Denny Hulme F1 Profiel en carrièrestatistieken

Denny Hulme Biografie

Danny Hulme

Denny Hulme was de eerste en enige F1 tot nu toe de beste Nieuw-Zeelandse kampioen.

Denis Clive Hulme, geboren in Motueka, Nieuw-Zeeland, op 18 juni 1936, was niet je typische Formule 1-coureur met een flitsende stijl, maar hij toonde zeker zijn superieure vermogen achter het stuur en verdiende een welverdiende titel in 1967.

Zoals de grote Jim ClarkHulme groeide ook op een boerderij op en leerde al op jonge leeftijd vrachtwagen rijden. Zijn interesse in auto's begon nadat hij verschillende werkzaamheden op de boerderij van zijn vader had verricht. Op 17-jarige leeftijd stopte hij met school en ging hij aan de slag als monteur, waarbij hij door Nieuw-Zeeland reed om vracht te vervoeren. Hij was natuurlijk dol op racen en wilde dolgraag de racewereld betreden en de beste coureurs van die tijd navolgen.

Hij zag Stirling Moss en andere F1 Hij reed mee in de Tasman Series in Nieuw-Zeeland, wat zijn talent voor autosport verder versterkte.

Racing carrière

Hulme's racecarrière begon achter het stuur van een MGTF en een MGA, die gekocht waren door zijn vader Clive, een held uit de Tweede Wereldoorlog. Zijn eerste grote racemoment beleefde hij toen hij de New Zealand Driver To Europe-beurs won om in het seizoen van 1960 samen met George Lawton in Europa te racen.

In zijn eerste seizoen in Europa werd Hulme derde tijdens het besturen van een gezant en een Cooper in de Campionato ANPEC / Auto Italiana d'Europa, een kampioenschap gewonnen door Colin Davis, die eerder in 1 met een paar Formule 1959-races was begonnen. Hulme betwistte twee niet-kampioenschap Formule 1-evenementen in zijn eerste jaar in Europa, hij en Lawton werden bijgestaan ​​door collega Nieuw-Zeelander Bruce McLaren, die al een racewinnaar was in het toppunt van de motorsport.

Lawton stierf tragisch in hun eerste jaar in Europa, maar Hulme bleef proberen de kans te vinden om te concurreren in de Formule 1. Werken als monteur voor Jack BrabhamHulme, die al tweevoudig Formule 1-kampioen was, kreeg ook de kans om in Brabham-auto's te rijden.

Formule 1-carrière

Danny Hulme (1973)

Na het racen met Brabham-auto's in junior Formules en in een aantal niet-kampioenschapsraces F1 gebeurtenissen tussen 1963 en 1964, Hulme maakte zijn officiële F1 debuut op 30 mei 1965 tijdens de Grote Prijs van Monaco, wat de tweede race van het seizoen was.

In 1965 nam hij deel aan zes races in Brabham-Climax auto's, waarbij hij slechts twee keer punten scoorde. In de eerste twee races van 1966 was zijn auto uitgerust met Climax L4-motoren en viel hij beide keren uit. Vervolgens bleken de Repco-motoren succesvol voor het Brabham-team, want Hulme behaalde zijn eerste podiumplaats in de Grand Prix van Frankrijk in 1966.

Hulme scoorde drie andere podia toen Jack Brabham zijn derde World Drivers 'Championship behaalde. De Nieuw-Zeelander eindigde als vierde in het klassement van 1966.

1967 F1 Kampioens titel

In een seizoen van 1967 gedomineerd door Jim Clark statistisch gezien hebben Hulme en zijn teamgenoot Brabham een ​​manier gevonden om consistent punten te scoren en om de titel te vechten. Hulme behaalde de eerste overwinning in zijn carrière 1967 Grand Prix van Monaco, waar hij al zijn rivalen op een ronde achterstand zette, in die race, Ferrari's Lorenzo Bandini Hij raakte drie dagen later betrokken bij een heftig auto-ongeluk, waarbij hij om het leven kwam.

Hij voegde nog een overwinning toe aan zijn solide seizoen 1967 met een grote drive op de Nürburgring om de 1967 Duitse Grand Prix.

Ondanks Clark's ongelooflijke snelheid en mogelijk de beste coureur van 1967, gingen Hulme en Brabham de laatste race in Mexico in als de enige coureurs met de kans om de titel mee naar huis te nemen.

Hulme was de leider in het kampioenschap voorafgaand aan de laatste race van het seizoen en had een top-vier-klassering nodig om zijn titel veilig te stellen, terwijl Brabham de overwinning nodig had en zijn teamgenoot op de vijfde plaats of lager moest eindigen.

Voor de race van zondag nam Clark Pole Clark startte vanaf de eerste positie, terwijl Brabham en Hulme respectievelijk als vijfde en zesde aan de start verschenen. In de race domineerde Clark duidelijk, terwijl Brabham opklom naar de tweede plaats, zij het op een minuut en 25 seconden achterstand. Dit was echter niet genoeg om Hulme de wereldtitel af te pakken, die als derde eindigde en in zijn derde Formule 1-seizoen de overwinning behaalde.

