήτων στη Βραζιλία. Έμερσον Φιττιπάλντι ήταν μια μεγάλη επιρροή στην αγωνιστική καριέρα του Piquet στα πρώτα στάδια. Κέρδισε δύο Εθνικά Πρωταθλήματα καρτ στη Βραζιλία και αναγνωρίστηκε ως θαύμα.
Όπως έκανε ο Fittipaldi, ο Piquet μπήκε στη Formula Vee και κέρδισε το πρωτάθλημα το 1976 πριν μετακομίσει στην Ευρώπη, μια κίνηση που συνέστησε ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Fittipaldi. Αφού έφτασε στην Αγγλία με την οικονομική ευκαιρία να στηρίξει την καριέρα του, μπήκε σε δύο βρετανικά πρωταθλήματα Formula Three.
Nelson Piquet, Brabham Monaco (1979)
Έφτασε με άφθονη εμπειρία και ταλέντο και καθιερώθηκε αρκετά γρήγορα, σπάζοντας Τζάκι Στιούαρτρεκόρ των περισσότερων νικών σε μια χρονιά της Formula 3. Ο Piquet κέρδισε το πρωτάθλημα Formula 3 Britain BARC και τερμάτισε δεύτερος στη F1978 Britain BRDC Vandervell το XNUMX.
Επίσης το 1978, έφτασε η ευκαιρία να μπείτε στο τσίρκο της F1 με τον Ensign στο 1978 Γερμανικό Γκραν Πρι. Ο Πικέ προκρίθηκε στην 21η θέση για τον πρώτο του αγώνα και αποσύρθηκε την ημέρα του αγώνα με πρόβλημα κινητήρα.
Μετά από έναν αγώνα με Σημαία, Ο Piquet οδήγησε μια McLaren M23 για την BS Fabrications. Αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες με την BS Fabrications, στην Αυστρία, την Ολλανδία και την Ιταλία — και η καλύτερη θέση του ήταν η ένατη θέση στην Ιταλία, ο μόνος αγώνας στον οποίο τερμάτισε.
Για τον τελευταίο αγώνα του 1978, ο Bernie Ecclestone ήρθε να καλέσει και να προσληφθεί Νέλσον Πικέ να οδηγεί για το Brabham μαζί Νίκι Λάουντα, ο οποίος ήταν ήδη διπλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής εκείνη την εποχή.
Το BT48 με κινητήρα Alfa Romeo V12 δεν ήταν ένα άκρως ανταγωνιστικό αυτοκίνητο και είχε ορισμένα προβλήματα αξιοπιστίας που εμπόδισαν το πρώτο πλήρες του Piquet F1 εποχή. Ο Βραζιλιάνος σημείωσε μόνο τρεις βαθμούς στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών του 1979 με την τέταρτη θέση στο Ολλανδικό Γκραν Πρι.
Nelson Piquet και Bernie Ecclestone στην Ισπανία (1979)
Καθώς ο Lauda αποσύρθηκε μετά τη σεζόν του 1979, ο Piquet έγινε ο ηγέτης της ομάδας και εκμεταλλεύτηκε ένα καλό αυτοκίνητο για το 1980.
Ο Πικέ πέτυχε το πρώτο βάθρο της καριέρας του στον εναρκτήριο αγώνα του 1980, τον Γκραν Πρι Αργεντινής. Στη συνέχεια, κέρδισε τον τέταρτο αγώνα της σεζόν, στο Long Beach. Η πρώτη του νίκη ήρθε με κυρίαρχο τρόπο, ξεκινώντας από Pole Θέση και νίκη με διαφορά 49 δευτερολέπτων Riccardo Patrese.
Η νίκη τον ισοφάρισε στο πρωτάθλημα με τον René Arnoux της Renault και τον έβαλε μεταξύ των διεκδικητών. Μετά τους πρώτους 10 αγώνες, ο Πικέ είχε τέσσερα βάθρα και ήταν στη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών πίσω από την Ουίλιαμς Άλαν Τζόουνς.
