
Mario Andretti F1 Προφίλ & Στατιστικά Καριέρας

Mario Andretti
F1 καριέρα: 1968 - 1982
Προφίλ οδηγού
| Χώρα | |
| Ύψος | 1.70 μέτρα / 5 πόδια 7 ίντσες1.70 μ. / 5'7" |
| Τόπος γέννησης | Motovun |
| ΗΜ/ΝΙΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ | 28 Φεβρουαρίου 1940: 86 ετών |
| Οικογενειακή | ΟΜάικλ Αντρέτι |
| Συμμετοχές σεζόν | 14 (1968–1972, 1974–1982) |
| Αριθμός αυτοκινήτου | 28 |
Τίτλοι πρωταθλήματος
- 1978Ομάδα Lotus13 καθαρό από Ρόνι Πίτερσον
Πλήρη Στατιστικά Καριέρας
| Τίτλοι οδηγών | 1 |
| Συμμετοχές Grand Prix | 130 |
| Έναρξη Grand Prix | 128 |
| Συνολικοί πόντοι | 180.00 |
| Μέσος όρος Πόντοι ανά GP | 1.38 |
| Νίκες Grand Prix | 12 (9,2%) |
| Νίκη από pole | 8 (6,2%) |
| Pole θέσεις | 18 (13,8%) |
| Έναρξη μπροστινής σειράς | 24 (18,5%) |
| Μση. GP Πλέγμα | 8.4 |
| GP Βάσεις | 19 (14,6%) |
| GP Ταχύτεροι Γύροι | 10 (7,7%) |
| GP Πόντοι Τερματισμός | 38 (29,2%) |
| Μση. GP Θέση | 5.7 |
| χατ τρικ | 2 (1,5%) |
| GP DNFs | 72 (55,4%) |
| Σύνολο GP Γύροι | 5.278 |
F1 Ιστορικό Καριέρας Ομάδας
Βασικά Ορόσημα Καριέρας
F1 Θέσεις Τελειοποίησης Καριέρας
Βιογραφία Mario Andretti
Ο Μάριο Αντρέτι είναι ο τελευταίος F1 πρωταθλητής από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κέρδισε το 1978 F1 Πρωτάθλημα οδηγών και επίσης ο τελευταίος τίτλος Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Κατασκευαστών για Ομάδα Lotus.
Γεννημένος στην Ιταλία στις 28 Φεβρουαρίου 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Andretti και η οικογένειά του χρειάστηκε να υπομείνουν δύσκολες στιγμές όσον αφορά τη συνολική άνεση, καθώς έπρεπε να ζήσουν σε έναν πρόσφυγα κατά την παιδική ηλικία του Mario. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας του, ο Mario και ο δίδυμος αδερφός του Aldo είχαν πάθος για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό αφού είδαν τμήματα ενός αγώνα Mille Miglia.
Ως έφηβος, παρακολούθησε το Ιταλικό Γκραν Πρι του 1954, το οποίο Χουάν Μανουέλ Φάνγκιο κέρδισε με διαφορά ενός γύρου από τον Mike Hawthorn και το πάθος του στη F1 ξεκίνησε. Η λαχτάρα του για τον μηχανοκίνητο αθλητισμό συνεχίστηκε και Αλμπέρτο Ασκάρι μετατράπηκε στον αγαπημένο του οδηγό. Σε μια επιστολή προς τον νεότερο εαυτό του που δημοσιεύτηκε το 2016, ο Andretti περιέγραψε τον θαυμασμό του για τον Ιταλό Πρωταθλητή, το Mille Miglia, τη Monza και το Ιταλικό Grand Prix όπως είπε. «Όλα όσα σκέφτηκε» καθώς περνούσε εννέα μεγάλες μέρες σε ένα πλοίο στο οποίο επιβιβάστηκε η οικογένειά του για να μετακομίσει από την Ιταλία στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το ταξίδι του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό συνεχίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς ο ίδιος και ο αδερφός του άρχισαν να αγωνίζονται σε στοκ αυτοκίνητα σε χωμάτινες οβάλ πίστες σε ηλικία 18 ετών μετά το Λύκειο. Στη χωμάτινη πίστα στη Ναζαρέτ της Πενσυλβάνια, οι αδερφοί Andretti είχαν επιτυχία κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής τους περιπέτειας, που ήταν άγνωστη στους γονείς τους. Η αγωνιστική τους ζωή χτύπησε τους γονείς τους σε σκληρές συνθήκες, καθώς ο Aldo τραυματίστηκε μετά από ένα ατύχημα που τον έριξε σε κώμα για 62 ημέρες λόγω ενός κατάγματος κρανίου, το οποίο αναμφίβολα έκανε τους γονείς τους να συνειδητοποιήσουν την αγωνιστική καριέρα του ζευγαριού των διδύμων.
