Νάιτζελ Μάνσελ F1 Προφίλ & Στατιστικά Καριέρας

Βιογραφία Nigel Mansell

Nigel Mansell (2015)

Ο Nigel Mansell κέρδισε το 1992 F1 πρωτάθλημα οδηγών με ένα από τα πιο προηγμένα τεχνικά αυτοκίνητα στην ιστορία.

Γεννημένος στις 8 Αυγούστου 1953 στο Worcestershire, ο Nigel Ernest James Mansell έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους και χαρισματικούς. F1 οδηγοί όλων των εποχών, αλλά η ιστορία του δεν ήταν πολύ περίπλοκη, από δύσκολες οικονομικές αποφάσεις έως σκληρούς τραυματισμούς, η πορεία του στο grid της F1 δεν ήταν παραμυθένια. Ωστόσο, ο αγωνιστικός χαρακτήρας του διαμορφώθηκε προφανώς από τις αναποδιές που υπέστη στο δρόμο του προς το μεγαλείο.

Η πρώτη του εμπειρία μηχανοκίνητου αθλητισμού συνέβη κατά τη διάρκεια του Βρετανικό Γκραν Πρι 1962 στο Aintree, όταν είδε Τζιμ Κλαρκ εξαλείψει το πεδίο τον Ιούλιο του 1962, λίγο πριν τα ένατα γενέθλια του Mansell. Με τα χρήματα να είναι ένα θέμα, κατάφερε να έχει μια επιτυχημένη περιπέτεια καρτ και το 1976 αγωνιζόταν στη Formula Ford και είχε κάποια καλά αποτελέσματα.

Πολλές νίκες σημειώθηκαν στο πρωτάθλημα Formula Ford το 1977, αλλά η οικονομική κατάσταση του και της συζύγου του Roseanne ήταν δύσκολη και έπρεπε να πουλήσει πολλά από τα προσωπικά του αντικείμενα για να χρηματοδοτήσει την καριέρα του και επίσης παραιτήθηκε από την εργασία ως μηχανικός αεροδιαστημικής για να επικεντρωθεί πλήρως στους αγώνες.

Κέρδισε το πρωτάθλημα Formula Ford το 1977, αλλά οι προκλήσεις έρχονταν ακόμα, καθώς υπέστη κάταγμα στον αυχένα σε μια δοκιμή στο Brands Hatch που απείλησε την καριέρα του καθώς έφτασε κοντά στην τετραπληγία. Παρά την αποτυχία, έφυγε κρυφά από το νοσοκομείο και συνέχισε να εργάζεται για τον στόχο του να γίνει οδηγός αγώνων F1.

Nigel Mansell, Αυστριακός F1 GP (1981)

Για το 1978 και το 1979, ο Νάιτζελ Μάνσελ είχε δύσκολα χρόνια στη Φόρμουλα 3, καθώς δεν μπορούσε να οδηγήσει με ανταγωνιστικά αυτοκίνητα παρά το γεγονός ότι πούλησε το σπίτι του για να χρηματοδοτήσει τη μετακόμιση. Το 1980, ο δημοσιογράφος Peter Windsor και ο βοηθός διευθυντής στο Ομάδα Lotus, ο Peter Collins, μίλησε στον Colin Chapman, τον ιδιοκτήτη της Lotus, να ρίξει μια ματιά στον ταλαντούχο και γρήγορο Mansell. Λίγο αργότερα, ο Mansell κέρδισε το δικαίωμα να παίξει σε μια δοκιμή στο Paul Ricard για τη Lotus, η οποία αναζητούσε τον νούμερο δύο οδηγό για το 1980 μαζί με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή του 1978 Mario Andretti. Αν και ο Mansell έπαιρνε παυσίπονα για να κρύψει τον πόνο που προκλήθηκε από έναν τραυματισμό στην πλάτη από ένα ατύχημα στο Oulton Park, είχε καλή απόδοση.

