
Mario Andretti F1 Profil i statystyki kariery

Mario Andretti
F1 kariera: 1968 - 1982
Profil kierowcy
| Kraj | |
| Wysokość | 1.70 metra / 5 stóp 7 cali1.70 m / 5'7 " |
| Miejsce urodzenia | Motovun |
| Data urodzenia | Luty 28th 1940: 86 lat |
| Rodzina | jegoMichael Andretti |
| Wpisy sezonowe | 14 (1968–1972, 1974–1982) |
| Numer samochodu | 28 |
Tytuły mistrzowskie
- 1978Team Lotus13 czysty od Ronnie Peterson
Pełne statystyki kariery
| Tytuły kierowców | 1 |
| Zgłoszenia do Grand Prix | 130 |
| Rozpoczyna się Grand Prix | 128 |
| Suma punktów | 180.00 |
| Śr. Punkty na lekarza rodzinnego | 1.38 |
| Grand Prix wygrywa | 12 (% 9,2) |
| Wygrywa z pole | 8 (% 6,2) |
| Pole Pozycje | 18 (% 13,8) |
| Rozpoczyna się pierwszy rząd | 24 (% 18,5) |
| Śr. GP Krata | 8.4 |
| GP Podium | 19 (% 14,6) |
| GP Najszybsze okrążenia | 10 (% 7,7) |
| GP Punkty Zakończ | 38 (% 29,2) |
| Śr. GP Stanowisko | 5.7 |
| Sztuczki z kapeluszami | 2 (% 1,5) |
| GP DNFs | 72 (% 55,4) |
| Cena produktu z VAT: GP Okrążenia | 5.278 |
F1 Historia zespołu kariery
Kluczowe punkty orientacyjne w karierze
F1 Pozycje końcowe kariery
Mario Andretti Biografia
Mario Andretti jest ostatni F1 mistrz ze Stanów Zjednoczonych. Wygrał w 1978 r. F1 Mistrzostwo Świata Kierowców i ostatni tytuł Mistrza Świata Konstruktorów dla Team Lotus.
Urodzony we Włoszech 28th lutego 1940 podczas II wojny światowej, Andretti i jego rodzina musieli znosić ciężkie czasy związane z ogólnym komfortem, ponieważ musieli żyć w uchodźcy w dzieciństwie Mario. W młodości Mario i jego brat bliźniak Aldo pasjonowali się sportem motorowym po obejrzeniu odcinków wyścigu Mille Miglia.
Jako nastolatek brał udział w Grand Prix Włoch 1954, który Juan Manuel Fangio wygrał z jednym okrążeniem w stosunku do Mike'a Hawthorna i rozpoczęła się jego pasja do Formuły 1. Jego pragnienie sportów motorowych trwało nadal Alberto Ascari zamienił się w swojego ulubionego kierowcę. W liście do swojej młodszej postaci opublikowanym w 2016 Andretti opisał swój podziw dla mistrza Włoch, Mille Miglia, Monzy i Grand Prix Włoch, jak powiedział, że to był „Wszystko, o czym myślał” ponieważ spędzał dziewięć długich dni na statku, który jego rodzina zabrała na pokład, aby przenieść się z Włoch do Stanów Zjednoczonych.
Jego podróż do sportów motorowych trwała w Stanach Zjednoczonych, gdy wraz z bratem zaczął rywalizować w samochodach seryjnych na brudnych owalnych torach w wieku 18 po ukończeniu szkoły średniej. Na polnej drodze w Nazarecie w Pensylwanii bracia Andretti odnieśli sukces podczas wyścigowej przygody, której rodzice nie znali. Ich wyścigowe życie uderzyło ich rodziców w trudnych okolicznościach, gdy Aldo doznał kontuzji po katastrofie, która rzuciła go w śpiączkę na dni 62 z powodu złamanej czaszki, co jednoznacznie uświadomiło rodzicom o karierze wyścigowej bliźniaków.
Aldo miał kolejny wielki wypadek w 1969, który spowodował liczne obrażenia twarzy i zakończył karierę.
Mario, który określił wyścigi jako „pierwszą pasję” i „jedyną pasję w karierze”, nadal rywalizował w całych Stanach Zjednoczonych i odnosił wiele sukcesów. Po rozpoczęciu kariery na otwartym kole we wczesnych wyścigach 60, Andretti zadebiutował swoim samochodem Champ (obecnie Indycar Series) w 19 kwietnia 1964 w New Jersey.
