Jim Clark F1 Profiel en carrièrestatistieken

Jim Clark †
F1 carrière: 1960 - 1968
Bestuurdersprofiel
| Land | |
| Hoogte | 1.71 meter / 5 voet 7 inch1.71 m / 5'7" |
| Geboorteplaats | Kilmany, Fife |
| Geboortedatum | 4 maart 1936 |
| Sterfdatum | 7 april 1968: 32 jaar oud |
| Seizoenen | 9 (1960-1968) |
| Auto nummer | 4 |
Kampioenschap titels
- 1963Team Lotus25 vrij van Graham Hill
- 1965Team Lotus14 vrij van Graham Hill
Volledige carrièrestatistieken
| FXNUMX Titels | 2 |
| Grand Prix-inzendingen | 72 |
| Grand Prix begint | 72 |
| Puntentotaal | 274.00 |
| Gem. Punten per GP | 3.81 |
| Grand Prix-overwinningen | 25 (34,7%) |
| Win van pole | 15 (20,8%) |
| Pole Positie | 33 (45,8%) |
| XNUMXste rij start | 41 (56,9%) |
| Gem. GP Raster | 3.6 |
| GP Podiums | 32 (44,4%) |
| GP Snelste Ronde | 28 (38,9%) |
| GP Punten Finish | 40 (55,6%) |
| Gem. GP Functie | 3.6 |
| Hattricks | 11 (15,3%) |
| GP DNFs | 28 (38,9%) |
| Totaal GP Laps | 3.930 |
F1 Carrière Team Geschiedenis
Belangrijke mijlpalen in je carrière
F1 Carrière-afsluitende posities
Prestatie-overzicht
Jim Clark Biography
Jim Clark is wellicht de beste coureur die ooit in de Formule 1 heeft gereden.
Hij behaalde een aantal verbluffende resultaten en was in 1965 de eerste buitenlandse coureur in bijna 50 jaar die de Indianapolis 500 won. Hij leidde bovendien 190 van de 200 ronden van de race.
Jim Clark, door velen beschouwd als de beste Formule 1-coureur aller tijden, werd geboren op 4 maart 1936. Clark groeide op in Schotland met zijn familie en dacht pas op 13-jarige leeftijd aan de autosport.
Zijn familie wilde niet dat hij auto's bestuurde voor andere doeleinden dan vervoer en andere noodzakelijke activiteiten. Nadat hij de geheime ritjes in de gezinsauto en op de tractoren van de boerderij achter zich had gelaten, kocht hij een Sunbeam Talbot en begon hij er in 1956 mee te racen in diverse rally's en andere motorsportevenementen, zoals heuvelklimwedstrijden.
Zijn snelheid was vanaf het begin opvallend, hoewel het voor hemzelf een complete verrassing was. Jim aarzelde aanvankelijk een beetje om mee te doen, omdat zijn familie dat eigenlijk niet wilde, maar zijn talent was niet te stoppen. Zijn prestaties waren verbluffend, maar het cruciale moment in zijn vroege autosportcarrière vond plaats op 26 december 1958, toen hij het opnam tegen... Lotus oprichter Colin Chapman.
Clark en Chapman reden allebei in een Lotus Elite en eindigden als eerste en tweede in de race, waarbij Chapman als winnaar uit de bus kwam. Clark was onder de indruk van de vaardigheden van de Schotse coureur. Chapman gaf Clark de kans om in de Formule Junior te racen voor Lotus, en zo begon de reis die het duo de Formule 1-wereld zou laten domineren.
In de 1960 Nederlandse Grand Prix, Clark maakte zijn Formule 1-debuut met een Lotus 18. Hij begon de race op de 11e plaats, maar kon niet finishen vanwege mechanische problemen. In zijn tweede race moest Clark zware ervaringen doorstaan nadat Chris Bristow en Clark's teamgenoot Alan Stacey stierven op het zeer snelle en gevaarlijke Spa-Francorchamps. Clark eindigde de race als vijfde van de zes auto's en scoorde zijn eerste WK-punten. In de volgende ronde herhaalde hij zijn vijfde plaats en was hij weer de hoogst geplaatste Lotus-coureur.
Clark behaalde zijn eerste podiumplaats in de 1960 Portugese Grand Prix op het Circuito da Boavista Na vanaf de achtste plaats te zijn gestart, dacht hij na over stoppen na de fatale gebeurtenissen tijdens de race in Spa in 1960. Hij werd echter geconfronteerd met een andere situatie die die gedachten weer aanzette. Tijdens de Grand Prix van Italië in Monza in 1961 reed Ferrari-coureur Wolfgang von Trips Hij raakte de auto van Clark en vloog de menigte in. Het ongeluk kostte tragisch genoeg het leven aan 14 toeschouwers en von Trips, die samen met zijn teamgenoot Phil voor het kampioenschap streed. Hill.