Στη δοκιμή, Elio de Angelis, Έντι Τσίβερ, Γιαν Λάμερς και Stephen South ήταν οι «αντίπαλοι» του Νάιτζελ. Ο Mansell περιέστρεψε το αυτοκίνητό του, ένα Lotus 79, λίγο μετά την έναρξη του τρεξίματός του, αλλά συνέχισε και οδήγησε γρήγορα και ελεγχόμενα. Τελικά, ο de Angelis πήρε τη θέση για να είναι ο νούμερο δύο οδηγός του Andretti, αλλά ο Mansell έγινε δοκιμαστικός οδηγός για τη θρυλική μάρκα.

Εννέα αγώνες το 1980, ο Mansell είχε την ευκαιρία να οδηγήσει σε έναν αγώνα F1 στην Αυστρία, καθώς η ομάδα αποφάσισε να παρουσιάσει ένα τρίτο αυτοκίνητο, το Lotus 81B. Ξεκίνησε 24ος στην Αυστρία αλλά δεν μπόρεσε να τερματίσει τον αγώνα λόγω προβλημάτων στον κινητήρα. Ο αγώνας του ντεμπούτου του ήταν σκληρός, καθώς υπέστη σοβαρά εγκαύματα λόγω διαρροής καυσίμου. Στη συνέχεια, συμμετείχε σε άλλες δύο διοργανώσεις, στην Ολλανδία και την Ιταλία. Προκρίθηκε μόλις τρία δέκατα πίσω από τον Αντρέτι στο Zandvoort αλλά δεν τελείωσε τον αγώνα λόγω βλάβης των φρένων.

Στην Ιταλία, δεν μπόρεσε να προκριθεί στον αγώνα μετά από συντριβή κατά τη διάρκεια των προκριματικών. Το 1980 του τελείωσε με τη συμμετοχή στην Imola, αλλά κατάφερε να κερδίσει μια θέση ως δεύτερος οδηγός για το 1981, δίπλα στον de Angelis.

Lotus 88 που οδηγούσε ο Nigel Mansell στην Αυστρία (1981)

Ξεκινώντας το 1981, ο Mansell κέρδισε τον de Angelis στον πρώτο αγώνα της χρονιάς, αλλά δεν μπόρεσε να κερδίσει βαθμούς όπως έκανε ο Ιταλός. Μετά την αποχώρηση της ομάδας από το 1981 Grand Prix του Αγίου Μαρίνου να διαμαρτυρηθεί για την απαγόρευση του δίδυμου σασί Lotus 88, Mansell πέτυχε το πρώτο του βάθρο με τρίτο σε μια χαοτική GP στο Zolder.

Ήταν το πρώτο βάθρο της ομάδας στους τελευταίους 16 αγώνες και το μοναδικό βάθρο που κατακτήθηκε το 1981, καθώς ο Mansell τερμάτισε μόλις τρεις ακόμη αγώνες κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Ωστόσο, το βάθρο του ακολούθησε το τρίτο στο grid στον επόμενο αγώνα, στο Μονακό, και ώθησε τον Τσάπμαν να αυξήσει τον μισθό του και να του προσφέρει μια μακροπρόθεσμη συμφωνία στο τέλος του έτους.

Η σεζόν του 1982 ήταν αρκετά παρόμοια για τον Mansell, καθώς μπόρεσε να φτάσει στο βάθρο σε μια χρονιά γεμάτη αποχωρήσεις. Το βάθρο του συνέβη στις αρχές της χρονιάς (τρίτο στη Βραζιλία), ως αποτέλεσμα του αποκλεισμού του Νέλσον Πικέ και Κέκε Ρόσμπεργκ λόγω υδρόψυκτων φρένων.

Τερμάτισε μόλις πέντε από τους 11 αγώνες που ξεκίνησε μετά το βάθρο του στη Βραζιλία. Ο Nigel Mansell τερμάτισε μόλις 14ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών και πάλι με μόλις επτά βαθμούς, έναν λιγότερο από ό,τι είχε την προηγούμενη σεζόν. Η ομάδα, ωστόσο, είχε κάποια σταθερά αποτελέσματα από τον de Angelis το 1982 και ο Ιταλός μάλιστα κέρδισε το 1982 Αυστριακό Grand Prix, που δυστυχώς ήταν η τελευταία νίκη της Lotus που γνώρισε ο ιδρυτής Chapman.

