Juan-Manuel Fangio F1 Profiel en carrièrestatistieken

Biografie van Juan Manuel Fangio

Juan Manuel Fangio in Extraordinario 1965

“Overal waar de majestueuze muziek van de autosport te horen is; Door de uitgestrekte bochten met hoge snelheid van Spa, langs de zonovergoten terrassen van Monaco, hoog op de Monza-bank, langs het historische lint van de weg dat Reims is, door de vlakke, wijd open ruimte Silverstone, of slingerend rond de niet aflatende Nurburgring. Eén man valt op, koel en kalm te midden van een fractie van een seconde waarin de tijd in tienden wordt verteld: Fangio "

WG Grace, Pele, Rod Laver, Joe Davies, Babe Ruth, Ben Hogan. Formula One heeft zijn eigen originele meester, die nog steeds het hoogst staat op het podium in het gebrekkige en ongegronde clichéargument van 'who's the greatest ever'. Michael Schumacher misschien het meest gewonnen, Ayrton Senna misschien wel de snelste geweest, Alain Prost misschien wel de slimste, en Jim Clark misschien wel de meest charismatische. Maar ze kwamen allemaal na het origineel: Juan Manuel Fangio.

Juan Manuel Fangio

De Argentijn, geboren in 1911, reed misschien maar acht jaar in de Formule 50, maar hij wist toch vijf wereldkampioenschappen te winnen die bijna 46 jaar lang het record waren. Tel daarbij op dat hij 29% van al zijn races won, set XNUMX pole posities en slaagde erin dit alles te bereiken toen hij in de veertig was.

Na het succes bij het racen op lange afstandswegenraces in Argentinië, arriveerde Fangio in Europa in 1948 om te concurreren in de Formule 1. Het was een zware ervaring toen hij met pensioen ging bij 11^th op de grid in zijn Simca Gordini in Reims en reed dat seizoen niet opnieuw. Gelukkig werd hij niet afgeschrikt en won hij vier van de zes races in 1949 tegen sterke tegenstand. Fangio was zo indrukwekkend dat hij begon als de favoriet voor het inaugurele rijkampioenschap in zijn Alfa Romeo. Van de zes Grands Prix races de 1950 F1 seizoen, hij won er drie. Echter, zijn teamgenoot Nino Farina won ook drie en claimde het eerste kampioenschap vanwege een extra vierde plaats.

Mercedes Benz W196 (1954)

Fangio's naam is misschien niet de eerste van de trofee, maar in 1951 kreeg hij wraak. Daarna volgden nog drie races en sloeg hij Italiaans Alberto Ascari met zes punten voorsprong om zijn eerste wereldkampioenschap te claimen. Ongelooflijk genoeg zat Fangio zonder racezitje voor de 1952 F1 seizoen, aangezien Alfa zich terugtrok uit de sport vanwege regelwijzigingen.

Gelukkig kreeg hij een levenslijn door Maserati maar de tragedie trof bijna voordat de samenwerking echt begon. De titelverdediger stemde ermee in om in een niet-kampioensevenement te racen om Monza, gewoon 24 uur na een andere race in Dundrod.

Ondanks het missen van zijn aansluitende vlucht, bereikte Fangio de startgrid, maar was de hele nacht vanuit Parijs gereden en arriveerde slechts een half uur voor de start. Begrijpelijkerwijs was hij grotendeels vermoeid en stortte de auto in ronde twee neer. De Argentijn had het geluk te overleven toen de auto tegen een grasbank stortte en de nietsvermoedende bestuurder uit de auto gooide.

Alberto Ascari en Juan Manuel Fangio

Na maanden van recuperatie keerde Fangio terug voor het 1953-seizoen met Maserati. In zijn afwezigheid, de Ferrari of Alberto Ascari was dominant geworden en de 1952-kampioen stond machteloos om te voorkomen dat de Italiaan weer wegliep met de titel. Fangio werd tweede, met één overwinning op Monza en drie podia. Fangio was voorbestemd om opnieuw met Maserati te rijden in 1954 tot Mercedes kwam langs. Met de zilveren pijlen domineerde hij het 1954-seizoen, won zes van de acht rondes en stormde naar zijn kroon van de tweede wereld en in 1955 won hij opnieuw.

Na een korte periode van twee jaar verliet Mercedes de sport vóór het 1956-seizoen en verliet Fangio opnieuw zonder te rijden. De meest beroemde en succesvolle autocoureur van de dag werd echter gedragen door het beroemdste en iconische racemerk, Ferrari.