Ο Άλντο είχε άλλο ένα μεγάλο ατύχημα το 1969 που προκάλεσε πολλούς τραυματισμούς στο πρόσωπο και τερμάτισε την καριέρα του.
Ο Mario, ο οποίος περιέγραψε τους αγώνες ως το «πρώτο του πάθος» και «το μόνο πάθος του όσον αφορά την καριέρα», συνέχισε να αγωνίζεται σε όλες τις ΗΠΑ και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Αφού ξεκίνησε την καριέρα του με ανοιχτούς τροχούς στις αρχές της δεκαετίας του '60, ο Andretti έκανε το ντεμπούτο του στο Champ Car (τώρα Indycar Series) στις 19 Απριλίου 1964 στο New Jersey.
Αφού ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν Indycar στην 11η θέση, ο Andretti κέρδισε τους τίτλους του 1965 και του 1966, αν και η επιτυχία του Indy 500 τον απέφυγε αυτά τα δύο χρόνια. Στο Indy 1965 του 500, τερμάτισε τρίτος και κέρδισε τις διακρίσεις του Rookie of the Year καθώς γύρισε πίσω. F1 πρωταθλητής Τζιμ Κλαρκ και Parnelli Jones. Στη συνέχεια, το 1966, ξεκίνησε το Indy 500 από Pole Θέση αλλά άντεξε μόνο 27 γύρους στον αγώνα, τον οποίο κέρδισε F1 πρωταθλητής Digestive Hill.
Τερμάτισε δεύτερος στο πρωτάθλημα Indycar το 1967 και το 1968, και πάλι με πολύ καλά αποτελέσματα στο Indy 500. Κυριάρχησε στο Indycar το 1969 και τελικά κέρδισε το Indy 500 αφού προηγήθηκε 116 γύρους. Επίσης, από το 1966 έως το 1969 συμμετείχε σε διάφορες εκδηλώσεις NASCAR, κερδίζοντας το 1
967 Daytona 500 και φτιάχνοντας του F1 ντεμπούτο για τη Lotus στις 6 Οκτωβρίου στο Grand Prix των Ηνωμένων Πολιτειών του 1968 στο Watkins Glen. Κατέβηκε σε ένα ζεστό F1 ξεκινήσει όπως προκρίθηκε pole στον πρώτο του αγώνα, αν και δεν μπόρεσε να το μετατρέψει σε καλό αποτέλεσμα την Κυριακή.
Η ευκαιρία του με τη Lotus είχε υποσχεθεί από το αφεντικό της Lotus Colin Chapman από το 1965 όταν ένας Clark κέρδισε το Indy 500 και ο Chapman εντυπωσιάστηκε με την απόδοση του Andretti. Ο Τσάπμαν έδωσε στον Αντρέτι την ευκαιρία να αγωνιστεί για τη Lotus και ήθελε να πάρει θέση πλήρους απασχόλησης, αλλά ο Αντρέτι ήθελε να συνεχίσει να αγωνίζεται στις ΗΠΑ και παρέμεινε να αγωνίζεται σε F1 πότε-πότε.