Clark bleef echter actief in de Formule 1, en 1962 bracht de Lotus 25 en zijn eerste kans op het World Drivers 'Championship. Hij behaalde de eerste van zijn 33 Pole Posities in de 1962 Grand Prix van Monaco en de eerste van zijn toen recordbrekende 25 overwinningen op de 1962 Belgische Grand Prix.

Jim Clark Lotus 49 Ford bij LaSource Hairpin turn,
Grand Prix van België, circuit Spa-Francochamps, 1967.
Clark eindigde als tweede in het kampioenschap dankzij zijn successen in Groot-Brittannië en de VS, waarmee hij zijn totaal aantal overwinningen op drie bracht. Graham Hill won zijn eerste titel in de laatste race, de 1962 Zuid-Afrikaanse Grand Prix. Velen zouden kunnen beweren dat de titel van Clark had moeten zijn, omdat hij mechanische mislukkingen leed in vier races waarin hij aan het hoofd stond of op podiumposities. In de laatste race moest Clark winnen om in te halen Hill Hij klom in het klassement en pakte zijn eerste kampioenschap, maar een olielek maakte een einde aan zijn jacht op glorie.
Vier Pole Posities en vier overwinningen in de eerste vijf races van 1963 gaf Clark een duidelijke kans op zijn eerste kampioenschap. Aangezien alleen de zes beste resultaten meetelden voor het kampioenschap, leek Clarks fantastische start van het seizoen voldoende voor de titel. In een kletsnatte omgeving. 1963 Belgische Grand Prix, behaalde hij een van zijn grootste overwinningen. Hij startte vanaf de achtste plaats en won de race met een voorsprong van vier minuten en 54 seconden op Bruce McLaren, de enige auto die niet werd gepakt door de razendsnelle Schotse coureur.
Clark veroverde het kampioenschap in de 1963 Italiaanse Grand PrixHij zette het hele veld op een ronde achterstand, maar de auto eindigde als tweede. Hij werd de eerste coureur die de titel met nog drie races te gaan veiligstelde. Zeven overwinningen in 1963, waarbij alleen de zes beste resultaten meetelden voor het kampioenschap, betekenden dat hij het record van Alberto Ascari evenaarde door 100% van de mogelijke punten voor het wereldkampioenschap te behalen. Zijn zeven overwinningen bleven een record voor één seizoen tot 1988, toen Ayrton Senna acht races won met de McLaren MP4/4.
In het seizoen van 1964 kon een veelbelovende start voor Clark hem niet zijn tweede titel op rij opleveren. Ondanks vijf mechanische problemen – er was zelfs een race waarin een geleende auto van zijn teamgenoot Mike Spence het begaf – bleef Clark tot de laatste race in de race voor de titel. In de finale... 1964 Mexicaanse Grand Prix, Clark vocht Hill en John Surtees. Hij moest winnen met Surtees als derde en Hill ten vierde.
Hill crashte met Lorenzo Bandini en ging uiteindelijk met pensioen. Met Surtees op de vierde plaats leidde Clark vanaf Pole Hij lag goed voor de titel en leek dicht bij het kampioenschap, maar een nieuw olieprobleem in de voorlaatste ronde ontnam hem op dramatische wijze de titel.
In 1965Clark had een fantastisch jaar en een goede betrouwbaarheid, waardoor hij overal waar hij kwam een dominante prestatie kon neerzetten. Hij won de eerste race van het seizoen, de Grand Prix van Zuid-Afrika in 1965, en miste de race in Monaco om de Indy 500 te domineren bij zijn derde poging (hij leidde 190 van de 200 ronden en finishte bijna twee ronden voor de nummer twee, Parnelli Jones). Zijn triomf in de Indy 500 werd gevolgd door overwinningen in België, Frankrijk, Groot-Brittannië, Nederland en Duitsland. Met zes overwinningen in de eerste zeven races en slechts de zes beste resultaten telden mee voor het wereldkampioenschap, verzekerde Clark zich opnieuw van de titel, zijn tweede – met nog drie races te gaan en 100% van de mogelijke punten.

Lotus 43 bestuurd door Jim Clark, Nederlander GP (1967)
In 1966 had Clark een moeilijk jaar, waarin hij slechts 16 punten scoorde en als zesde eindigde in het klassement, hoewel hij wel één race won, de Grand Prix van de Verenigde Staten van 1966. Hij viel in 1966 in vijf races uit, waarvan vier door mechanische problemen met zijn Lotus. Het volgende jaar verbeterde zijn carrière en won hij vier races, maar mechanische problemen verhinderden hem opnieuw om een titel te winnen die hij waarschijnlijk wel verdiend had.