Ο Τσάπμαν πέθανε στις 16 Δεκεμβρίου 1982 και ήταν μια τρομερή κατάσταση για τον Μάνσελ, ο οποίος τον θεωρούσε φίλο, καθώς ο Τσάπμαν τον είχε βοηθήσει σε όλη του την καριέρα και είχε δείξει ότι νοιαζόταν για την ασφάλειά του. Ο Mansell είπε πολλά χρόνια μετά ότι ο θάνατος του Chapman ήταν «απολύτως φρικτός» και ότι ο Colin ήταν σαν πατέρας του.

Ο Peter Warr ήταν τώρα επικεφαλής στη Lotus, και ήταν τρομερό για τον Mansell, ο οποίος δεν ήταν ο αγαπημένος οδηγός του νέου Team Principal με κανέναν τρόπο, σχήμα ή μορφή. Το 1983 και το 1984 ήταν δύσκολα χρόνια για τον Mansell, με το αφεντικό της ομάδας να θέλει να τον ξεφορτωθεί, το μονοθέσιό του να αποτυγχάνει συχνά να ολοκληρώσει το Grand Prix και μερικά δαπανηρά λάθη που έκανε ο ίδιος.

Lotus 95T που οδηγούσε ο Nigel Mansell στο Μονακό (1984)

Αν και σημείωσε ένα βάθρο στο Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι του 1983 και ένα άλλο στο Γαλλικό Γκραν Πρι του 1984, έχασε το προβάδισμα του Grand Prix Μονακό 1984 προκάλεσε ένα από τα χειρότερα αποφθέγματα που έχει πει ποτέ ένας Διευθυντής ομάδας για έναν από τους οδηγούς του. «Ο Μάνσελ δεν θα κερδίσει ποτέ ένα Γκραν Πρι όσο έχω μια τρύπα στο σώμα μου», είπε ο Warr.

Ο Mansell κατάφερε να σκοράρει το πρώτο Pole Η θέση της καριέρας του, στο Ντάλας τρεις αγώνες αργότερα, αλλά τα προβλήματα μετάδοσης τερμάτισαν τις ελπίδες του για ένα βάθρο καθώς τερμάτισε μόνο έκτος αφού έσπρωξε το αυτοκίνητό του στη γραμμή τερματισμού. Ένα βάθρο στο Grand Prix της Ολλανδίας του 1984 βελτίωσε τη σεζόν του, αν και δεν τερμάτισε κοντά στον de Angelis στο WDC, καθώς ο Ιταλός τερμάτισε τρίτος στη γενική και ο Mansell 10ος.

Πριν από το τέλος της σεζόν του 1984, ήταν γνωστό ότι Ayrton Senna κατευθύνθηκε προς τη Lotus και ο Nigel Mansell ήταν εκτός. Ο Williams έδειξε ενδιαφέρον για τον Mansell και υπέγραψε μαζί τους, αν και αρχικά έδειξε αμφιβολίες για την υπογραφή με την ομάδα.

Ο Κέκε Ρόσμπεργκ, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 1982, ήταν συμπαίκτης του Μάνσελ Williams το 1985. Η σχέση τους ήταν καλή, αν και είχαν κάποιες συγκρούσεις τον προηγούμενο χρόνο. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς, η Rosberg's ήταν η κορυφαία Williams. Μετά τους πρώτους 11 αγώνες του με την Williams, ο καλύτερος τερματισμός του Mansell ήταν μια πέμπτη θέση, την οποία πέτυχε δύο φορές. Στο Grand Prix του Βελγίου του 1985, ο Mansell τερμάτισε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Senna σε έναν βρεγμένο αγώνα αφού ξεκίνησε έβδομος.

