Αλμπέρτο ​​Ασκάρι F1 Προφίλ & Στατιστικά Καριέρας

Βιογραφία Alberto Ascari

Αλμπέρτο ​​Ασκάρι

Ο Αλμπέρτο ​​Ασκάρι ήταν ο δεύτερος της Ιταλίας F1 πρωταθλητής και μέχρι σήμερα ο τελευταίος στην ιστορία.

Ο πρώτος πρωταθλητής της Ferrari στην ιστορία της Formula XNUMX, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Alberto Ascari κέρδισε μια θέση δόξας στα βιβλία της ιστορίας της κορυφής των αγώνων μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Γεννημένος στις 13 Ιουλίου 1918, ο Alberto ήταν γιος ενός οδηγού αγώνων που δοξάστηκε σε όλη την Ευρώπη, του Antonio Ascari. Οι οικογενειακές του ρίζες ώθησαν τον Αλμπέρτο ​​στους αγώνες, αν και ο πατέρας του πέθανε στις 25 Ιουλίου 1925 μετά από ένα αγωνιστικό ατύχημα κατά τη διάρκεια του Γαλλικού Γκραν Πρι του 1925 στο Autodrome de Montlhery οδηγώντας για Alfa Romeo.

Η πρώτη γεύση του Αλμπέρτο ​​στους αγώνες, ωστόσο, δεν ήταν στα αυτοκίνητα, καθώς η ομάδα Bianchi τον υπέγραψε για να είναι αναβάτης στην ομάδα όταν ήταν μόλις 19 ετών. Η ευκαιρία του στα αγωνιστικά αυτοκίνητα ήρθε το 1940, όταν ο Enzo Ferrari, που ήταν κοντά στον πατέρα του, του πρόσφερε μια θέση στο Mille Miglia του 1940, αλλά αυτός και ο συμπαίκτης του Giovanni Minozzi δεν μπορούσαν να τελειώσουν τον αγώνα.

Μετά την ένταση του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και την ένταξη της Ιταλίας, ο Ασκάρι πήρε μέρος και το γκαράζ του, που κληρονόμησε από τον πατέρα του, ήταν στην υπηρεσία του Στρατού, με αυτοκίνητα να διατηρούνται εκεί. Μετά το τέλος του πολέμου, ο Ascari συνέχισε τη ζωή του ως επιχειρηματίας μέχρι που ο Luigi Villoresi, ο επιχειρηματικός του συνεργάτης και συνάδελφός του οδηγός αγώνων, τον έπεισε να δώσει μια ευκαιρία στους αγώνες Grand Prix.

Μετά από επιτυχίες το 1947 και το 1948 στο Cisitalia, Maserati, και αυτοκίνητα Alfa Romeo, και μια τεράστια νίκη στο Gran Premio del General Juan Perón y de la Ciudad Buenos Aires του 1949 στην Αργεντινή με μια Maserati, ο Ascari έλαβε θέση από τον μακροχρόνιο οικογενειακό φίλο Enzo Ferrari στο Scuderia το 1949 και την εναρκτήρια σεζόν του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Φόρμουλα 1950 το XNUMX.

Το 1949, ο Ascari κέρδισε επτά φημισμένους αγώνες για Ferrari, συμπεριλαμβανομένου του Gran Premio d'Italia του 1949 και της δεύτερης έκδοσης του 1949 του Grand Prix του Μπουένος Άιρες. Τρεις από τους επτά αγώνες κέρδισαν με τη Ferrari 166 και τους άλλους τέσσερις κέρδισε ο Ascari πίσω από το τιμόνι της Ferrari 125.

Alberto Ascari (δεξιά)

Στην εναρκτήρια εκστρατεία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, ο Ascari έδωσε στη Ferrari το πρώτο της βάθρο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα με τη δεύτερη θέση στο Grand Prix Μονακό 1950. Η σεζόν του 1950 δεν ήταν εξαιρετική για τη Ferrari δεδομένης της κυριαρχίας της Alfa Romeo. Ο Ascari θα προσθέσει μόνο μια δεύτερη θέση στο Ιταλικό Grand Prix at Monza χάρη σε μια κοινή μονάδα δίσκου με τον Dorino Serafini. Ο Ασκάρι τερμάτισε πέμπτος στο 1950 σεζόν.