Hulme was de eerste van slechts twee kampioenen die de titel won zonder er een te behalen Pole Positie tijdens het seizoen (Niki Lauda herhaalde het in 1984).

Denny Hulme, McLaren M19, Silverstone UK (1971)

Hij verliet Brabham om zich weer bij zijn vriend Bruce McLaren te voegen, die al zijn eigen team had opgericht. Hulme werd de eerste McLaren-coureur naast Bruce zelf. Na een paar moeizame seizoenen aan het begin van de teamgeschiedenis, was 1968 een succesvol jaar. McLaren gaf zijn eigen team de eerste overwinning op de 1968 Belgische Grand PrixVervolgens voegde Hulme er nog twee aan toe in de slotfase van het seizoen, in Italië en Canada.

Voor de laatste race van 1968 in Mexico had Hulme de kans om de titel opnieuw te winnen, terwijl hij de strijd aanging met Lotus. Graham Hill en Matra's Jackie Stewart. Hij kwalificeerde zich als vierde voor de race, maar de titel ging naar Hill na opschortingsproblemen raakten Hulme's McLaren M7A en Stewart ook mechanische problemen.

Hoewel zijn eerste jaar samen met zijn vriend veelbelovend was, F1 succes was moeilijk te vinden in de daaropvolgende seizoenen. In de Can-Am Series waren ze echter echt succesvol, met Hulme en McLaren die elk twee titels wonnen tussen 1967 en 1970.

Bruce McLaren overleed op 2 juni 1970 op 32-jarige leeftijd bij een crash op Goodwood. Denny was diep geraakt door de tragedie van zijn vriend en begon zich bewust te worden van de gevaren van de autosport. Uiteindelijk trok hij zich in 1974 terug uit de Formule 1, na zeven seizoenen te hebben gereden voor het team van zijn geliefde vriend, waarmee hij zes van zijn eerste negen overwinningen in de top van de autosport behaalde.

McLaren M19C aangestuurd door Denny Hulme in Monaco 1972 (1972-1973)

Hulme's beste seizoen voor McLaren qua punten en podiumplaatsen was 1972, toen hij eindigde met 39 punten, een overwinning en zes andere podiumplaatsen. Hij eindigde echter slechts als derde in het wereldkampioenschap en ver achter de kampioen, en zijn toekomstige teamgenoot in 1974. Emerson Fittipaldi.

De wereldkampioen van 1967 bleef nog lang na zijn afscheid van de top van de autosport deelnemen aan diverse vormen van autosport.

Andere raceseries en dood

Ook voor en tijdens zijn F1 Naast zijn carrière vond hij nog tijd om deel te nemen aan vier edities van de Indy 500 (zonder succes), drie keer de 24 uur van Le Mans (waarvan hij in 1961 één klasseoverwinning behaalde met een Fiat-Abarth 850 S) en twee keer de 24 uur van Daytona, maar hij wist de race beide keren niet uit te rijden. Na zijn pensionering nam hij nog tien keer deel aan de Bathurst 1.000 km-race in Australië.

Tijdens het Australische Bathurst 1992 km evenement in 1.000, toen hij de titelverdediger van zijn klasse was na het winnen van de race in 1991, stierf 'The Bear' Hulme aan het stuur van zijn BMW als gevolg van een hartaanval.

'Waarschijnlijk was ik lui. Ik had waarschijnlijk veel meer mijn best moeten doen. Het feit dat ik er maar één heb gehaald...' Pole Mijn positie bewijst waarschijnlijk dat ik niet zo goed kan kwalificeren, maar ik geniet wel van het racen. Ik geniet meer van het racen dan van de trainingen.'

Resultaten van het Denny Hulme-kampioenschap

Denny Hulme F1 Seizoenen Samenvatting

Jaar	Team	Motor	GP	1e	2e	3	Peul	Pole	Laps	FL	Gem. Pts	Punten
1974	McLaren	Ford	15	1	1	0	2	0	791	1	1.33	20
1973	McLaren	Ford	15	1	0	2	3	1	915	2	1.73	26
1972	McLaren	Ford	12	1	2	4	7	0	750	1	3.25	39
1971	McLaren	Ford	10	0	0	0	0	0	461	1	0.90	9
1970	McLaren	Ford	11	0	1	3	4	0	665	0	2.45	27
1969	McLaren	Ford	11	1	0	1	2	0	600	0	1.82	20
1968	McLaren McLaren	Ford BRM	12	2	1	0	3	0	680	0	2.75	33
1967 🏆	Brabham	Repco	11	2	3	3	8	0	748	2	4.64	51
1966	Brabham Brabham	Climax Repco	9	0	1	3	4	0	336	1	2.00	18
1965	Brabham	Climax	6	0	0	0	0	0	291	0	0.83	5