Reims-Gueux – F1 Układ toru, rekordy i zwycięzcy

Historia obwodu Reims-Gueux

Jack Brabham na 1966 Dutch Grand Prix

Być może najbardziej znany z tradycyjnych europejskich torów drogowych - a na pewno jeden z najszybszych - tor Reims znajdował się w pobliżu wioski Gueux w regionie Szampanii we Francji.

Zasadniczo trójkątny obwód został rozplanowany na zwykłych drogach wiejskich, w tym na płaską eksplozję RN31, która dostarczyła prostej rywalizacji z Mulsanne w Le Mans.

Prowadzony przez ekstrawaganckiego Raymonda „Toto” Roche'a dla Automobile Club de Champagne, Reims cieszył się wspaniałymi bitwami na torze z poślizgiem i wsparciem entuzjastycznych organizatorów. Niezwykle w przypadku tymczasowego toru drogowego na torze znajdowały się odpowiednie miejsca do biesiadowania i trybuny.

1952 organizatorzy wyścigów postanowili ominąć wioskę Gueux, budując nową drogę łączącą początek / koniec prosto z Virage de la Hovette. Był to pierwszy etap rozbudowanego, stałego odcinka drogi tylko do wyścigów, a nawet rozbiórki kilku domów.

Rozszerzenie 1953 stworzyło ostateczny, klasyczny układ toru Reims, dzięki któremu utwór zyskał rozgłos jako premier Francji w 1960.

Gospodarz do Grand Prix Francji, Reims był świadkiem kilku klasycznych wyścigów poślizgu. Odbył się także międzynarodowy wyścig samochodów sportowych 12 podczas Grand Prix Francji.

Ostatnia F1 Pierwszy wyścig odbył się w 1966 roku (zwyciężył Jack Brabham), wyścigi samochodów sportowych trwały do ​​następnego roku, a Formuła 2 do 1969 roku.

Konkurencja ze strony innych obwodów oraz trudności finansowe i polityczne ostatecznie zamknęły utwór w 1972. Trybuny i gnijące garaże nadal pozostają przy drodze jako wzruszające przypomnienie dla asów prędkości z przeszłości.