Ο Πικέ κέρδισε τους επόμενους δύο αγώνες: το Γκραν Πρι της Ολλανδίας του 1980 και το Γκραν Πρι της Ιταλίας του 1980, που του έδωσε το προβάδισμα στον τίτλο με έναν βαθμό έναντι του Τζόουνς και δύο αγώνες μπροστά. Ξεκίνησε από Pole Θέση στον επόμενο αγώνα, το Γκραν Πρι του Καναδά του 1980, αλλά η αξιοπιστία κατέστρεψε τις πιθανότητές του και ο Τζόουνς κέρδισε τον τίτλο το 1980.
Ο Πικέ πάλεψε εναντίον των δύο οδηγών της Williams το 1981. Κάρλος Ρόιτμαν και Jones, και βγήκε νικητής πίσω από το τιμόνι του BT49C με κινητήρα Cosworth. Ξεκινώντας το 1981, ο Νέλσον Πικέ είχε νίκες στην Αργεντινή και στην Ίμολα, δύο Poles και τρία βάθρα στους πρώτους τέσσερις γύρους.
Ο Reutemann ήταν ο ηγέτης του πρωταθλήματος από νωρίς λόγω μιας σειράς σπουδαίων αποτελεσμάτων για την έναρξη της σεζόν. Μετά τους τέσσερις πρώτους αγώνες, ο Πικέ αποσύρθηκε από τρεις συνεχόμενους αγώνες και έπεσε στην τρίτη θέση στο WDC πίσω από τους οδηγούς της Williams.
Μετά τις τρεις ευθείες DNFΣτο Βέλγιο, το Μονακό και την Ισπανία, ο Πικέ συγκέντρωσε μια ισχυρή σειρά αποτελεσμάτων που περιελάμβανε μια νίκη στη Γερμανία και άλλα τρία βάθρα. Οδεύουμε στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στο Λας Βέγκας, ο Ρόιτεμαν είχε πλεονέκτημα ενός πόντου έναντι του Βραζιλιάνου.
Στον τελευταίο αγώνα, τρεις οδηγοί είχαν έναν πυροβολισμό στον τίτλο: ο Reutemann, ο Piquet και ο Jacques Laffite, ο οποίος οδηγούσε για το Ligier-Matra. Ο Reutemann ξεκίνησε τον αγώνα από Pole Η θέση και φαινόταν έτοιμος να κερδίσει τον τίτλο, ωστόσο, μια χαμένη τέταρτη ταχύτητα στα πρώτα στάδια του αγώνα σήμαινε ότι θα υποφέρει. Καθώς ο Πικέ προσπέρασε τον Ρόιτεμαν σε μια τρομερή μάχη για την πέμπτη θέση, ο Αργεντινός ξεθώριασε και ο Βραζιλιάνος έπρεπε απλώς να διατηρήσει τη θέση του για να εξασφαλίσει τον τίτλο.
Ο Λαφίτ έτρεχε πίσω από τον Πικέ, ο οποίος σημείωσε τους δύο πόντους που χρειάζονταν για να κερδίσει το πρωτάθλημα, καθώς ο Ρόιτεμαν έπεφτε στη σειρά. Τελικά, ο Πικέ τερμάτισε πέμπτος και έγινε ο δεύτερος Βραζιλιάνος που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών και ο τρίτος οδηγός της Μπράμπαμ που το κέρδισε μετά Τζακ Μπράμπμπαμ ο ίδιος (1966) και Ντένι Χουλμ (1967).
Ο Nelson Piquet οδηγεί την Brabham BMW στο Zandvoort (1983)
Μια μετακίνηση στους κινητήρες BMW για το 1982 δεν απέδωσε καρπούς για την ομάδα και ο Πικέ κέρδισε μόνο έναν αγώνα κατά τη διάρκεια της σεζόν, το Γκραν Πρι του Καναδά του 1982, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως η καλύτερη νίκη της καριέρας του από Νέλσον Πικέ ο ίδιος και επίσης ήταν η πρώτη νίκη για ένα αυτοκίνητο με κινητήρα BMW.
