
Nelson Piquet F1 Profil i statystyki kariery

Nelson Piquet
F1 kariera: 1978 - 1991
Profil kierowcy
| Kraj | |
| Wysokość | 1.73 metra / 5 stóp 8 cali1.73 m / 5'8 " |
| Miejsce urodzenia | Rio de Janeiro |
| Data urodzenia | 17 sierpnia 1952: 74 lat |
| Rodzina | jegoNelson Piquet Jr. |
| Wpisy sezonowe | 14 (1978 - 1991) |
| Numer samochodu | 20 |
Tytuły mistrzowskie
- 1981Brabham1 czysty od Carlos Reutemann
- 1983Brabham2 czysty od Alain Prost
- 1987Williams12 czysty od Nigel Mansell
Pełne statystyki kariery
| Tytuły kierowców | 3 |
| Zgłoszenia do Grand Prix | 207 |
| Rozpoczyna się Grand Prix | 204 |
| Suma punktów | 485.50 |
| Śr. Punkty na lekarza rodzinnego | 2.35 |
| Grand Prix wygrywa | 23 (% 11,1) |
| Wygrywa z pole | 5 (% 2,4) |
| Pole Pozycje | 24 (% 11,6) |
| Rozpoczyna się pierwszy rząd | 44 (% 21,3) |
| Śr. GP Krata | 6.6 |
| GP Podium | 60 (% 29,0) |
| GP Najszybsze okrążenia | 23 (% 11,1) |
| GP Punkty Zakończ | 100 (% 48,3) |
| Śr. GP Stanowisko | 4.2 |
| Sztuczki z kapeluszami | 3 (% 1,4) |
| GP DNFs | 86 (% 41,5) |
| Cena produktu z VAT: GP Okrążenia | 9.872 |
F1 Historia zespołu kariery
Kluczowe punkty orientacyjne w karierze
F1 Pozycje końcowe kariery
Biografia Nelsona Piqueta
Nelson Piquet był drugi F1 mistrz z Brazylii.
Urodzony 17 sierpnia 1952 roku w Rio de Janeiro w Brazylii, Nelson Souto Maior miał obiecującą karierę w tenisie, sport, w którym jego ojciec Estácio wyróżniał się, ale zdecydował, że jego prawdziwa trasa zmierza do sportów motorowych i wyścigów.
Dorastał w Brazylii, a kiedy miał 12 lat, jego talent do gry w tenisa był dość rozpoznawalny. Wyjechał do Stanów Zjednoczonych, aby w wieku 16 lat kontynuować swój rozwój w świecie tenisa. W tym momencie zaczął jeździć gokartami w wieku 14 lat i szybko stało się to jego prawdziwą pasją.
Oczywiście jego rodzice nie wspierali jego kariery wyścigowej, co sprawiło, że Nelson Piquet użył nazwiska matki, aby ukryć przed rodziną trajektorię wyścigów.
Przed wejściem na uniwersytet, aby studiować filozofię i inżynierię, Piquet był już mistrzem kartingu i samochodów sportowych w Brazylii. Emerson Fittipaldi miał duży wpływ na karierę wyścigową Piquet na wczesnych etapach. Wygrał dwa Mistrzostwa Krajowe w kartingu w Brazylii i został uznany za cudowny.
Podobnie jak Fittipaldi, Piquet wszedł do Formuły Vee i wygrał mistrzostwa w 1976 roku, zanim przeniósł się do Europy, ruch zalecany przez mistrza świata Fittipaldiego. Po przyjeździe do Anglii z ekonomiczną możliwością wspierania swojej kariery, wziął udział w dwóch mistrzostwach brytyjskiej Formuły XNUMX.
Przybył z dużym doświadczeniem i talentem i szybko się załamał Jackie Stewartrekord większości zwycięstw w ciągu jednego roku Formuły 3. Piquet wygrał mistrzostwo Wielkiej Brytanii BARC Formuły 3 i zajął drugie miejsce w brytyjskiej Formule 1978 BRDC Vandervell w XNUMX roku.
Również w 1978 r. Pojawiła się szansa na wejście do cyrku Formuły 1 z chorążym na Grand Prix Niemieckiego 1978. Piquet zakwalifikował się na 21. wyścigu i przeszedł na emeryturę w dniu wyścigu z problemem z silnikiem.