Nigel Mansell, Williams Honda FW10, 1985 GP Βραζιλίας

Τότε, ο Άγγλος τελικά εξερράγη και βρυχήθηκε σε μια μεγάλη πρώτη νίκη. Το έκανε στην πίστα που παραλίγο να τερματίσει την αγωνιστική του καριέρα το 1977. Κέρδισε το Ευρωπαϊκό Γκραν Πρι 1985 που οδηγήθηκε στο Branch Hatch. Σημείωσε το υψηλότερο σκαλί στο βάθρο μπροστά από τον Senna, αφού ξεκίνησε από την τρίτη θέση στο grid. Ο Mansell ακολούθησε την πρώτη του συναισθηματική νίκη με Pole Θέση στη Νότια Αφρική πριν προηγηθεί της Williams 1-2 κατά τη διάρκεια του αγώνα για τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη του. Και οι δύο νίκες ήρθαν με το «Red 5» στο αυτοκίνητό του, το οποίο θα γινόταν σήμα κατατεθέν στην καριέρα του τα επόμενα χρόνια.

Οι νίκες τον ισοφάρισαν με τον συμπαίκτη του στα σημεία με έναν αγώνα να απομένει, αλλά το πρόβλημα μετάδοσης τον ανάγκασε να αποσυρθεί στον τελευταίο αγώνα. Ο Rosberg κέρδισε τον τελευταίο αγώνα και τερμάτισε τρίτος στο WDC καθώς ο Mansell τερμάτισε έκτος.

Καθώς ο Rosberg άφησε την ομάδα της Williams για να πάει McLaren, μια νέα απειλή ήρθε για τον Mansell, άλλο ένα εμπόδιο όπως αυτά που είχε αντιμετωπίσει πριν στη ζωή του και στην αγωνιστική του καριέρα. Αυτή τη φορά, η απειλή είχε τη μορφή δύο φορές F1 Παγκόσμιος Πρωταθλητής οδηγών Νέλσον Πικέ.

Η σχέση μεταξύ του Mansell και του Piquet ήταν κακή από την αρχή, καθώς ο Piquet ήθελε να τον αντιμετωπίζουν ως τον νούμερο ένα οδηγό. Με τις προσωπικές επιθέσεις που περιλαμβάνονται, ο ανταγωνισμός του Mansell και του Piquet ενισχύθηκε μόνο από το γεγονός ότι η Williams είχε δημιουργήσει ένα ισχυρό αυτοκίνητο που ήταν η μηχανή που έπρεπε να νικήσει το 1986, το FW11.

Ο Nelson Piquet, Williams FW11 οδηγεί τον Nigel Mansell 1986 British Grand Prix, Brands Hatch

Ο Πικέ ξεκίνησε δυναμικά κερδίζοντας τον πρώτο αγώνα της χρονιάς, στη Βραζιλία. Ο Mansell, από την άλλη πλευρά, είχε δύο αποσύρσεις στους πρώτους τέσσερις αγώνες πριν κερδίσει τέσσερις από τα επόμενα πέντε Grand Prix. Τρία ακόμη βάθρα και ένας θρίαμβος στην Πορτογαλία του έδωσαν την ευκαιρία να σφραγίσει το πρωτάθλημα στους δύο τελευταίους γύρους, αλλά η πέμπτη θέση στο Μεξικό δεν ήταν αρκετά καλή για να κερδίσει το πρωτάθλημα πριν από τον τελευταίο αγώνα στην Αυστραλία.

Ο Mansell χρειάστηκε να τερματίσει στο βάθρο στον τελευταίο αγώνα για να εξασφαλίσει το όνειρό του. Ξεκίνησε από Pole Θέση και έτρεχε τρίτο όταν το αριστερό πίσω ελαστικό του αυτοκινήτου του έσκασε μόλις 19 γύρους απομένουν, πετώντας όλα όσα είχε κάνει κατά τη διάρκεια της σεζόν και εμποδίζοντάς τον να κερδίσει το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Τελικά, Alain Prost κέρδισε τον τίτλο του 1986 μπροστά στο ζευγάρι των Williams.