Το μηΕπίδραση εδάφους Το Brabham BT52 ήταν μια μεγάλη βελτίωση από το προηγούμενο μονοθέσιο και ο Πικέ είδε ξανά τον εαυτό του με την ευκαιρία να αγωνιστεί για τον τίτλο. Αυτή τη φορά, της Renault Alain Prost ήταν το κύριο εμπόδιο μεταξύ του Βραζιλιάνου και ενός δεύτερου WDC.
Ο Prost ήταν σταθερός καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ενώ οι οδηγοί της Ferrari, René Arnoux και Patrick Tambay, αγωνίζονταν σταθερά για Poles και νίκες. Ο Πικέ ήταν ο ηγέτης του πρωταθλήματος στους πρώτους αγώνες, στη συνέχεια ο Προστ πήρε το προβάδισμα του τίτλου μέχρι τον τελευταίο γύρο της χρονιάς.
Με τρεις αγώνες να απομένουν, ο Piquet είχε κερδίσει μόνο έναν αγώνα κατά τη διάρκεια της χρονιάς, το Γκραν Πρι Βραζιλίας του 1983 — και βρισκόταν τρίτος στην κατάταξη πίσω από τους Prost και Arnoux, οι οποίοι είχαν τέσσερις και τρεις νίκες ο καθένας.
Ο Πικέ κέρδισε δύο συνεχόμενους αγώνες, το Ιταλικό Γκραν Πρι και το Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι στο Μπραντς Χατς— και είχε την ευκαιρία να αρπάξει τον τίτλο από τον Προστ στον τελευταίο γύρο της σεζόν. 1983 Γκραν Πρι Νότιας Αφρικής, ο Πικέ ξεκίνησε από τη δεύτερη θέση και προηγήθηκε στην αρχική φάση του Grand Prix. Ο Arnoux αποσύρθηκε και η αναζήτησή του για τον τίτλο τελείωσε, ενώ ο Prost είχε ανακάμψει από την πέμπτη στην τρίτη θέση, αλλά χρειαζόταν ο Nelson Piquet να τερματίσει δεύτερος για να κερδίσει τον τίτλο εάν τελείωνε τον αγώνα στην τρίτη θέση.
Καθώς ο Prost αντιμετώπιζε προβλήματα με το turbo και αποσύρθηκε, ο Piquet χρειάστηκε μόνο να ολοκληρώσει τον αγώνα μέσα στην πρώτη τετράδα για να κερδίσει το πρωτάθλημα. Ο Βραζιλιάνος μείωσε το ρυθμό του και τελικά τερμάτισε τρίτος πίσω από τον Patrese και τον Andrea de Cesaris για να πάρει το δεύτερο WDC του κατά δύο βαθμούς έναντι του Prost.
Μεταξύ 1984 και 1985, ο Πικέ κέρδισε τρεις αγώνες και μόλις τερμάτισε στα βάθρα σε άλλες τρεις φορές. Με τον Brabham να μην παράγει ανταγωνιστικά αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών και τον Ecclestone να μην θέλει να διπλασιάσει τον μισθό του, ο Piquet άφησε τον Brabham για τη Williams.
Brabham BT53 BMW που οδηγούσε ο Nelson Piquet στο Μονακό (1984)
Με ένα μεγάλο συμβόλαιο από την Williams, αναμενόταν ότι ο Piquet θα ήταν ο νούμερο ένα οδηγός και θα απολάμβανε προνομιακής μεταχείρισης εντός της ομάδας. Ωστόσο, Νάιτζελ Μάνσελ έμπαινε στη δεύτερη χρονιά του με την ομάδα και σχεδίαζε να είναι ο ηγέτης.
Το FW11 με κινητήρα Honda αποδείχθηκε εξαιρετικό αυτοκίνητο και ο Πικέ κέρδισε τον ντεμπούτο του αγώνα με την ομάδα στο Grand Prix της Βραζιλίας το 1986. Καθώς περνούσε η σεζόν, τα θέματα μεταξύ της ομάδας, του Mansell και του Piquet έγιναν χειρότερα. Ο Πικέ κατηγόρησε την ομάδα ότι ευνοούσε τον Άγγλο και επίσης προσέβαλε δημόσια τον Μάνσελ.