Po jednym wyścigu z ChorążyPiquet jeździł McLarenem M23 dla BS Fabrications. Wziął udział w trzech wyścigach z BS Fabrications: w Austrii, Holandii i Włoszech – a jego najlepszym wynikiem było dziewiąte miejsce we Włoszech, jedynym wyścigu, który ukończył.
Na ostatni wyścig w 1978 roku zadzwonił i zatrudnił Bernie Ecclestone Nelson Piquet jechać do Brabham obok Niki Lauda, który był już wtedy podwójnym mistrzem świata.
BT48 z silnikiem Alfa Romeo V12 nie był samochodem zbyt konkurencyjnym i miał pewne problemy z niezawodnością, co uniemożliwiło Piquetowi pierwsze pełne F1 sezonu. Brazylijczyk zdobył tylko trzy punkty w Mistrzostwach Świata Kierowców w 1979 r., zajmując czwarte miejsce w Grand Prix Holandii.
Gdy Lauda przeszedł na emeryturę po sezonie 1979, Piquet został liderem zespołu i skorzystał z dobrego samochodu na 1980 rok.
Piquet osiągnął pierwsze podium swojej kariery w wyścigu inauguracyjnym w 1980 roku Grand Prix Argentyny. Następnie wygrał czwarty wyścig sezonu na Long Beach. Jego pierwsze zwycięstwo nadeszło w dominującym stylu, począwszy od Pole Pozycja i wygrana z 49-sekundową przewagą Riccardo Patrese.
Zwycięstwo sprawiło, że związał się z mistrzem Renault z René Arnoux i postawił go między rywalami. Po pierwszych 10 wyścigach Piquet miał cztery podium i zajął drugie miejsce w Mistrzostwach Świata Kierowców za Williamsem Alan Jones.
Piquet wygrał kolejne dwa wyścigi: Grand Prix Holandii 1980 i Grand Prix Włoch 1980, co dało mu tytuł lidera z jednym punktem nad Jonesem i dwoma wyścigami przed końcem. Zaczął od Pole Pozycja w następnym wyścigu, Grand Prix Kanady w 1980 roku, ale niezawodność zmniejszyła jego szanse i Jones zdobył tytuł w 1980 roku.
Piquet walczył z dwoma kierowcami Williamsa w 1981 roku, Carlos Reutemann i Jonesa, i wyszedł zwycięsko za kierownicą napędzanego przez Coswortha BT49C. Na początku 1981 roku Nelson Piquet odniósł zwycięstwa w Argentynie i Imola, dwa Polesi trzy razy na podium w pierwszych czterech rundach.
Reutemann był wcześnie liderem mistrzostw ze względu na szereg doskonałych wyników na początku sezonu. Po pierwszych czterech wyścigach Piquet wycofał się z trzech prostych wyścigów i spadł na trzecie miejsce w WDC za kierowcami Williamsa.
Po trzech kolejnych DNFw Belgii, Monako i Hiszpanii, Piquet zebrał solidną serię wyników, która obejmowała zwycięstwo w Niemczech i trzy inne podia. Przed ostatnim wyścigiem roku w Las VegasReutemann miał jeden punkt przewagi nad Brazylijczykiem.
W ostatnim wyścigu trzej kierowcy mieli szansę na tytuł: Reutemann, Piquet i Jacques Laffite, który jechał dla Ligier-Matra. Reutemann rozpoczął wyścig od Pole Pozycja i wyglądała na gotową do zdobycia tytułu, jednak utrata czwartego biegu na wczesnych etapach wyścigu oznaczała, że ucierpi. Gdy Piquet wyprzedził Reutemanna w niesamowitej walce o piąte miejsce, Argentyńczyk zniknął, a Brazylijczyk musiał tylko utrzymać swoją pozycję, aby zapewnić sobie tytuł.
Lafitte biegł za Piquetem, który zbierał dwa punkty potrzebne do zdobycia mistrzostwa, gdy Reutemann spadał w kolejności. Ostatecznie Piquet zajął piąte miejsce i został drugim Brazylijczykiem, który wygrał mistrzostwa świata kierowców, i trzecim kierowcą z Brabham, który wygrał je później Jack Brabham sam (1966) i Denny Hulme (1967).
Przejście na silniki BMW w 1982 roku nie opłaciło się zespołowi, a Piquet wygrał tylko jeden wyścig w trakcie sezonu, Grand Prix Kanady 1982, który został opisany jako najlepsze zwycięstwo w jego karierze. Nelson Piquet siebie, a także było pierwszym zwycięstwem samochodu z napędem BMW.