Po zakończeniu swojego pierwszego sezonu Indycar na 11. miejscu, Andretti wygrał tytuły w 1965 i 1966 roku, chociaż sukces w Indy 500 ominął go w tych dwóch latach. W Indy 1965 w 500 roku zajął trzecie miejsce i zdobył tytuł Debiutanta Roku, wracając do domu za F1 mistrz Jim Clark i Parnelli Jones. Następnie, w 1966 roku, wystartował w Indy 500 z Pole Pozycję, ale wytrzymał tylko 27 okrążeń w wyścigu, który wygrał F1 mistrz Graham Hill.
Ukończył na drugim miejscu w mistrzostwach Indycar w 1967 i 1968, ponownie z bardzo dobrymi wynikami Indy 500. Zdominował Indycar w 1969 i ostatecznie wygrał Indy 500 po prowadzeniu okrążeń 116. Ponadto, od 1966 do 1969, brał udział w różnych wydarzeniach NASCAR, wygrywając 1
967 Daytona 500 i jego osiągnięcie F1 debiut Lotusa 6 października w Grand Prix Stanów Zjednoczonych 1968 w Watkins Glen. Zaczął od gorącego F1 zacznij tak jak się zakwalifikował pole w swoim pierwszym wyścigu, choć nie potrafił zamienić go na dobry wynik w niedzielę.
Jego szansę w Lotusie obiecał szef Lotusa Colin Chapman od 1965 roku, kiedy Clark wygrał Indy 500, a Chapman był pod wrażeniem występów Andrettiego. Chapman dał Andrettiemu szansę na rywalizację dla Lotusa i chciał, aby zajął stałe miejsce, ale Andretti chciał kontynuować rywalizację w USA i nadal ścigał się w F1 od czasu do czasu.
Brał udział w ośmiu Grand Prix Formuły 1 w zawodach 1969 i 1970, osiągając swoje pierwsze podium Mistrzostw Świata w wyścigu March-Ford podczas 19 kwietnia 1970 w Jarama podczas Grand Prix Hiszpanii.
W 1971 walczył Ferrari w sześciu Grands Prix, wygrywając pierwszy wyścig roku w Południowej Afryce 6th March of 1971. Pokonał przyszłego mistrza świata Jackie Stewart o więcej niż 20 sekund po starcie na czwartym miejscu. Brał udział tylko w pięciu innych wyścigach dla Ferrari w 1971.
W 1972 roku brał udział sporadycznie w F1 ponownie, ponieważ wziął udział tylko w pięciu wyścigach dla Ferrari w trakcie sezonu. W tym samym roku jeździł dla Vel's Parnelli Jones Racing w Indycar i ten sam zespół dał mu szansę na udział w F1 w dwóch ostatnich wyścigach 1974 roku (po nieuczestniczeniu w żadnym wydarzeniu z sezonu 1973) i w większości kampanii 1975 roku. W ciągu tych dwóch lat z Parnelli, Najlepszym wynikiem Andrettiego było zajęcie czwartego miejsca w Grand Prix Szwecji 1975.
Kampania 1976 była kluczowa dla Andretti. Sen, o którym myślał, oglądając swojego idola Alberto Ascari, składał się z trzech misji: rywalizacji w F1, ścigania się w Monzy i zostania mistrzem świata. Andretti potrzebował tylko jednego kroku, aby spełnić swoje marzenie z dzieciństwa, a jego droga do Formuły 1 po raz kolejny stanęła mu na drodze.
Andretti w końcu rozegrał cały sezon F1 z Lotusem i kilka wyścigów z Parnellim w 1976 r. (z wyłączeniem GP Monako, w którym nie wziął udziału, aby wziąć udział w Indy 500 po raz dwunasty z rzędu). Amerykański kierowca włoskiego pochodzenia zakończył rok dwoma trzecimi miejscami i zwycięstwem w ostatnim wyścigu roku w Japonii, który był jego drugim F1 kariera.