Δεδομένων των αγώνων εντός της Williams, ήταν απλώς λογικό ένας άλλος οδηγός να τους κατακλύσει στο πρωτάθλημα, κάτι που ο Alain Prost έκανε δεόντως, αν και με λίγη τύχη. Ο Mansell ήταν σε ρυθμό για να κερδίσει τον τίτλο στο Γκραν Πρι Αυστραλίας 1986 προτού μια παρακέντηση τελειώσει τον αγώνα του. Στη συνέχεια, ήταν ο Πικέ που βρισκόταν στην πορεία για το τρίτο του πρωτάθλημα, αλλά ο Γουίλιαμς επέλεξε να τον προφυλάξει για νέα ελαστικά και ο Προστ πήρε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών.
Το FW11B διατήρησε το επίπεδο από τον προκάτοχό του και οι οδηγοί της Williams ήταν και πάλι σε μια έντονη μάχη για το WDC. Ήταν ακριβώς πριν από τον δεύτερο αγώνα του 1987, το Grand Prix του Σαν Μαρίνο, στο οποίο ο Πικέ υπέστη ένα τεράστιο τρακάρισμα κατά τη διάρκεια της προπόνησης και δεν μπόρεσε να ξεκινήσει τον αγώνα. Ο Πικέ έχει αποκαλύψει τα τελευταία χρόνια ότι ποτέ δεν ένιωσε «πολύ καλά» μετά από εκείνο το ατύχημα, αλλά δεν είπε στην ομάδα φοβούμενος ότι δεν θα τον άφηναν να αγωνιστεί.
Nelson Piquet, Williams Honda FW11, Μονακό GP (1986)
Ο Mansell είχε το πλεονέκτημα στις κατατακτήριες και κέρδισε αγώνες με μεγαλύτερη συνέπεια από τον Βραζιλιάνο. Ωστόσο, ο Πικέ πάντα έβρισκε τον τρόπο να ανέβει στο βάθρο και οδηγούσε το πρωτάθλημα με μόλις δύο αγώνες να απομένουν. Καθώς ο Mansell, ο οποίος πίεζε για να πιάσει τον Piquet στην κορυφή, συνετρίβη κατά τη διάρκεια της προπόνησης για το Grand Prix Ιαπωνίας 1987 και τραυματίστηκε, ο τίτλος κρίθηκε υπέρ του Πικέ με δύο κούρσες να απομένουν.
Ο Βραζιλιάνος κέρδισε μόνο τρεις αγώνες κατά τη διάρκεια της χρονιάς, ενώ ο Mansell κέρδισε έξι. Ωστόσο, η συνέπεια του Πικέ ήταν απαράμιλλη. Τα καλύτερα 11 αποτελέσματα μετρούσαν για το πρωτάθλημα και ο Νέλσον Πικέ έπαιξε τέλεια με αυτόν τον κανόνα, κερδίζοντας 11 βάθρα κατά τη διάρκεια της σεζόν, ενώ ο συμπαίκτης του πήρε μόνο επτά.
Αφού κέρδισε τον τίτλο του 1987, ο Πικέ έφυγε για να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε στη Lotus μετά Ayrton Sennaμετακόμισε στη McLaren. Αφού ξεκίνησε πολλά υποσχόμενα τη χρονιά με ευθεία βάθρα στη Βραζιλία και τον Σαν Μαρίνο, η πρώτη χρονιά του Piquet με τη Lotus κατηφόρισε καθώς το 100T με κινητήρα Honda δυσκολευόταν. Τερμάτισε έκτος το 1988 με τρία βάθρα. Στη συνέχεια, η σεζόν του 1989 ήταν ακόμη χειρότερη για τον Πικέ και τη Λότους, καθώς ο Βραζιλιάνος δεν μπορούσε να τερματίσει ούτε έναν αγώνα σε θέσεις στο βάθρο.