Για την επόμενη σεζόν, η κατάσταση στη Williams συνεχίστηκε και είχαν και πάλι ένα υπέροχο μονοθέσιο. Αν και ο Mansell κέρδισε ακόμη περισσότερους αγώνες το 1987 από ό,τι το 1986, και πάλι δεν μπόρεσε να κερδίσει το μεγαλύτερο έπαθλο. Σε μια σκληρή μάχη ανάμεσα στους γρήγορους δύο οδηγούς της Williams, η συνέπεια του Piquet τον βοήθησε να γίνει ο πρώτος τρεις φορές της Βραζιλίας F1 πρωταθλητής.

Για τον Mansell, η καλύτερη στιγμή της σεζόν συνέβη στο Βρετανικό Γκραν Πρι 1987, όπου αναγκάστηκε να μπει στο pit για αλλαγή ελαστικού και ξεπέρασε ένα κενό 30 δευτερολέπτων για να προσπεράσει θεαματικά τον Πικέ και να κερδίσει τον αγώνα. Ο αγώνας για τον τίτλο έληξε όταν ο Mansell συνετρίβη στην Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της προπόνησης και έπρεπε να χάσει τον αγώνα, γεγονός που έκανε τον Piquet πρωταθλητή.

Η σεζόν του 1988 ήταν μια πτωτική χρονιά για την ομάδα της Williams σε σύγκριση με τις προηγούμενες 2 σεζόν. Στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου της Williams υπήρχαν τώρα κινητήρες Judd καθώς η Honda μετακόμισε για να συνεργαστεί με τη McLaren F1 ομάδα. Ένα αναξιόπιστο μονοθέσιο και κάποιες συγκρούσεις επέτρεψαν στον Νάιτζελ Μάνσελ να ολοκληρώσει μόνο δύο Γκραν Πρι το 1988, και τα δύο στο βάθρο.

Nigel Mansell, Ferrari F1 89, 1989 Γαλλικό GP

Ο Mansell προσχώρησε Ferrari για το 1989 και εξέπληξε τον κόσμο και ακόμη και τον εαυτό του κερδίζοντας τον εναρκτήριο αγώνα της χρονιάς, τον Γκραν Πρι Βραζιλίας σε μια πίστα (Jacarepaguá) που πήρε επίσημα το όνομα του μεγαλύτερου αντιπάλου του, του Nelson Piquet.

Πίσω από το τιμόνι της Ferrari 640, ο Mansell κέρδισε τον αγώνα του 1989 στη Βραζιλία από την έκτη θέση στο grid και ήταν ο πρώτος οδηγός που κέρδισε στο ντεμπούτο του στη Ferrari από τότε Mario Andretti το 1971. Επίσης, ήταν ο τελευταίος οδηγός που κέρδισε στο ντεμπούτο του στη Ferrari μέχρι Kimi raikkonen έκανε το ίδιο το 2007.

Μετά από πέντε αγώνες χωρίς να σημειώσει πόντους λόγω διάφορων αποχωρήσεων και αποκλεισμού, ο Mansell επέστρεψε στη φόρμα και δημιούργησε μια σειρά από πέντε συνεχόμενα βάθρα που περιελάμβαναν μια εκπληκτική νίκη στην Ουγγαρία αφού ξεκίνησε 12ος. Προσπέρασε τον Senna για το προβάδισμα κάνοντας γύρο Στέφαν Γιόχανσον. Ο Mansell είπε χρόνια αργότερα ότι ήξερε ότι ο Βραζιλιάνος δεν πήρε πολύ καλά αυτή τη στιγμή. «...Υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός μεταξύ μας (ο Σένα και ο ίδιος) και μπορούσαμε να αγωνιστούμε μαζί, σφυρί και λαβίδα, με μια άρρητη συμφωνία ότι δεν θα προσπαθούσαμε να σκοτώσουμε ο ένας τον άλλον – αν και μερικές φορές ήταν αρκετά αδύναμο. Αλλά το μισούσε όταν τον πέρασα στην Ουγγαρία, τον έβαλα σε μποξ εναντίον του Γιόχανσον και κέρδισα τον αγώνα», είπε στο Motorsport Magazine.