Lotus 78 napędzany przez Mario Andretti 2nd miejsce (1978-1979)
Ponownie wystarczył tylko jeden krok, aby spełnić swoje marzenie i naśladować swojego idola Ascari. W 1977 roku Andretti prowadził pierwszy samochód efekt gruntu in F1 historia, Lotus 78. Andretti był blisko swojego pierwszego tytułu Formuły 1, ale jego stawka nie dopisała i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji, mimo że był kierowcą z największą liczbą zwycięstw w roku, z czterema. Andretti wygrał także Grand Prix Włoch 1977 na Monzy, która była jego jedyną wygraną na torze, gdzie zakochał się w tym sporcie jako młody człowiek.
Monza czekała na niego jeszcze większy moment w następnym roku, chociaż był to dla niego smutny moment. W 1978 roku Lotus 79 dał Andrettiemu szansę zdominowania F1 pola. Amerykanin wygrał sześć z pierwszych 13 GP kalendarza i dotarł do Monza z szansą na zdobycie tytułu, ale jego kolega z drużyny i bliski przyjaciel, Ronnie Petersonbył jedynym kierowcą stojącym między nim a jego pragnieniem z dzieciństwa.
W następnym wyścigu na Monzie Andretti wystartował Pole Pozycja i Peterson na piątym miejscu. Andretti ukończył wyścig na piątym miejscu, ale przerażający wypadek na pierwszych okrążeniach z udziałem Petersona wysłał szwedzkiego kierowcę do szpitala, gdzie miał umrzeć następnego dnia. Nastąpił smutny moment dla Andrettiego, gdyż śmierć jego drogiego przyjaciela utwierdziła go w czempionacie świata. W liście do swojego młodszego siebie, opublikowanym w 2016 roku, Andretti powiedział, że nie może świętować swoich mistrzostw i chętnie wymieniłby je, aby odzyskać przyjaciela.
Między 1979 i 1981 Andretti nie powtórzył swojego sukcesu z 1978. Pojechał do Lotus w 1979 i 1980, a następnie przełączył się na Alfa Romeo w 1981, ale osiągnął tylko jedno podium w ciągu tych trzech sezonów.
Ponownie przeniósł się z Formuły 1 do swoich starych korzeni w USA. Ostatnie dwa występy odbył w F1 w Williams i Ferrari w 1982. Z Ferrari zakwalifikował się pole dla włoskiego rocznika 1982 GP na Monzy i zajął trzecie miejsce, co było jego ostatnim podium F1 karierę na torze, na którym w jego ciele zaczął płonąć ogień sportów motorowych, gdy był nastolatkiem z wielkimi marzeniami.
Po 1982 roku Mario rywalizował w Indy 500 przez kolejne 12 lat z rzędu, chociaż ma Pole Pozycja w edycji 1987 była najlepszym, co mógł zrobić. W innych kategoriach został zwycięzcą klasy 24-godzinnego wyścigu Le Mans w edycji 1995, gdzie zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej Courage Compétition, obok Boba Wollecka i Érica Hélary.
Ostatni Amerykanin, który wygrał F1 Mistrzostwa Świata i ostatni Amerykanin, który wygrał Grand Prix, nazwisko Andretti jest synonimem wyścigów. Do dziś rodzina Andretti nadal produkuje kierowców wyścigowych, chociaż żaden nie był tak wielki jak młody chłopak, który zrealizował marzenie, oglądając Alberto Ascariego jeżdżącego po Monzie i zrobił wszystko, aby zrealizować ten plan.
Cytat samego Andrettiego byłby najlepszym sposobem na opisanie tak niesamowitej podróży:
„Pragnienie jest kluczem do motywacji, ale determinacja i zaangażowanie w bezlitosne dążenie do celu - zobowiązanie do doskonałości - umożliwi osiągnięcie sukcesu, którego szukasz”.
Oficjalna strona Mario Andretti: https://www.marioandretti.com
Wyniki Mistrzostw Mario Andrettiego
1× Mistrzostwa Świata1978–1978 · Zespół Lotus
Jeden tytuł, zdobyty w 1978 z zespołem Lotus.
- 1978Team Lotus64 pkt13 czysty od Ronnie Petersonzapieczętowane w 1978 roku włoskie F1 GP
19
1982
17
1981
20
1980
12
1979
1
1978
3
1977
6
1976
14
1975
25
1974
12
1972
8
1971
16
1970
31
1969
37
1968
Mario Andretti F1 Podsumowanie sezonów
| Rok | Zespół | silnik | GP | 1 | 2 | 3 | Strąk | Pole | Okrążenia | FL | Śr | Punkty |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1982 |
|
| 3 | 0 | 0 | 1 | 1 | 1 | 97 | 0 | 1.33 | 4 |
| 1981 |
|
| 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 712 | 0 | 0.20 | 3 |
| 1980 |
|
| 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 516 | 0 | 0.07 | 1 |
| 1979 |
|
| 15 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 546 | 0 | 0.93 | 14 |
| 1978 🏆 |
|
| 16 | 6 | 1 | 0 | 7 | 8 | 870 | 3 | 4.00 | 64 |
| 1977 |
|
| 17 | 4 | 1 | 0 | 5 | 7 | 806 | 4 | 2.76 | 47 |
| 1976 |
|
| 15 | 1 | 0 | 2 | 3 | 1 | 605 | 1 | 1.47 | 22 |
| 1975 |
|
| 12 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 373 | 1 | 0.42 | 5 |
| 1974 |
|
| 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 83 | 0 | 0.00 | 0 |
| 1972 |
|
| 5 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 234 | 0 | 0.80 | 4 |
| 1971 |
|
| 5 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 206 | 1 | 2.40 | 12 |
| 1970 |
|
| 5 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 164 | 0 | 0.80 | 4 |
| 1969 |
|
| 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 34 | 0 | 0.00 | 0 |
| 1968 |
|
| 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | 32 | 0 | 0.00 | 0 |
Najnowsze wiadomości Mario Andretti


W tym dniu w F1 Historia: Ostatnia klasa mistrzowska Petersona

F1 Mistrzowie, którzy zwyciężyli w wyścigu Indy 500
2
Cadillac F1 Zespół: Odpowiedź Pereza na komentarz Andrettiego o „Rustym”
3
2026 F1 Premiery: Cadillac zaprezentuje barwy podczas Super Bowl!

Czy to może być koniec marzeń Piastriego o McLarenie?
4
Wewnątrz zmagań Ferrari: Andretti kwestionuje przywództwo Vasseura
13
F1 Poza siatką: Mario Andretti omawia historię wyścigów i
2
Wewnątrz negocjacji: Dlaczego kontrakt Sergio Pereza z Cadillakiem pozostaje ważny

Niespodzianka w czasie urlopu: Sergio Perez i otwarte drzwi F1
1
Przeczytaj więcej Mario Andretti News »