Αγωνίστηκε σε οκτώ Grand Prix της F1 το 1969 και το 1970, φτάνοντας το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο βάθρο οδηγώντας για το March-Ford στις 19 Απριλίου 1970 στο Jarama κατά τη διάρκεια του Ισπανικό Γκραν Πρι.
Για το 1971, αγωνίστηκε για Ferrari σε έξι Grand Prix, κερδίζοντας τον πρώτο αγώνα της χρονιάς στη Νότια Αφρική στις 6 Μαρτίου 1971. Κέρδισε τον μελλοντικό Παγκόσμιο Πρωταθλητή Τζάκι Στιούαρτ περισσότερο από 20 δευτερόλεπτα μετά την εκκίνηση στην τέταρτη θέση. Συμμετείχε μόνο σε άλλους πέντε αγώνες για τη Ferrari το 1971.
Το 1972 είχε σποραδική συμμετοχή στο F1 και πάλι καθώς αγωνίστηκε μόνο σε πέντε αγώνες για τη Ferrari κατά τη διάρκεια της σεζόν. Την ίδια χρονιά, οδήγησε για την Vel's Parnelli Jones Racing στο Indycar και η ίδια ομάδα του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί σε F1 στους δύο τελευταίους αγώνες του 1974 (αφού δεν συμμετείχε σε καμία διοργάνωση από τη σεζόν του 1973) και στο μεγαλύτερο μέρος της εκστρατείας του 1975. Κατά τη διάρκεια αυτών των δύο ετών με Παρνέλι, το καλύτερο αποτέλεσμα του Andretti ήταν η τέταρτη θέση στο Grand Prix της Σουηδίας το 1975.
Η εκστρατεία του 1976 ήταν καθοριστική για τον Αντρέτι. Το όνειρο που σκέφτηκε όταν παρακολουθούσε το είδωλό του Alberto Ascari αποτελούνταν από τρεις αποστολές: να αγωνιστεί στη F1, να αγωνιστεί στη Monza και να γίνει Παγκόσμιος Πρωταθλητής. Μόνο ένα βήμα χρειαζόταν για να εκπληρώσει ο Andretti το παιδικό του όνειρο και ο δρόμος του στη F1 έβαλε τον Colin Chapman στο δρόμο του για άλλη μια φορά.
Ο Andretti τελικά οδήγησε μια πλήρη σεζόν F1 με τη Lotus και μερικούς αγώνες με τον Parnelli το 1976 (εξαιρουμένου του GP του Μονακό, το οποίο έχασε για να αγωνιστεί για δωδέκατη συνεχόμενη χρονιά στο Indy 500). Ο ιταλικής καταγωγής Αμερικανός οδηγός θα τελείωνε τη χρονιά με δύο τρίτες θέσεις και μια νίκη στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στην Ιαπωνία, που ήταν ο δεύτερος του αγώνα. F1 καριέρα.

Lotus 78 με οδηγό τον Mario Andretti 2η θέση (1978-1979)
Και πάλι, μόνο ένα βήμα χρειαζόταν για να ολοκληρώσει το όνειρό του και να μιμηθεί το είδωλό του Ascari. Το 1977, ο Andretti οδήγησε το πρώτο αυτοκίνητο με εφέ εδάφους in F1 ιστορία, το Lotus 78. Ο Andretti πλησίασε τον πρώτο του τίτλο στη F1, αλλά η απόδοση του δεν ήταν καλή και τερμάτισε τρίτος στην κατάταξη παρόλο που ήταν ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες στη διάρκεια της χρονιάς με τέσσερις. Επίσης, ο Andretti κέρδισε το Γκραν Πρι Ιταλίας 1977 στη Monza, που ήταν η μοναδική του νίκη στον στίβο όπου ερωτεύτηκε το άθλημα ως νεαρός.
