Jack Brabham F1 Profiel en carrièrestatistieken

Jack Brabham Biography

Jack Brabham was een legendarische coureur uit Australië. Brabham was een technisch genie en de enige bestuurder in de geschiedenis die een Formule 1-kampioenschap won met een auto die hij zelf had gebouwd.

De legendarische John Arthur Brabham, geboren op 2 en april van 1926 in Hurtsville, Australië, groeide op rond auto's en leerde van zowel rijden als werken op de machines te houden. Zijn capaciteiten om te rijden en auto's te bouwen gaven hem een ​​echt historische plaats toen hij zijn weg bereikte naar de Formule 1 in 1955.

Na in de technische ruimte en verschillende garages te hebben gewerkt, ging Jack bij de Royal Australian Air Force in Adelaide met de gedachte piloot te worden, maar in plaats daarvan merkte hij dat hij als monteur werkte.

Nadat hij zijn dienst bij de luchtmacht had beëindigd, kon Jack zijn eigen technische winkel in Sidney openen. Zijn Amerikaanse vriend, Johnny Schonberg, schakelde Jack in in de autosport nadat hij hem had uitgenodigd voor een Speedcars (midgets) race en hem een ​​auto voor de competitie had gebouwd. Brabham bouwde de auto maar was niet geïnteresseerd in wedstrijden.

Schonberg stopte met racen in 1948 en Brabham nam het over en begon een tijdperk van indrukwekkende overheersing op dirt-ovals rond Australië. Hij won meerdere Speedcars-kampioenschappen en in 1953 was hij geïnteresseerd in deelname aan wegraces. Na het kopen van verschillende auto's van de Britse constructeur Cooper, veegde Brabham door Australië en overwoog in 1955 al de reis naar Europa om zijn bestemming te bereiken.

Jack Brabham bij de 1966 Nederlandse Grand Prix

Toen bekend als 'Black Jack' voor zijn donkere haar en zijn stille aanwezigheid, begon hij een vriendschap met de Cooper-bazen, John en Charles Cooper. De unie met het Cooper-bedrijf hielp hem zijn weg te vinden naar de Formule 1 en debuteerde in de 1955 Britse Grand Prix in een Cooper-Bristol T40 die hij heeft helpen ontwikkelen.

Brabham en Cooper werden de eerste vakbond die consequent auto's met achtermotoren ontwikkelde, die succesvol bleken te zijn. In de Argentijnse Grand Prix van 1958, Stirling Moss reed een Rob Walker-bezeten Cooper met de motor achterin, wat de eerste keer was dat zo'n auto een Grand Prix won. De volgende race, in Monaco, werd gewonnen door Maurice Trintignant in een andere Walker-eigendom Cooper met een achterste motor.

Tussen zijn debuut in 1955 en het seizoen van 1958 was Brabhams beste resultaat een vierde plaats in de Grand Prix van Monaco in 1958. In 1959 behaalde Brabham zijn eerste F1 overwinning bij de inauguratie GP van het jaar in Monaco. Daarna eindigde hij nog vier keer op het podium, waaronder zijn overwinning in de 1958 Britse Grand Prix. Zijn vierde plaats in de laatste race van de kalender op Sebring gaf hem de eerste titel voor een Australische coureur en het eerste kampioenschap gewonnen door een auto met achtermotor. Brabham versloeg Tony Brooks en Moss in het titelgevecht.

Het volgende jaar domineerde Brabham het veld zoals hij in zijn vroege jaren in Australië deed. Hij kon de eerste race in Argentinië niet voltooien vanwege een probleem met de versnellingsbak en werd gediskwalificeerd voor de volgende race, in Monaco. Na een slechte start van zijn seizoen veegde Brabham de grid met vijf opeenvolgende overwinningen. De laatste overwinning van de reeks, in Portugal, gaf hem zijn tweede Wereldkampioenschap met twee races te sparen.

Na een slecht seizoen in 1961 met Cooper, creëerde Brabham Motor Racing Developments met ontwerper Ron Tauranac. Brabham nam deel aan de eerste vijf van 1962 aan het stuur van een Lotus 24. Toen was de Brabham BT3 klaar om te concurreren en reed hij de auto naar twee vierde plaatsen in de laatste drie races van het jaar. De 1963 Mexicaanse Grand Prix zag het eerste podium van Brabham in zijn eigen auto, de Brabham BT7. Nog twee podia kwamen in 1964, in België en Frankrijk, maar de glorie van het Wereldkampioenschap bleef ver weg van de Australiër. In 1964 werden echter de eerste overwinningen van de Brabham-auto gereden door Dan Gurney in Frankrijk en Mexico.