Το μαχητικό πνεύμα του Mansell έγινε αισθητό στους Ιταλούς οπαδούς, οι οποίοι τον αγάπησαν και του έδωσαν ακόμη και το παρατσούκλι «Il Leone» (Το Λιοντάρι). Τερμάτισε το 1989 στην τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών αφού κέρδισε δύο αγώνες και τερμάτισε στο βάθρο άλλες τέσσερις φορές.

Ο Nigel Mansell οδηγεί τη Ferrari 641 στη Γερμανία (1990)

Για το 1990, ο βασιλεύς Παγκόσμιος Πρωταθλητής Alain Prost εντάχθηκε στη Ferrari και όλα άλλαξαν για τον Mansell, καθώς ο Γάλλος είχε την πλήρη υποστήριξη από την ομάδα. Οι πρώτες καλές στιγμές για τον Mansell σε ένα δύσκολο 1990 με τη Ferrari ήρθαν στη Γαλλία και στο Grand Prix του σπιτιού του στο Silverstone. Ο Μάνσελ φόρεσε το αυτοκίνητό του Pole και για τους δύο αγώνες, αλλά στο ενδιάμεσο των γεγονότων, το σασί που είχε για τη Γαλλία δόθηκε στον Προστ, κάτι που δεν τα πήγε καλά στον Άγγλο δρομέα.

Ο Prost κέρδισε τον αγώνα στο Silverstone και ο Mansell, ο οποίος είχε ήδη αποφασίσει να φύγει από τη Ferrari στο τέλος της χρονιάς, ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από το άθλημα μετά το τέλος της σεζόν.

Κέρδισε το Γκραν Πρι Πορτογαλίας 1990 από Pole Θέση για να εξασφαλίσει την τελευταία νίκη του για τη Scuderia. Ο Νάιτζελ Μάνσελ επανεξεταζόταν την επιλογή της αποχώρησης διαπραγματευόμενος με τη Γουίλιαμς για το 1991, ωστόσο, η ομάδα ήταν απρόθυμη να καταλήξει σε συμφωνία με τον Μάνσελ, καθώς απαιτούσε να είναι ο νούμερο ένα οδηγός στην ομάδα και μια πλήρης προσπάθεια από την ομάδα μέχρι τις πιθανότητές του. κερδίζοντας το WDC.

Μετά την εμφάνιση του στην Πορτογαλία, ο Φρανκ Ουίλιαμς του τηλεφώνησε και κατέληξαν σε συμφωνία. Ο Nigel Mansell είπε χρόνια αργότερα ότι η απόφασή του να αποσυρθεί δεν ήταν ένα συναισθηματικό ξέσπασμα και ότι το σκεφτόταν σοβαρά, δεδομένης της ηλικίας του εκείνη την εποχή και ότι η αποχώρησή του από τη Ferrari και η απροθυμία του να οδηγήσει για μια μικρότερη ομάδα έπαιξε σημαντικό ρόλο. αιτιολογία.

Καθώς ο Williams πληρούσε τις απαιτήσεις του Mansell, η χρυσή πλευρά του Mansell F1 Η ιστορία ξεκίνησε πραγματικά και, πάλι, το Red 5 στο αυτοκίνητό του. Ωστόσο, πέντε νίκες και ισάριθμες αποχωρήσεις το 1991 δεν επρόκειτο να αρκούν για να κερδίσουν τον Senna και τη McLaren-Honda του για τον τίτλο, αλλά η ανταγωνιστικότητα της Williams ήταν σίγουρα εκεί.

Η ενεργή ανάρτηση FW14B ήταν το αυτοκίνητο που χάρισε τη δόξα του Mansell το 1992 και δεν άφηνε την ευκαιρία να πάει χαμένη, ούτε με σπασμένα κόκαλα στο αριστερό του πόδι.

Ο Ayrton Senna παίρνει τον Nigel Mansell με το Williams FW14B Renault (1992)

Ο Mansell κέρδισε τους πρώτους πέντε αγώνες του 1992, κάτι που εξακολουθεί να αποτελεί ρεκόρ για την έναρξη μιας σεζόν (ισοβαθμία με Michael Schumacher το 2004) και δεν κοίταξε πίσω από εκεί. Το σερί του έσπασε μετά από ένα καθυστερημένο pitstop στο Μονακό τον άφησε δεύτερο πίσω από τον Senna, τον οποίο προσπάθησε να προσπεράσει με κάθε τρόπο πριν τελειώσει ο αγώνας και ο Mansell έπρεπε να αρκεστεί στη δεύτερη θέση.