Η Monza τον περίμενε για μια ακόμη μεγαλύτερη στιγμή την επόμενη χρονιά, αν και ήταν μια θλιβερή στιγμή για εκείνον. Το 1978, το Lotus 79 έδωσε στον Andretti την ευκαιρία να κυριαρχήσει F1 πεδίο. Ο Αμερικανός κέρδισε έξι από τους 13 πρώτους GP του καλεντάρι και έφτασε Monza με την ευκαιρία να κατακτήσει τον τίτλο, αλλά ο συμπαίκτης και στενός του φίλος, Ρόνι Πίτερσον, ήταν ο μόνος οδηγός που στεκόταν ανάμεσα σε αυτόν και την παιδική του επιθυμία.
Στον επόμενο αγώνα, στη Monza, ο Andretti ξεκίνησε Pole Θέση και ο Peterson στην πέμπτη θέση. Ο Andretti τερμάτισε τον αγώνα στην πέμπτη θέση, αλλά ένα τρομακτικό ατύχημα στους πρώτους γύρους με τον Peterson έστειλε τον Σουηδό οδηγό στο νοσοκομείο, όπου θα πέθαινε την επόμενη μέρα. Μια θλιβερή στιγμή για τον Andretti συνέβη, καθώς ο αγαπημένος του φίλος θάνατος τον επιβεβαίωσε ως Παγκόσμιο Πρωταθλητή. Σε ένα γράμμα προς τον νεότερο εαυτό του, που δημοσιεύτηκε το 2016, ο Andretti είπε ότι δεν μπορούσε να γιορτάσει το πρωτάθλημά του και ότι ευχαρίστως θα το αντάλλαζε για να έχει πίσω τον φίλο του.
Μεταξύ 1979 και 1981, ο Andretti δεν θα επαναλάβει την επιτυχία του από το 1978. Οδήγησε για τη Lotus το 1979 και το 1980 και στη συνέχεια μεταπήδησε στο Alfa Romeo το 1981, αλλά πέτυχε μόνο ένα βάθρο κατά τη διάρκεια αυτών των τριών σεζόν.
Και πάλι, μετακόμισε από τη F1 στις παλιές του ρίζες στις ΗΠΑ. Έκανε τις δύο τελευταίες εμφανίσεις του F1 μαζί σου, Williams και Ferrari το 1982. Με τη Ferrari προκρίθηκε pole για τον Ιταλό του 1982 GP στη Μόντσα και τερμάτισε τρίτος, που ήταν το τελευταίο του βάθρο F1 καριέρα σε μια πίστα όπου η φωτιά του μηχανοκίνητου αθλητισμού άρχισε να καίει μέσα στο σώμα του όταν ήταν έφηβος με μεγάλα όνειρα.
Μετά το 1982, ο Mario συνέχισε να αγωνίζεται στο Indy 500 για τα επόμενα 12 συνεχόμενα χρόνια, αν και Pole Η θέση στην έκδοση του 1987 ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να κάνει. Σε άλλες κατηγορίες, έγινε νικητής κατηγορίας των 24 ωρών του Le Mans στην έκδοση του 1995, όπου τερμάτισε δεύτερος στη συνολική οδήγηση για το Courage Compétition μαζί με τον Bob Wolleck και τον Éric Hélary.
Ο τελευταίος Αμερικανός που κέρδισε ένα F1 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και ο τελευταίος Αμερικανός που κέρδισε ένα Grand Prix, το επώνυμο Andretti είναι συνώνυμο των αγώνων. Μέχρι σήμερα, η οικογένεια Andretti συνεχίζει να παράγει οδηγούς αγώνων, αν και κανένας δεν ήταν τόσο τεράστιος όσο το νεαρό παιδί που έφτιαξε ένα όνειρο αφού είδε τον Alberto Ascari να οδηγεί γύρω από τη Monza και έκανε ό,τι μπορούσε για να ολοκληρώσει το εν λόγω σχέδιο.