Nie-Efekt naziemny Brabham BT52 był dużym ulepszeniem w stosunku do poprzedniego samochodu, a Piquet ponownie ujrzał szansę na walkę o tytuł. Tym razem Renault Alain Prost była główną przeszkodą między Brazylią a drugim WDC.
Prost był konsekwentny przez cały rok, podczas gdy kierowcy Ferrari René Arnoux i Patrick Tambay konsekwentnie walczyli o Polesi zwycięstwa. Piquet był liderem mistrzostw w pierwszych wyścigach, następnie Prost do ostatniej rundy roku był mistrzem.
Na trzy wyścigi przed końcem sezonu Piquet wygrał tylko jeden wyścig – Grand Prix Brazylii w 1983 r. – i zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej za Prostem i Arnoux, którzy mieli na koncie odpowiednio cztery i trzy zwycięstwa.
Piquet wygrał dwa wyścigi z rzędu – Grand Prix Włoch i Grand Prix Europy w Brands Hatch – i miał szansę odebrać tytuł Prostowi w ostatniej rundzie sezonu. W 1983 Grand Prix Południowej Afryki, Piquet wystartował z drugiego miejsca i prowadził w początkowej fazie Grand Prix. Arnoux przeszedł na emeryturę, a jego misja o tytuł zakończyła się, podczas gdy Prost odzyskał pozycję z piątego na trzecie, ale potrzebował Nelsona Piqueta, aby zajął drugie miejsce, aby zdobyć tytuł, jeśli ukończył wyścig na trzecim miejscu.
Ponieważ Prost miał problemy z turbo i przeszedł na emeryturę, Piquet musiał tylko ukończyć wyścig w pierwszej czwórce, aby wygrać mistrzostwo. Brazylijczyk zmniejszył tempo i ostatecznie zajął trzecie miejsce za Patrese i Andreą de Cesaris, aby zająć drugie WDC o dwa punkty nad Prostem.
Pomiędzy 1984 a 1985 rokiem Piquet wygrał trzy wyścigi i trzy razy kończył na podium. Ponieważ Brabham nie produkował konkurencyjnych samochodów przez te dwa lata, a Ecclestone nie chciał podwoić swojej pensji, Piquet opuścił Brabham dla Williamsa.

Brabham BT53 BMW prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1984)
Przy dużym kontrakcie z Williamsem oczekiwano, że Piquet będzie kierowcą numer jeden i będzie cieszył się preferencyjnym traktowaniem w zespole. Jednak, Nigel Mansell wkroczył na drugi rok z zespołem i planował zostać liderem.
FW11 z silnikiem Hondy okazał się świetnym samochodem, a Piquet wygrał swój debiutancki wyścig z zespołem w Grand Prix Brazylii w 1986 roku. W miarę upływu sezonu problemy między zespołem, Mansellem i Piquetem były coraz gorsze. Piquet oskarżył zespół o faworyzowanie Anglika, a także publicznie obraził Mansella.
Biorąc pod uwagę walki w Williamsie, logiczne było, że inny kierowca zalał ich w mistrzostwach, co Alain Prost należycie zrobił, choć przy odrobinie szczęścia. Mansell był w stanie wygrać tytuł w 1986 Australian Grand Prix zanim przebicie zakończyło swój wyścig. Następnie to Piquet był na dobrej drodze do trzeciego mistrzostwa, ale Williams zdecydował się na zapobieganie mu na nowe opony, a Prost zdobył Mistrzostwa Świata Kierowców.
FW11B utrzymał poziom ze swojego poprzednika, a kierowcy Williamsa ponownie stanęły do walki o WDC. Było to tuż przed drugim wyścigiem w 1987 roku, Grand Prix San Marino, w którym Piquet doznał ogromnej awarii podczas treningu i nie był w stanie rozpocząć wyścigu. Piquet ujawnił w ostatnich latach, że po tym wypadku nigdy nie czuł się „całkiem dobrze”, ale nie powiedział zespołowi w obawie, że nie pozwolą mu konkurować.