Juan Manuel Fangio in 1955

Net zoals Schumacher 40 jaren later deed, verhuisde Fangio naar Ferrari, ingelicht met het teruggeven van de wereldkroon aan het team van Enzo. Het was een dubieus seizoen en de auto van Fangio had regelmatig mechanische problemen. Bij de frequente gelegenheden dat het kapot ging, kreeg hij de auto van zijn teamgenoot over om de race te beëindigen en zij zouden de punten delen. In de laatste ronde van het teamgenoot Fangio's teamgenoot, Peter Collins, was 15 ronden verwijderd van het winnen van de wereldkroon voordat hij gedwongen werd zijn auto aan Fangio te overhandigen. De 45-jarige won de race en met de gedeelde punten claimde hij zijn derde opeenvolgende kampioenschap en vierde algemeen.

Enzo Ferrari en zijn stercoureur zagen niet altijd oog in oog en niet verrassend verliet Fangio dat seizoen om terug te keren naar Maserati die nog steeds dezelfde auto gebruikte die Fangio in 1954 reed. Drie overwinningen in de eerste drie races leken Fangio op weg te hebben gezet naar een andere wereldkroon. Een pensionering in Groot-Brittannië liet hem echter met werk te doen in Duitsland.

Juan Manuel Fangio

De 1957 Duitse Grand Prix op de Nürburgring is de meest iconische race van F1. Door een beoordelingsfout van Fangio moest hij veel eerder putten dan hij had voorspeld en een vreselijke stop zette hem 50 seconden achter het Ferrari-paar Mike Hawthorn en Peter Collins. Fangio produceerde toen de snelste race ooit in F1. Hij brak keer op keer het record van de ronde, wat culmineerde in ronde 20 die 11 seconden sneller was dan die van de Ferrari. Met nog één ronde te gaan, had hij hen opgejaagd en langs hen beiden om een ​​beroemde overwinning te claimen. Die dag claimde hij zijn vijfde wereldkroon en zijn laatste overwinning ooit.

Daarna zei hij: "Ik heb nog nooit zo snel eerder in mijn leven gereden en ik denk niet dat ik dit ooit nog een keer zal kunnen doen".

Voorafgaand aan het 1958-seizoen tijdens een race in Cuba, werd Fangio ontvoerd onder schot. Zijn ontvoerders hoopten het verlaten van de race te forceren in een politiek protest tegen de regering. Ze hielden Fangio 29 uur vast voordat ze hem uitbrachten en lieten hem zelfs luisteren naar de race op de radio. Na de Franse Grand Prix van 1958 ging Fangio met pensioen. In zijn laatste race sloeg de leider Mike Hawthorn de grote man in de laatste ronde, voordat hij vertraagde om hem als eerste over de streep te laten zodat hij de race kon voltooien. Hij trok zich terug op 47 met vijf Wereldkampioenschappen. Dat geweldige record duurde 46 jaar, en er zijn nog steeds vijf records die hij heeft:

Juan Manuel Fangio

Hoogste percentage overwinningen- 47.1% (24 wint van 51-race begint)

Hoogste percentage van Pole Posities - 55.7% (29 Poles vanaf 52 races)

Hoogste percentage startrijen op de eerste rij - 94,1% (48 vanaf 51 race-starts)

Oudste wereldkampioen- 46 jaar, 41 dagen

Wereldkampioen met de meeste teams - 4 (Alfa Romeo, Ferrari, Mercedes, Maserati)

Fangio wordt een van de grootste sporters genoemd die Argentinië heeft voortgebracht. Zijn bijnaam, El maestro, El mejor (De meester, de beste) getuigt van zijn impact en status in de geschiedenis van F1. Michael Schumacher ook beschouwd als een van de grootste ooit, vat Fangio's onberispelijke carrière perfect samen

"Wat hij deed staat op zichzelf".

Juan Manuel Fangio- El Maestro, el mejor.

Resultaten van het Juan Manuel Fangio-kampioenschap

Juan Manuel Fangio F1 Seizoenen Samenvatting

Jaar	Team	Motor	GP	1e	2e	3	Peul	Pole	Laps	FL	Gem. Pts	Punten
1958	Maserati	Maserati	2	0	0	0	0	1	130	1	3.50	7
1957 🏆	Maserati	Maserati	7	4	2	0	6	4	458	2	6.57	46
1956 🏆	Ferrari	Ferrari	10	3	2	0	5	6	458	4	3.30	33
1955 🏆	Mercedes	Mercedes	6	4	1	0	5	3	421	3	6.83	41
1954 🏆	Maserati Mercedes	Maserati Mercedes	8	6	0	1	7	5	520	3	7.14	57.1
1953	Maserati	Maserati	10	1	3	0	4	2	397	2	2.95	29.5
1951 🏆	Alfa Romeo	Alfa Romeo	8	3	2	0	5	4	425	5	4.63	37
1950	Alfa Romeo	Alfa Romeo	7	3	0	0	3	4	350	3	3.86	27