Έγινε στην Benetton για το 1990 και παρόλο που το μονοθέσιο δεν ήταν το ταχύτερο, ο Piquet βρήκε την αξιοπιστία και τη δική του συνέπεια. Το 1990, ο Πικέ σημείωσε πόντους σε 12 από τους 16 αγώνες του ημερολογίου και μάλιστα κέρδισε το αμφιλεγόμενο Γκραν Πρι Ιαπωνίας του 1990, καθώς και το Γκραν Πρι της Αυστραλίας του 1990, τους δύο τελευταίους αγώνες της σεζόν.
Benetton B191 Ford που οδηγούσε ο Nelson Piquet στο Μονακό (1991)
Το 1991, ο Βραζιλιάνος σημείωσε βάθρο στον πρώτο αγώνα, αλλά είχε μια δύσκολη σεζόν συνολικά. Ωστόσο, κέρδισε το Γκραν Πρι Καναδά 1991, που ήταν η τρίτη του νίκη για την Benetton και η τελευταία της καριέρας του. Ήταν μια εμβληματική νίκη, καθώς ο αντίπαλός του Mansell έκανε το κιβώτιο ταχυτήτων του Williams του να κολλήσει στον τελευταίο γύρο ενώ κουνούσε το πλήθος ως γιορτή για τη σχεδόν βέβαιη νίκη του.
Ο Πικέ μοιράστηκε την ομάδα με τον πρωτάρη Michael Schumacher στους τελευταίους πέντε αγώνες του 1991, που ήταν και οι τελευταίοι πέντε αγώνες της δικής του καριέρας. Σε ηλικία 39 ετών, ο Πικέ αποσύρθηκε από τη F1 με 204 εκκινήσεις, τρία παγκόσμια πρωταθλήματα, 23 νίκες και 60 βάθρα.
Μετά την αποχώρησή του από τη F1, ο Πικέ μπήκε στο Indy 1992 το 1993 και το 500, αλλά κατέληξε να συντρίψει κατά τη διάρκεια της προπόνησης για τον αγώνα του 1992 και να τερματίσει 32ος το 1993. Στη συνέχεια, οι 24 Ώρες του Λε Μαν έγιναν μια νέα πρόκληση για αυτόν το 1996 και το 1997, αλλά μπορούσε μόλις τερμάτισε έκτος στην κατηγορία του στην έκδοση του 1996.
Ένας επιχειρηματίας, ο Πικέ μπόρεσε να βοηθήσει τον γιο του Nelsonτην καριέρα του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ο "Nelsinho" αγωνίστηκε στη F1 μέχρι το σκάνδαλο Crashgate, στο οποίο έλαβε εντολή από το αφεντικό της ομάδας της Renault, Flavio Briatore να συντρίψει για να κάνει Φερνάντο Αλόνσοδουλειά στρατηγικής. Ο Αλόνσο τελικά κέρδισε τον αγώνα, αλλά ο Πικέ αποκάλυψε λεπτομέρειες ένα χρόνο μετά και το σκάνδαλο ξέσπασε.
Ο Nelsinho έγινε επίσης ο πρώτος πρωταθλητής της Formula E στην ιστορία.
Ο Πικέ βοηθά επίσης την αγωνιστική καριέρα του Πέδρο, ενός από τα παιδιά του σημερινού γάμου του με τη Βιβιάν ντε Σόουζα. Έχει επτά παιδιά: Geraldo, Nelson, Laszlo, Kelly, Julia, Pedro και Marco.
«Μόλις είσαι στο αυτοκίνητο, δεν έχει σημασία τι συμβαίνει, πας μέχρι το τέλος… Το να οδηγείς ένα μονοθέσιο της F1 νομίζω ότι είναι το μέγιστο που μπορείς να πάρεις... Και επίσης ο ανταγωνισμός με έναν άλλο οδηγό είναι το καλό συναισθημα".
Εποχές
Νέλσον Πικέ F1 Αποτελέσματα Σεζόν
3× Παγκόσμια Πρωταθλήματα1981–1987 · Μπράμπαμ, Γουίλιαμς
Τρία τίτλους σε επτά σεζόν, δύο εκ των οποίων με Μπράμπχαμκαι έξι χρόνια μεταξύ του πρώτου και του τελευταίου.