Mansell miał przewagę w kwalifikacjach i wygrywał wyścigi z większą konsekwencją niż brazylijczyk. Jednak Piquet zawsze znajdował sposób na dostanie się na miejsca na podium i prowadził mistrzostwo, pozostawiając tylko dwa wyścigi. Gdy Mansell, który naciskał, aby złapać Piquet na szczycie, rozbił się podczas treningu dla Grand Prix Japonii 1987 i doznał kontuzji, tytuł został rozstrzygnięty na korzyść Piquet, pozostawiając dwa wyścigi.
Brazylijczyk wygrał tylko trzy wyścigi w ciągu roku, a Mansell wygrał sześć. Jednak spójność Piquet nie miała sobie równych. 11 najlepszych wyników liczyło się do mistrzostwa i Nelson Piquet spisał się idealnie do tej zasady, zajmując w sezonie 11 miejsc na podium, podczas gdy jego kolega z drużyny tylko siedem.
Po zdobyciu tytułu z 1987 r. Piquet odszedł, by wypełnić pustkę wygenerowaną później przez Lotus Ayrton Senna's do McLarena. Po obiecującym początku roku z miejscami na podium w Brazylii i San Marino, pierwszy rok Piqueta z Lotusem poszedł w dół, ponieważ napędzany silnikiem Honda 100T miał problemy. W 1988 roku zajął szóste miejsce z trzema miejscami na podium. Następnie sezon 1989 był jeszcze gorszy dla Piqueta i Lotusa, ponieważ Brazylijczyk nie ukończył ani jednego wyścigu na podium.
Dołączył do Benetton w 1990 roku i chociaż samochód nie był najszybszy, Piquet znalazł niezawodność i własną konsekwencję. W 1990 r. Piquet zdobył punkty w 12 z 16 wyścigów w kalendarzu, a nawet wygrał kontrowersyjne Grand Prix Japonii w 1990 r., A także Grand Prix Australii w 1990 r., Dwa ostatnie wyścigi sezonu.

Benetton B191 Ford prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1991)
W 1991 roku Brazylijczyk zdobył podium w pierwszym wyścigu, ale ogólnie miał trudny sezon. Mimo to wygrał 1991 Grand Prix Kanady, co było jego trzecim zwycięstwem dla Benettona i ostatnim etapem jego kariery. To było kultowe zwycięstwo, ponieważ jego rywal Mansell sprawił, że skrzynia biegów w jego Williamsie utknęła na ostatnim okrążeniu, machając do tłumu jako świętowanie jego niemal pewnej wygranej.
Piquet współdzielił zespół z debiutantem Michael Schumacher w ostatnich pięciu wyścigach 1991 roku, które były również ostatnimi pięcioma wyścigami jego własnej kariery. W wieku 39 lat Piquet wycofał się z Formuły 1 z 204 startami, trzema Mistrzostwami Świata, 23 zwycięstwami i 60 podium.
Po opuszczeniu Formuły 1 Piquet wziął udział w wyścigu Indy 1992 w 1993 i 500 roku, ale uległ wypadkowi podczas treningu przed wyścigiem w 1992 roku i zajął 32. miejsce w 1993 roku. Następnie, w 24 i 1996 roku, nowym wyzwaniem stał się dla niego 1997-godzinny wyścig Le Mans, ale w edycji z 1996 roku zdołał zająć tylko szóste miejsce w swojej klasie.
Biznesmen, Piquet, był w stanie pomóc swojemu synowi Nelsonkariera w sporcie motorowym. „Nelsinho” startował w Formule 1 aż do skandalu Crashgate, w którym rozkazał mu szef zespołu Renault Flavio Briatore, aby rozbić się Fernando Alonsostrategia działania. Alonso w końcu wygrał wyścig, ale rok później Piquet ujawnił szczegóły i skandal wybuchł.
Nelsinho stał się także pierwszym mistrzem Formuły E.
Piquet pomaga także w karierze wyścigowej Pedro, jednego z dzieci jego obecnego małżeństwa z Viviane de Souza. Ma siedmioro dzieci: Geraldo, Nelson, Laszlo, Kelly, Julia, Pedro i Marco.
„Gdy wsiadasz do samochodu, nie ma znaczenia, co się stanie, idziesz do końca ... Prowadzenie samochodu Formuły 1 myślę, że to maksimum, jakie możesz uzyskać ... A także konkurencja z innym kierowcą jest dobra uczucie".
Nelson Piquet F1 Wyniki sezonów
3× Mistrzostwa Świata1981–1987 · Brabham, Williams
Trzy tytuły w siedmiu sezonach, w tym dwa z nich z Brabham, sześć lat pomiędzy pierwszym i ostatnim.