Zijn overwinning in de laatste race van het 1967-seizoen in Mexico was gelijk Juan Manuel FangioHet aantal van 24 overwinningen was destijds het record aller tijden. Met de aller tijden Pole Positie record in zijn tas sinds de Canadese Grand Prix van 1967, Clark begon het seizoen van 1968 met een historische overwinning in Zuid-Afrika met de Lotus 49. Tragisch genoeg was de dag waarop hij zijn 25e race won en het record van Fangio verbrak de laatste dag dat hij deelnam aan een Formule 1 Grand Prix.
Na de overwinning op 1 januari in Zuid-Afrika, was de volgende race gepland voor 12 mei in Spanje. Clark en andere coureurs namen op 2 april deel aan een F7-race in Hockenheim, Duitsland.
Clark raakte betrokken bij een ongeluk in de vijfde ronde op het eerste lange rechte stuk van de oude versie van de Hockenheimring. Zijn auto, een Lotus 48, raakte met hoge snelheid aan de rechterkant van de baan en stortte in het bos. De impact was zo hevig dat Clark op slag overleed aan een gebroken nek en andere verwondingen. Een lekke achterband wordt genoemd als mogelijke oorzaak van de crash, maar deze kon niet worden geïdentificeerd.
Het had een enorme impact op de sport en zijn medecoureurs. Hij was 32 jaar oud op het moment van zijn vroegtijdige dood en had waarschijnlijk nog meer Formule 1-overwinningen en kampioenschappen voor de boeg, en hij bleef de mensen om hem heen gelukkig maken en de grote man blijven die hij was.
Zijn teamgenoot ten tijde van zijn dood, Graham Hill, won de 1968 WDC voor Lotus en droeg deze op aan de grote Schotse kampioen. Clarks erfenis zal voor altijd leven in elke geest die om autosport en zijn glorieuze geschiedenis geeft. Zijn naam zou tenslotte altijd moeten verschijnen als je het hebt over de beste coureurs die ooit achter een F1-wiel zitten.
“Hij zal altijd de beste blijven. Ik weet zeker dat er ooit iemand anders zal komen die hem als de allerbeste zal beschouwen. Maar ik niet. Voor mij zal er nooit iemand van Jimmy’s kaliber zijn.”" aldus Colin Chapman, die Clark naar verluidt ook zijn beste vriend noemde.
Officiële Jim Clark Trust: https://jimclarktrust.com/
Jim Clark F1 Seizoenen Overzicht
Resultaten van het Jim Clark-kampioenschap

2× Wereldkampioenschappen1963–1965 · Team Lotus
Twee titels in drie seizoenen, en twee jaren tussen de eerste en de laatste.
- 1963Team Lotus54 pt25 vrij van Graham Hillverzegeld in 1963 Italiaans F1 GP
- 1965Team Lotus54 pt14 vrij van Graham Hillverzegeld in 1965 Duitsland F1 GP
Jim Clark F1 Seizoenen Samenvatting
| Jaar | Team | Motor | GP | 1e | 2e | 3 | Peul | Pole | Laps | FL | Gem. Pts | Punten |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1968 |
|
| 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 1 | 80 | 1 | 9.00 | 9 |
| 1967 |
|
| 11 | 4 | 0 | 1 | 5 | 6 | 598 | 5 | 3.73 | 41 |
| 1966 |
|
| 8 | 1 | 0 | 1 | 2 | 2 | 413 | 0 | 2.00 | 16 |
| 1965 🏆 |
|
| 9 | 6 | 0 | 0 | 6 | 6 | 414 | 6 | 6.00 | 54 |
| 1964 |
|
| 10 | 3 | 0 | 0 | 3 | 5 | 560 | 4 | 3.20 | 32 |
| 1963 🏆 |
|
| 10 | 7 | 1 | 1 | 9 | 7 | 685 | 6 | 7.30 | 73 |
| 1962 |
|
| 9 | 3 | 0 | 0 | 3 | 6 | 455 | 5 | 3.33 | 30 |
| 1961 |
|
| 8 | 0 | 0 | 2 | 2 | 0 | 414 | 1 | 1.38 | 11 |
| 1960 |
|
| 6 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 311 | 0 | 1.33 | 8 |
Jim Clark F1 Auto's
- Jim Clark Lotus 49 Ford op LaSource-haarspeldbocht, Grand Prix van België, circuit Spa-Francochamps, 1967.
- Indianapolis 500, 1965: Jim Clark poseerde met de auto.
- Lotus 33 aangedreven door Jim Clark Franse GP, Clermont Ferrand, 27 June 1965

