- 1981Μπράμπχαμ50 pts1 καθαρό από Κάρλος Ρόιτμανσφραγίστηκε στο Caesars Palace το 1981 F1 GP
- 1983Μπράμπχαμ59 pts2 καθαρό από Alain Prostσφραγισμένο το 1983 στη Νότια Αφρική F1 GP
- 1987Williams73 pts12 καθαρό από Νάιτζελ Μάνσελσφραγισμένο στα Ιαπωνικά του 1987 F1 GP
6
1991
3
1990
8
1989
6
1988
1
1987
3
1986
8
1985
5
1984
1
1983
11
1982
1
1981
2
1980
15
1979
28
1978
Νέλσον Πικέ F1 Περίληψη εποχών
| Έτος | Η ομάδα μας | Κινητήρας | GP | 1 | 2 | 3 | Τσόφλι | Pole | Γύροι | FL | Μέσος Βαθμοί | σημεία |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1991 |
Benetton |
Πέρασμα | 16 | 1 | 0 | 2 | 3 | 0 | 756 | 0 | 1.66 | 26.5 |
| 1990 |
Benetton |
Πέρασμα | 16 | 2 | 1 | 1 | 4 | 0 | 958 | 0 | 2.75 | 44 |
| 1989 |
 Ομάδα Lotus |
Judd | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 722 | 0 | 0.80 | 12 |
| 1988 |
Ομάδα Lotus |
Honda | 16 | 0 | 0 | 3 | 3 | 0 | 766 | 0 | 1.38 | 22 |
| 1987 ???? |
Williams |
Honda | 15 | 3 | 7 | 1 | 11 | 4 | 889 | 4 | 5.07 | 76 |
| 1986 |
Williams |
Honda | 16 | 4 | 3 | 3 | 10 | 2 | 937 | 7 | 4.31 | 69 |
| 1985 |
Μπράμπχαμ |
BMW | 16 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1 | 519 | 0 | 1.31 | 21 |
| 1984 |
Μπράμπχαμ |
BMW | 16 | 2 | 1 | 1 | 4 | 9 | 683 | 3 | 1.81 | 29 |
| 1983 ???? |
Μπράμπχαμ |
BMW | 15 | 3 | 3 | 2 | 8 | 1 | 808 | 4 | 3.93 | 59 |
| 1982 |
Μπράμπχαμ Μπράμπχαμ |
Πέρασμα BMW | 14 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1 | 542 | 2 | 1.43 | 20 |
| 1981 ???? |
Μπράμπχαμ |
Πέρασμα | 15 | 3 | 1 | 3 | 7 | 4 | 808 | 1 | 3.33 | 50 |
| 1980 |
Μπράμπχαμ |
Πέρασμα | 14 | 3 | 2 | 1 | 6 | 2 | 742 | 1 | 3.86 | 54 |
| 1979 |
Μπράμπχαμ Μπράμπχαμ |
Πέρασμα Alfa Romeo | 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 582 | 1 | 0.20 | 3 |
| 1978 |
Μπράμπχαμ Σημαία McLaren |
Alfa Romeo Πέρασμα Πέρασμα | 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 160 | 0 | 0.00 | 0 |
Αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα Φόρμουλα 1 του Νέλσον Πικέ
-
- Benetton B191 Ford που οδηγούσε ο Nelson Piquet στο Μονακό (1991)
-
- Nelson Piquet, Benneton B190 Ford, Monaco (1990)
-
- Lotus 101 που οδηγούσε ο Nelson Piquet στο Μονακό (1989)
-
- Lotus 100T που οδηγούσε ο Nelson Piquet στο Μονακό (1988)
-
- Nelson Piquet, Williams Honda FW12, Μονακό GP (1987)
-
- Nelson Piquet, Williams Honda FW11, Μονακό GP (1986)
-
- Brabham BT54 που οδηγείται από τον Nelson Piquet στο Μονακό (1985)
-
- Brabham BT53 BMW που οδηγούσε ο Nelson Piquet στο Μονακό (1984)
-
- Ο Nelson Piquet οδηγεί το Brabhem BT52 BMW στο Zandvoort (1983)
-
- Brabham BT49D με οδηγό τον Nelson Piquet στο Μονακό (1982)
-
- Nelson Piquet, Brabham BT49C, ΗΠΑ-Δύση GP (1981)
-
- Brabham BT49 που οδηγείται από τον Nelson Piquet στο Μονακό (1980)
-
- Ο Nelson Piquet οδηγεί το Brabham-Alfa Romeo στο Μονακό (1979).