- 1981Brabham50 pkt1 czysty od Carlos Reutemannzapieczętowane w 1981 Caesars Palace F1 GP
- 1983Brabham59 pkt2 czysty od Alain Prostzapieczętowany w 1983 roku w Republice Południowej Afryki F1 GP
- 1987Williams73 pkt12 czysty od Nigel Mansellzapieczętowany w 1987 roku japoński F1 GP
6
1991
3
1990
8
1989
6
1988
1
1987
3
1986
8
1985
5
1984
1
1983
11
1982
1
1981
2
1980
15
1979
28
1978
Nelson Piquet F1 Podsumowanie sezonów
| Rok | Zespół | silnik | GP | 1 | 2 | 3 | Strąk | Pole | Okrążenia | FL | Śr | Punkty |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1991 |
|
| 16 | 1 | 0 | 2 | 3 | 0 | 756 | 0 | 1.66 | 26.5 |
| 1990 |
|
| 16 | 2 | 1 | 1 | 4 | 0 | 958 | 0 | 2.75 | 44 |
| 1989 |
|
| 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 722 | 0 | 0.80 | 12 |
| 1988 |
|
| 16 | 0 | 0 | 3 | 3 | 0 | 766 | 0 | 1.38 | 22 |
| 1987 🏆 |
|
| 15 | 3 | 7 | 1 | 11 | 4 | 889 | 4 | 5.07 | 76 |
| 1986 |
|
| 16 | 4 | 3 | 3 | 10 | 2 | 937 | 7 | 4.31 | 69 |
| 1985 |
|
| 16 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1 | 519 | 0 | 1.31 | 21 |
| 1984 |
|
| 16 | 2 | 1 | 1 | 4 | 9 | 683 | 3 | 1.81 | 29 |
| 1983 🏆 |
|
| 15 | 3 | 3 | 2 | 8 | 1 | 808 | 4 | 3.93 | 59 |
| 1982 |
|
| 14 | 1 | 1 | 0 | 2 | 1 | 542 | 2 | 1.43 | 20 |
| 1981 🏆 |
|
| 15 | 3 | 1 | 3 | 7 | 4 | 808 | 1 | 3.33 | 50 |
| 1980 |
|
| 14 | 3 | 2 | 1 | 6 | 2 | 742 | 1 | 3.86 | 54 |
| 1979 |
|
| 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 582 | 1 | 0.20 | 3 |
| 1978 |
|
| 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 160 | 0 | 0.00 | 0 |
Samochody Formuły 1 Nelsona Piqueta
- Benetton B191 Ford prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1991)
- Nelson Piquet, Benneton B190 Ford, Monako (1990)
- Lotus 101 napędzany przez Nelsona Piqueta w Monaco (1989)
- Lotus 100T prowadzony przez Nelsona Piquet w Monako (1988)
- Nelson Piquet, Williams Honda FW12, Monako GP (1987)
- Nelson Piquet, Williams Honda FW11, Monako GP (1986)
- Brabham BT54 prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1985)
- Brabham BT53 BMW prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1984)
- Nelson Piquet prowadzący Brabhema BT52 BMW w Zandvoort (1983)
- Brabham BT49D prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1982)
- Nelson Piquet, Brabham BT49C, USA-Zachód GP (1981)
- Brabham BT49 prowadzony przez Nelsona Piqueta w Monaco (1980)
- Nelson Piquet prowadzący Brabham-Alfa Romeo w Monako (1979).
Najnowsze wiadomości Nelsona Piqueta


Orzeczenie sądu Komentarze Piquet-Hamilton nie są rasistowskie ani homofobiczne
3
Marko kwestionuje „czas” niedawnego skandalu Piquet
1
Dawny F1 właściciel zespołu skazany na karę więzienia
7
Piquet może być ścigany za jego rasistowskie i homofobiczne komentarze
5
Nelson Piquet wyjaśnia, jaki termin został użyty po burzy „N-słowo”
14
Nowe napięcie w F1 po półrocznym komentarzu Piqueta
15
Verstappen wzywa Red Bull aby utrzymać koncentrację na tytule
1
Kvyat mający nadzieję, że ojcostwo może poczekać do wyścigu

Piquet VS Salazar incydent ze znakiem 1982
Przeczytaj więcej Nelson Piquet News »
