Μια αποχώρηση στον Καναδά και τρεις συνεχόμενες νίκες σε Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία άφησαν τον Nigel Mansell με μια ευκαιρία να γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής στον επόμενο αγώνα στην Ουγγαρία. Ξεκίνησε δεύτερος και τη Βουδαπέστη και κράτησε τη θέση του μετά τον αγώνα, πίσω από τον Senna, για να γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής της F1 με κυρίαρχη μόδα και, φυσικά, με το Red 5 του στο μονοθέσιο.

Μια άλλη νίκη στην Πορτογαλία σήμαινε νέο ρεκόρ μίας σεζόν για τις περισσότερες νίκες στα Grand Prix με εννέα. Αυτό το ρεκόρ σημείωσε αργότερα ο Σουμάχερ αρκετές φορές πριν ο ίδιος ο Γερμανός κατακτήσει 11 νίκες το 2002 (και στη συνέχεια 13 το 2004, το οποίο ισοφαρίστηκε από Σεμπάστιαν Φέτελ στο 2013).

Επίσης, ο Mansell σημείωσε το ρεκόρ μιας σεζόν για τους περισσότερους Pole Θέσεις με 14 στους 16 αγώνες. Του Pole Το ρεκόρ θέσης κράτησε 19 χρόνια καθώς ο Vettel έσπασε το όριο το 2011.

Τα ζητήματα χρημάτων και η επιβεβαίωση ότι ο Prost έφτασε στη Williams το 1993 σήμαινε ότι ο Mansell άφησε την ομάδα για να αγωνιστεί στο Indycar.

Στο Indycar, ο Mansell κέρδισε το πρωτάθλημα το 1993 στην πρώτη του προσπάθεια, οδηγώντας για τη Newman/Haas Racing, η οποία ήταν εντυπωσιακή, καθώς ήταν ο βασιλιάς. F1 πρωταθλητής και πρωταθλητής Indycar ταυτόχρονα, τουλάχιστον μέχρι το 1993 F1 το πρωτάθλημα πήγε στον αντικαταστάτη του στη Williams, Prost. Το πρωτάθλημα Indycar του κέρδισε με το Red 5 στο αυτοκίνητό του επίσης.

Η ιστορία πίσω από το Red 5 δεν είναι άλλη από το να ζωγραφίζει ο Williams τον αριθμό στο αυτοκίνητο του Mansell κόκκινο σε αντίθεση με το λευκό που χρησιμοποιούσε η ομάδα το 1985 για να διαφοροποιήσει το αυτοκίνητο του Mansell από το αυτοκίνητο του Keke Rosberg του συμπαίκτη του. Ο Mansell ονομάστηκε Red 5 από τον αφηγητή Murray Walker και έμεινε μαζί του όταν επέστρεψε στη Williams το 1991.

Είχε άλλη μια ολόκληρη χρονιά στις ΗΠΑ το 1994, αν και δεν μπόρεσε να επαναλάβει την επιτυχία του από το 1993. Ο Mansell επέστρεψε στη Williams για τέσσερις αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν του 1994 και μάλιστα πέτυχε ένα Pole Θέση στην Αδελαΐδα πριν πάρει την 31η και τελευταία του νίκη στη F1, βοηθώντας τον Williams να κερδίσει το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών.

Ο Nigel Mansell στη McLaren (1995)

Στην ηλικία των 41 ετών, δέχτηκε την πρόκληση να οδηγήσει για τη McLaren-Mercedes το 1995, ωστόσο, το MP4/10B δεν ήταν ένα άνετο αυτοκίνητο γι' αυτόν, γεγονός που τον ανάγκασε να αντικατασταθεί στους δύο πρώτους γύρους πριν η ομάδα προλάβει να παρουσιάσει ένα... cockpit ότι μπορούσε να ενταχθεί. Μετά από δύο αγώνες χωρίς καμία δόξα, ο Μάνσελ ανακοίνωσε την οριστική αποχώρησή του από το άθλημα.

