
Emerson Fittipaldi F1 Profiel en carrièrestatistieken

Emerson Fittipaldi
F1 carrière: 1970 - 1980
Bestuurdersprofiel
| Land | |
| Hoogte | 1.74 meter / 5 voet 9 inch1.74 m / 5'9" |
| Geboorteplaats | São Paulo |
| Geboortedatum | 12 december 1946: 79 jaar oud |
| Familie | BroerWilson FittipaldiKleinzoonPietro FittipaldiNeefChristian Fittipaldi |
| Seizoenen | 11 (1970-1980) |
| Auto nummer | 20 |
Kampioenschap titels
- 1972Team Lotus16 vrij van Jackie Stewart
- 1974McLaren3 vrij van Clay Regazzoni
Volledige carrièrestatistieken
| FXNUMX Titels | 2 |
| Grand Prix-inzendingen | 149 |
| Grand Prix begint | 145 |
| Puntentotaal | 281.00 |
| Gem. Punten per GP | 1.89 |
| Grand Prix-overwinningen | 14 (9,4%) |
| Win van pole | 4 (2,7%) |
| Pole Positie | 6 (4,0%) |
| XNUMXste rij start | 13 (8,7%) |
| Gem. GP Raster | 11.6 |
| GP Podiums | 35 (23,5%) |
| GP Snelste Ronde | 6 (4,0%) |
| GP Punten Finish | 57 (38,3%) |
| Gem. GP Functie | 6.1 |
| GP DNFs | 52 (34,9%) |
| Totaal GP Laps | 7.291 |
F1 Carrière Team Geschiedenis
Belangrijke mijlpalen in je carrière
F1 Carrière-afsluitende posities
Prestatie-overzicht
Emerson Fittipaldi Biografie
Emerson Fittipaldi won twee Formule 1-kampioenschappen met twee verschillende teams. Zijn eerste was in 1972 toen hij reed Team Lotus. Hij won zijn tweede kampioenschap in 1974 toen hij dat was McLaren bestuurder.
Fittipaldi was ook de eerste F1 kampioen uit Brazilië.
Emerson Fittipaldi, geboren op 12 december 1946 in São Paulo, Brazilië, had alle ingrediënten om zijn hele leven mee te racen. Zijn vader Wilson was een autosportjournalist, daarom was het geen verrassing voor de familie Fittipaldi om Emerson en zijn oudste broer Wilson met passie de motorsportwereld te laten betreden.
Emerson creëerde een stuurwiel voor de auto van zijn moeder, wat een verbazingwekkende zaak genereerde tussen hem en zijn broer, waarbij auto-onderdelen en accessoires werden gebouwd. Toen begonnen ze karts te bouwen en hun autorijden begon. Natuurlijk vond Emerson zijn weg snel en verdiende de Braziliaanse karttitel.

Emerson Fittipaldi bestuurt de Lotus 69 in Engeland (1971)
Formule Vee – auto's die normaal gesproken werden aangedreven door Volkswagen Beetle-motoren – werd onderdeel van de familie toen ze ermee begonnen. Emerson deed mee aan de raceserie en blonk uit, met als hoogtepunt de kampioenstitel in 1967.
Fittipaldi verliet zijn huis in Brazilië en reisde naar Europa om zijn geluk te beproeven als autocoureur die goede vaardigheden had getoond in zijn vormende jaren in Brazilië. Er werden offers gebracht en hij moest de universiteit verlaten en zijn droom om werktuigbouwkundig ingenieur te worden om zijn racecarrière voort te zetten.
Met een Formule Ford die Emerson kocht bij zijn aankomst in Engeland, vond hij succes en verdiende hij een plek in de Formule Drie. Vervolgens toonde hij competitiviteit in de Formule Drie en Colin Chapman, Lotus F1 De teambaas gaf hem een Lotus-stoeltje voor het Formule 1970-seizoen van XNUMX.
Terwijl zijn voortgang in de lagere formules zich voortzette, verdiende Fittipaldi een plek als derde derde coureur achter Jochen Rindt en John Miles.
Fittipaldi debuteerde in de Formule XNUMX 1970 Britse Grand Prix bij Brands Hatch. Hij kwalificeerde zich als 21e en eindigde als achtste in een race gewonnen door zijn teamgenoot Rindt. In zijn tweede Grand Prix, in Hockenheim, kwalificeerde hij zich als 13e en bereikte hij de vierde plaats op de racedag.
Na Fittipaldi's derde F1 Tijdens de race in Oostenrijk kwam Rindt, de toenmalige leider in het kampioenschap, om het leven bij een tragisch ongeluk in Italië. Miles stopte direct met racen en Lotus nam niet deel aan de Grands Prix van Italië en Canada.
Het verwoeste Lotus Team keerde terug naar het circuit van Watkins Glen voor de 1970 Grand Prix van de Verenigde Staten met Reine Wisell als Fittipaldi's teamgenoot. Met de Lotus 72C kwalificeerde de Braziliaanse rookie zich als derde voor de race. Na een lastige start vanwege een lichte regen voorafgaand aan de start, viel Fittipaldi de volgorde neer, maar hij vocht terug en nam de leiding na Jackie Stewart en Pedro Rodríguez hadden mechanische problemen met hun auto.
Fittipaldi nam aan het einde van de 100e ronde de leiding en won de race, waarmee Rindt postuum wereldkampioen werd en Lotus het constructeurskampioenschap binnenhaalde, beide tot grote emotie van het hele publiek. paddock, vooral voor Chapman en zijn team.
Het seizoen 1971 zag Fittipaldi zich vestigen in de Formule 1, hoewel hij geen enkele overwinning kon behalen in het jaar. Drie podia, in Frankrijk, Groot-Brittannië en Oostenrijk, en zesde in het WDC met 16 punten.