Το 1951, τα αποτελέσματα βελτιώθηκαν για τη Ferrari καθώς μπόρεσαν να πιάσουν την πρώτη τους νίκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Βρετανικό Grand Prix at Silverstone με μια υπέροχη κίνηση από τον Αργεντινό Χοσέ Φροϊλάν Γκονζάλες. Ο Ascari έκανε τρεις συνεχόμενους θριάμβους με επιτυχίες στη Γαλλία και στη Monza, δίνοντας στη Ferrari την πρώτη της εντός έδρας νίκη στην εποχή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Έπειτα από τον Fangio με μόλις δύο πόντους στη μάχη για το πρωτάθλημα που κατευθύνεται στον τελευταίο αγώνα, η ευκαιρία του Ascari να δώσει στη Ferrari το πρώτο της Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Οδηγών έπρεπε να περιμένει άλλη μια σεζόν, καθώς τερμάτισε μόνο τέταρτος σε έναν αγώνα στον οποίο ηγήθηκε στα πρώτα στάδια. . Ο Fangio κέρδισε τον αγώνα και τον πρώτο του τίτλο ως ελαστικό υποβιβασμός πλήγωσε τη φυλή του Ασκάρι. Η Ferrari επέλεξε να αγωνιστεί με τροχούς 16 ιντσών αντί για τροχούς 18 ιντσών, κάτι που αποδείχθηκε δαπανηρό.

The 1952 σεζόν ήταν μια άλλη ιστορία, καθώς η Alfa Romeo εγκατέλειψε το άθλημα λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων και οι κανονισμοί άλλαξαν σε Formula 500 για να αυξηθεί ο αριθμός των αυτοκινήτων στο γήπεδο. Ο Ascari, στο τιμόνι της Ferrari 1963, κέρδισε έξι από τους επτά ευρωπαϊκούς αγώνες (αγωνίστηκε μόνο στους έξι που κέρδισε) για να κερδίσει το πρώτο του πρωτάθλημα και το πρώτο για οδηγό Ferrari. Επίσης, δημιούργησε το ρεκόρ για τις περισσότερες νίκες σε αγώνες σε ένα μόνο έτος, το οποίο θα διαρκούσε μέχρι το XNUMX, όταν Τζιμ Κλαρκ πήρε επτά νίκες μέσα στη χρονιά.

The 1953 σεζόν αντικατόπτριζε τα γεγονότα της προηγούμενης σεζόν, με τον Ascari να κυριαρχεί με τη Ferrari. Ο Ιταλός πήρε πέντε νίκες το 1953 και νίκησε τον Fangio στο WDC με 6.5 βαθμούς διαφορά. Τη στιγμή της νίκης του στο Ελβετικό Γκραν Πρι του 1953, στις 23 Αυγούστου 1953, ο Ascari είχε κερδίσει 13 από τους τελευταίους 17 αγώνες στους οποίους συμμετείχε, από την πρώτη του νίκη στο Γερμανικό Πρωτάθλημα του 1951. GP στις 29 Ιουλίου 1951—.

Ο Alberto Ascari αγωνίζεται με τη Ferrari 500F2 στο Spa-Francorchamps στο Βέλγιο για να κερδίσει τον αγώνα (1952)

Στο τέλος της σεζόν του 1953, ο Ascari, ο οποίος έγινε ο πρώτος πολλαπλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ήταν ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία του αθλήματος. Διατήρησε το ρεκόρ μέχρι το Γκραν Πρι της Αργεντινής του 1955, όταν ο Φάντζιο κέρδισε τον 14ο αγώνα του στις 16 Ιανουαρίου 1955.