Ένα απόσπασμα από τον ίδιο τον Andretti θα ήταν ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψει κανείς ένα τόσο απίστευτο ταξίδι:
«Η επιθυμία είναι το κλειδί για το κίνητρο, αλλά η αποφασιστικότητα και η δέσμευση για μια αδιάκοπη επιδίωξη του στόχου σας - μια δέσμευση για αριστεία - είναι που θα σας επιτρέψουν να επιτύχετε την επιτυχία που αναζητάτε».
Επίσημος ιστότοπος Mario Andretti: https://www.marioandretti.com
Mario Andretti F1 αυτοκίνητα15 αυτοκίνητα · 1968–1982Όλα F1 αυτοκίνητα →
Αποτελέσματα Πρωταθλήματος Mario Andretti
1× Παγκόσμιο Πρωτάθλημα1978–1978 · Ομάδα Lotus
Ένας τίτλος, κερδισμένος στο 1978 με την ομάδα Lotus.
- 1978Ομάδα Lotus64 pts13 καθαρό από Ρόνι Πίτερσονσφραγισμένο το 1978 ιταλικό F1 GP
19
1982
17
1981
20
1980
12
1979
1
1978
3
1977
6
1976
14
1975
25
1974
12
1972
8
1971
15
1970
31
1969
37
1968
Mario Andretti F1 Περίληψη εποχών
| Έτος | Η ομάδα μας | Κινητήρας | GP | 1 | 2 | 3 | Τσόφλι | Pole | Γύροι | FL | Μέσος Βαθμοί | σημεία |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1982 |
|
| 3 | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 97 | 0 | 1.33 | 4 |
| 1981 |
|
| 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 712 | 0 | 0.20 | 3 |
| 1980 |
|
| 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 516 | 0 | 0.07 | 1 |
| 1979 |
|
| 15 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 546 | 0 | 0.93 | 14 |
| 1978 ???? |
|
| 16 | 6 | 1 | 0 | 7 | 8 | 870 | 3 | 4.00 | 64 |
| 1977 |
|
| 17 | 4 | 1 | 0 | 5 | 7 | 806 | 4 | 2.76 | 47 |
| 1976 |
|
| 15 | 1 | 0 | 2 | 3 | 1 | 605 | 1 | 1.47 | 22 |
| 1975 |
|
| 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 373 | 1 | 0.42 | 5 |
| 1974 |
|
| 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 83 | 0 | 0.00 | 0 |
| 1972 |
|
| 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 234 | 0 | 0.80 | 4 |
| 1971 |
|
| 5 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 206 | 1 | 2.40 | 12 |
| 1970 |
|
| 5 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 164 | 0 | 0.80 | 4 |
| 1969 |
|
| 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 34 | 0 | 0.00 | 0 |
| 1968 |
|
| 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 32 | 0 | 0.00 | 0 |
Τελευταία νέα του Mario Andretti


Αυτήν την ημέρα στο F1 Ιστορία: Το Τελευταίο Μάστερκλας του Πίτερσον

F1 Πρωταθλητές που κατέκτησαν το Indy 500
2
Cadillac F1 Ομάδα: Η απάντηση του Πέρεζ στο σχόλιο του Αντρέτι για τον «Ράστι»
3
2026 F1 Παρουσιάσεις: Η Cadillac θα αποκαλύψει τα χρώματα της κατά τη διάρκεια του Super Bowl!

Θα μπορούσε αυτό να είναι το τέλος του ονείρου της Piastri για τη McLaren;
4
Μέσα στις δυσκολίες της Ferrari: Ο Andretti αμφισβητεί την ηγεσία του Vasseur
13
F1 Πέρα από το πλέγμα: Ο Mario Andretti συζητά την ιστορία των αγώνων και
2
Μέσα στις διαπραγματεύσεις: Γιατί παραμένει το συμβόλαιο του Sergio Perez με την Cadillac

Sabbatical Surprise: Sergio Perez και F1's Open Doors
1
Διαβάστε περισσότερα Τα νέα του Mario Andretti »