Brabham BT33 aangestuurd door Jack Brabham rijdend in Monaco (1970)

De 1965 F1 seizoen was niet erg productief voor Brabham en zijn auto's, waarbij de kampioen slechts één podium bereikte. In 1966 en met de overstap van de Climax-motoren naar Repco, keerde Brabham terug naar zijn wereldkampioenschap nadat hij vier van de negen Grands Prix van het jaar had gewonnen. Hij verzegelde zijn derde titel in de 1966 Italiaanse Grand Prixen werd de eerste (en enige) coureur die het kampioenschap won in een auto die hij zelf had gebouwd. Ook veroverde het Brabham-team het constructeurskampioenschap en domineerde Jack zelf het Formule XNUMX-seizoen, waardoor het glorieuze jaar voor de naam Brabham werd verbeterd.

De 40-jarige bestuurder tijdens de 1966 F1 seizoen nam de tijd om in de media gepubliceerde artikelen over zijn leeftijd te behandelen met een grap voorafgaand aan de 1966 Nederlandse Grand Prix. Hij betrad het raster met een nepbaard en met behulp van een wandelstok om zijn auto te bereiken.

In 1967 verloor Brabham de titel van de coureurs aan zijn teamgenoot Denny Hulme. Beide coureurs wonnen twee races in 1967, maar Hulme eindigde meer op het podium dan Brabham en versloeg hem met slechts vijf punten. Opnieuw won het Brabham-team het Constructors 'Championship.

De laatste drie jaar van de Formule 1-carrière van Brabham waren vol pensioneringen, maar hij voegde nog zes podia toe aan zijn telling. Op 43 jaar en 339 dagen oud, won hij de 1970 Zuid-Afrikaanse Grand Prix en is nog steeds de vijfde oudste coureur die een Grand Prix wint.

Hij trok zich terug uit het Formule 1 Wereldkampioenschap met de vijfde plaats in het klassement van 1970 en met 44 jaar oud. Na zijn pensioen en met de Brabham-team verkocht aan Bernie Ecclestone, Brabham verhuisde terug naar zijn thuisland, waar hij de racecarrières van zijn zonen Geoff, Gary en David hielp.

Brabham werd tot ridder en werd Sir Jack Brabham vanwege zijn bijdrage aan de Britse motorsport.

Hij stierf op 19th mei van 1994 in zijn huis in Australië.

"Het winnen van het wereldkampioenschap in '66 was echt het toppunt van het hele ding, want een kampioenschap winnen met een in Australië gemaakte motor was een fantastische veer in onze pet", Sir Jack Brabham.

Jack Brabham Kampioenschapsresultaten

3× Wereldkampioenschappen1959–1966 · Cooper-Climax, Brabham

Drie titels in acht seizoenen, waarvan twee met Cooper-Climaxen zeven jaren tussen de eerste en de laatste.

• 1959Cooper-Climax31 pt4 vrij van Tony Brooksverzegeld in 1959 in de VS. F1 GP
• 1960Cooper-Climax43 pt9 vrij van Bruce McLarenverzegeld in 1960 Italiaans F1 GP
• 1966Brabham42 pt14 vrij van John Surteesverzegeld in 1966 Italiaans F1 GP

Jack Brabham F1 Seizoenen Samenvatting

Jaar	Team	Motor	GP	1e	2e	3	Peul	Pole	Laps	FL	Gem. Pts	Punten
1970	Brabham	Ford	13	1	2	1	4	1	739	3	1.92	25
1969	Brabham	Ford	8	0	1	1	2	2	449	0	1.75	14
1968	Brabham	Repco	11	0	0	0	0	0	303	0	0.18	2
1967	Brabham	Repco	11	2	4	0	6	2	683	0	4.36	48
1966 🏆	Brabham	Repco	9	4	1	0	5	3	403	1	5.00	45
1965	Brabham	Climax	6	0	0	1	1	0	318	0	1.50	9
1964	Brabham	Climax	10	0	0	2	2	0	445	1	1.10	11
1963	Brabham Team Lotus	Climax Climax	10	0	1	0	1	0	578	0	1.40	14
1962	Brabham Team Lotus	Climax Climax	8	0	0	0	0	0	386	0	1.13	9
1961	Cooper-Climax	Climax	8	0	0	0	0	1	279	1	0.50	4
1960 🏆	Cooper-Climax	Climax	8	5	0	0	5	3	449	3	5.38	43
1959 🏆	Cooper-Climax	Climax	8	2	1	2	5	1	452	1	4.25	34
1958	Cooper-Climax	Climax	9	0	0	0	0	0	408	0	0.33	3
1957	Cooper-Climax	Climax	6	0	0	0	0	0	267	0	0.00	0
1956	Maserati	Maserati	1	0	0	0	0	0	3	0	0.00	0
1955	Cooper-Climax	Bristol	1	0	0	0	0	0	30	0	0.00	0