Μετά την επιτυχία του με τη Ferrari, τα ζητήματα μισθών τον ώθησαν να αποδεχτεί τη συμφωνία της Lancia. Ως οδηγός της Lancia, οδήγησε μερικούς αγώνες για τη Maserati και έναν άλλο για τη Ferrari προτού μπορέσει να μπει πίσω από το τιμόνι της Lancia D50 στο Ισπανικό Γκραν Πρι του 1954. Άρπαξε Pole Τοποθετήθηκε και προηγήθηκε για έξι γύρους στον πρώτο του αγώνα για τη Lancia μέχρι να αποτύχει ο συμπλέκτης του. Ο Ascari κέρδισε τους βαθμούς για τον ταχύτερο γύρο και έδειξε καλό ρυθμό πριν από την αποτυχία, η οποία ήταν πολλά υποσχόμενη για το 1955.

Κέρδισε μερικούς αγώνες χωρίς πρωταθλητισμό πριν από την έναρξη της σεζόν του 1955, αλλά η εκστρατεία δεν ξεκίνησε καλά μετά την αποχώρηση στον πρώτο αγώνα στην Αργεντινή, όπου ξεκίνησε δεύτερος και ηγήθηκε του αγώνα στα πρώτα στάδια. Στον επόμενο αγώνα στο Μονακό, ο Ασκάρι είχε ένα παραλίγο θανατηφόρο ατύχημα στο οποίο το αυτοκίνητό του έπεσε στη θάλασσα και βυθίστηκε, αλλά δεν τραυματίστηκε σοβαρά. Οδηγούσε τον αγώνα πριν από τη συντριβή του.

Ο Ascari, ένας προληπτικός άνθρωπος ο ίδιος, βρέθηκε στη Μόντσα τέσσερις μέρες αργότερα, στις 26 Μαΐου 1955, και ήταν αποφασισμένος να δοκιμάσει ένα σπορ αυτοκίνητο της Ferrari. Δεν είχε το αγωνιστικό του κοστούμι ούτε το γαλάζιο κράνος του, το οποίο δεν επέτρεπε σε κανέναν να το αγγίξει λόγω δεισιδαιμονίας. Για να οδηγήσει στη Μόντσα, δανείστηκε το κράνος του Eugenio Castelloti. Μετά από μερικούς γύρους, μια μυστηριώδης σύγκρουση σημειώθηκε στο Curva del Vialone, που είναι τώρα το Variante Ascari, όπου ο Ιταλός θρύλος πέθανε λόγω πολλαπλών τραυματισμών.

Τα αίτια της συντριβής είναι ακόμα άγνωστα, ωστόσο, η κληρονομιά του Ascari εξακολουθεί να έχει αντίκτυπο στη Formula 2. Ο Ascari θα μνημονεύεται πάντα ως ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής της Ferrari και ο μόνος Ιταλός που κέρδισε τον τίτλο με τη θρυλική ιταλική στολή XNUMX συνεχόμενες φορές.

Ο Αλμπέρτο ​​είπε κάποτε για την οικογένειά του: "Δεν θέλω να με αγαπούν πολύ. Γιατί θα υποφέρουν λιγότερο αν μια από αυτές τις μέρες σκοτωθώ", ωστόσο ήταν βαθιά αφιερωμένος στη σύζυγό του Mietta και τα παιδιά του Patrizia και Antonio .

Αποτελέσματα Πρωταθλήματος Alberto Ascari

Αλμπέρτο ​​Ασκάρι F1 Περίληψη εποχών

Έτος	Η ομάδα μας	Κινητήρας	GP	1	2	3	Τσόφλι	Pole	Γύροι	FL	Μέσος Βαθμοί	σημεία
1955	Λόγχη	Λόγχη	2	0	0	0	0	0	101	0	0.00	0
1954	Ferrari Λόγχη Maserati	Ferrari Λόγχη Maserati	5	0	0	0	0	1	120	2	0.23	1.14
1953 ????	Ferrari	Ferrari	9	5	0	0	5	6	531	4	5.17	46.5
1952 ????	Ferrari	Ferrari	7	6	0	0	6	5	426	6	7.64	53.5
1951	Ferrari	Ferrari	8	2	2	0	4	2	387	0	3.50	28
1950	Ferrari	Ferrari	5	0	2	0	2	0	238	0	2.20	11

Αλμπέρτο ​​Ασκάρι F1 Αυτοκίνητα