Ιπποδρομίες
Κερδίζει
Βάσεις
Poles
Συνεργάτες
Nέα
Τα τελευταία νέα του Nelson Piquet
Δικαστήριο Κανόνες Piquet-Hamilton Δεν σχολιάζει ρατσιστικά ή ομοφοβικά
3
Ο Μάρκο αμφισβητεί το «timing» του πρόσφατου σκανδάλου Πικέ
1
Πρώην F1 ο ιδιοκτήτης της ομάδας καταδικάστηκε τώρα σε φυλάκιση
7
Ο Πικέ θα μπορούσε να διωχθεί για τα ρατσιστικά και ομοφοβικά του σχόλια
5Ο Nelson Piquet διευκρινίζει τον όρο που χρησιμοποιήθηκε μετά την καταιγίδα «N-word».
14
Νέα ένταση μέσα F1 μετά από σχόλιο του Piquet πριν από μισό χρόνο, γίνεται
15
προτρέπει ο Verstappen Red Bull να παραμείνει η προσοχή του συγκεντρωμένος στον τίτλο του
1
Ο Kvyat ελπίζει ότι η πατρότητα μπορεί να περιμένει μέχρι μετά τον αγώνα
Περιστατικό με τον Πικέ VS Σαλαζάρ το 1982
Διαβάστε περισσότερα Nelson Piquet News »
Νέλσον Πικέ — Συχνές ερωτήσεις
Πότε ξεκίνησε ο Νέλσον Πικέ να αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1;
Ο Νέλσον Πικέ ξεκίνησε να αγωνίζεται στη Φόρμουλα 1 το 1978.
Ο Νέλσον Πικέ αγωνίζεται ακόμα στη Φόρμουλα 1;
Όχι, ο Νέλσον Πικέ αγωνίστηκε τελευταία φορά στη Φόρμουλα 1 το 1991.
Πόσους αγώνες της Φόρμουλα 1 έχει κερδίσει ο Νέλσον Πικέ;
Ο Νέλσον Πικέ έχει κερδίσει 23 αγώνες της Φόρμουλα 1.
Πόσα F1 Έχει κερδίσει ο Νέλσον Πικέ το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;
Ο Νέλσον Πικέ έχει κερδίσει 3 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών Φόρμουλα 1 (1981, 1983, 1987).
Πόσα F1 Έχει ο Νέλσον Πικέ βάθρα;
Ο Νέλσον Πικέ έχει τερματίσει στο βάθρο 60 φορές στη Φόρμουλα 1.
Πότε κέρδισε ο Νέλσον Πικέ την πρώτη του νίκη; F1 αγώνας?
Ο Νέλσον Πικέ κέρδισε τον πρώτο αγώνα της Φόρμουλα 1 στο USA West του 1980. F1 Γ.Π.
Τι εθνικότητας είναι ο Νέλσον Πικέ;
Ο Νέλσον Πικέ είναι Βραζιλιάνος.
Για ποιες ομάδες έχει οδηγήσει ο Νέλσον Πικέ στη Φόρμουλα 1;
Ο Νέλσον Πικέ έχει οδηγήσει για τις McLaren, Ensign, Brabham, Williams, Team Lotus και Benetton στη F1.
Πόσα F1 Έχει συμμετάσχει ο Νέλσον Πικέ στους αγώνες;
Ο Νέλσον Πικέ έχει αγωνιστεί σε 207 Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1.