Ο Mansell οδήγησε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού το 1998 και στο Grand Prix Masters το 2005 και το 2006, κερδίζοντας μερικούς αγώνες και δείχνοντας σημάδια από τα παλιά του χρόνια.

Τώρα, ο Nigel Mansell απολαμβάνει τη συνταξιοδότησή του και τα επιτεύγματά του στη ζωή του μετά τους αγώνες, που περιλαμβάνουν πολλές επιχειρήσεις και επιτυχημένες επιχειρήσεις.

Ένας θρύλος, ένας πρωταθλητής, ένα λιοντάρι, Red 5.

«Έχω δοκιμάσει τα πάντα εκτός από το να πηδήξω από ένα αεροπλάνο, αλλά τίποτα δεν σου προκαλεί έκρηξη αδρεναλίνης όπως ο αγώνας με αυτοκίνητο».

Αποτελέσματα Πρωταθλήματος Νάιτζελ Μάνσελ

Νάιτζελ Μάνσελ F1 Περίληψη εποχών

Έτος	Η ομάδα μας	Κινητήρας	GP	1	2	3	Τσόφλι	Pole	Γύροι	FL	Μέσος Βαθμοί	σημεία
1995	McLaren	Mercedes	2	0	0	0	0	0	79	0	0.00	0
1994	Williams	Renault	4	1	0	0	1	1	223	0	3.25	13
1992 ????	Williams	Renault	16	9	3	0	12	14	897	8	6.75	108
1991	Williams	Renault	16	5	4	0	9	2	774	6	4.50	72
1990	Ferrari	Ferrari	16	1	3	1	5	3	886	3	2.31	37
1989	Ferrari	Ferrari	15	2	2	2	6	0	647	3	2.53	38
1988	Williams	Judd	14	0	2	0	2	0	562	1	0.86	12
1987	Williams	Honda	14	6	0	1	7	8	717	3	4.36	61
1986	Williams	Honda	16	5	2	2	9	2	889	4	4.50	72
1985	Williams	Honda	15	2	1	0	3	1	723	1	2.07	31
1984	Ομάδα Lotus	Renault	16	0	0	2	2	1	642	0	0.81	13
1983	Ομάδα Lotus Ομάδα Lotus	Πέρασμα Renault	15	0	0	1	1	0	669	1	0.67	10
1982	Ομάδα Lotus	Πέρασμα	13	0	0	1	1	0	493	0	0.54	7
1981	Ομάδα Lotus	Πέρασμα	14	0	0	1	1	0	494	0	0.57	8
1980	Ομάδα Lotus	Πέρασμα	2	0	0	0	0	0	55	0	0.00	0

Νάιγκελ Μάνσελ F1 Αυτοκίνητα

Νέα του Nigel Mansell

• 

  30 Aug

  Αυτήν την ημέρα στο F1 Ιστορία: Η ιστορική πρώτη νίκη του Σουμάχερ

• 

  7 Jul

  Αυτήν την ημέρα στο F1 Ιστορία: Η πρώτη νίκη του Μάνσελ μετά

• 

  3 Jul

  Συνέντευξη του Nigel Mansell στο Goodwood το 2025

• 

  14 Ιουνίου

  F1 Πέρα από το Πλέγμα: Του Άλεξ Άλμπον 2026 συνέντευξη

• 

  Απρ

  Αυτήν την ημέρα στο F1 Ιστορία: Σένα εναντίον Μάνσελ στο

• 

  Οκτώβριος 11 2025

  Θρυλικά πλάνα από το Γκραν Πρι του Μονακό 1992: Σένα εναντίον Μάνσελ

  2
• 

  Αύγουστος 22 2025

  Πώς η Williams Heritage αποκατέστησε το FW11;

Διαβάστε περισσότερα Νέα του Nigel Mansell »