Emerson Fittipaldi bestuurt de Lotus 56B in Italië (1971)
Als leider van Lotus voor het seizoen 1972 pakte Fittipaldi de Lotus 72D en haalde het beste uit zijn snelheid. Na zich als vijfde te hebben gekwalificeerd voor de inaugurele race van het jaar in Argentinië, stopte hij vanwege schorsingsproblemen. Na die tegenslag had hij een reeks van zes opeenvolgende podia met overwinningen in Spanje, België en Groot-Brittannië. In de 1970 Grand Prix van Monaco, nam hij de eerste Pole Positie van zijn carrière en eindigde als derde.
Vervolgens kwalificeerde hij zich als derde voor de Duitse Grand Prix, maar stopte vanwege ellende in de versnellingsbak. Na acht races. Fittipaldi had een comfortabele WDC-voorsprong op Stewart. Met opeenvolgende overwinningen in Oostenrijk en Italië, werd de Braziliaan destijds de jongste wereldkampioen. Ook hielp hij Lotus aan het Constructors 'Championship, de vijfde constructietitel van het team.
Hij werd de eerste Braziliaan die ook het Wereldkampioenschap won.
Een reeks van zes opeenvolgende podia om 1973 te beginnen, achter het stuur van de 72D en 72E, had Fittipaldi comfortabel voorop in de leiding in het kampioenschap. In feite had hij in de eerste zes races van 1973 zeven punten meer dan wat hij op hetzelfde punt in 1972 had. In de overige negen races op de kalender scoorde hij echter slechts twee podia en twee andere punten scoorde finishes . Fittipaldi moest genoegen nemen met de tweede plaats in het WDC van 1973 achter Stewart.
Toen hij voor 1974 naar McLaren vertrok, was Fittipaldi klaar om opnieuw voor de titel te vechten, hoewel McLaren op dat moment nog geen kampioenschap had gewonnen en acht Grands Prix had gewonnen.
Het jaar begon goed voor McLaren, met Fittipaldi's teamgenoot Denny Hulme het winnen van de inaugurele race van het seizoen in Argentinië. De Braziliaan keerde terug na zijn 10e plaats in Argentinië met een solide drive in zijn thuisrace, waar hij van won Pole Positie.

Emerson Fittipaldi bestuurt de Lotus 72D in Italië (1972)
Twee andere overwinningen, in België en Canada, plus vier andere podiumplaatsen gaven Fittipaldi de kans om het kampioenschap te winnen in de laatste race van het jaar, de Grand Prix van de Verenigde Staten. Hij ging de laatste race in op 52 punten met Ferrari's Clay Regazzoni en Jody Scheckter zat drie punten achter hen in zijn Tyrrell.
In de laatste race moest Fittipaldi voor Regazzoni eindigen, zolang het op de vierde plaats stond. Als hij als vijfde of zesde eindigde, moest Scheckter als tweede of slechtste eindigen en moest Regazzoni achter de Braziliaan zitten om hem de eerste titel van McLaren te bezorgen.
Als Fittipaldi geen punten scoorde, had hij Regazzoni nodig om hetzelfde te doen en Scheckter om de race niet te winnen.
Uiteindelijk werd Fittipaldi vierde in een tragische race die het leven van Helmuth Koinigg vergde. Met Regazzoni uit de punten en met Scheckter zonder kansen gaf Fittipaldi McLaren zijn eerste F1 World Drivers 'Championship. Emerson hielp ook McLaren Ferrari te verslaan in het constructeurskampioenschap.
In 1975 won Fittipaldi de eerste race van het seizoen in Argentinië en behaalde hij opnieuw een overwinning in Groot-Brittannië. Vier andere podia hielpen hem om een verre tweede plaats in het WDC achter te eindigen Niki Lauda.
Fittipaldi verliet plotseling McLaren om zich bij het familieteam te voegen, de Copersucar-Fittipaldi en Fittipaldi Automotive ploeg, in 1976. De verhuizing heeft, voorspelbaar, geen verbluffende resultaten opgeleverd voor de Braziliaanse kampioen en zijn Formule 1-carrière werd vol met gewone resultaten. In 1978 scoorde hij het eerste podium voor het team in Brazilië. Daarna voegde hij nog een podium toe in de Grand Prix West van de Verenigde Staten.

McLaren M23 aangestuurd door Emerson Fittipaldi in Monaco (1975)
Fittipaldi ging eind 1980 met pensioen en ging op zoek naar manieren om het team competitief te maken, maar het team haalde het niet na 1982.
de twee keer F1 kampioen zette zijn carrière in de Verenigde Staten voort met groot succes. Hij won de Indianapolis 1989 in 500 en won in hetzelfde seizoen ook het CART/Indycar Championship. Daarna bleef hij racen in de VS en versterkte zijn legende met nog een Indy 500-overwinning in 1993.
Na 14 seizoenen trok hij zich terug uit de Amerikaanse categorie in 1996 na een zware crash verliet hem met een gebroken nek. Tijdens het herstel bezorgde een vliegtuigcrash hem rugletsels waardoor hij simpelweg met pensioen ging.
Hij reed in 2014 op 68-jarige leeftijd in het Wereldkampioenschap Endurance en werd zesde in São Paulo.
Fittipaldi is nog steeds een enigszins prominente figuur in de F1 paddockDe naam Fittipaldi blijft coureurs voortbrengen; zijn kleinkinderen Pietro en Enzo hebben hun weg gevonden in de racewereld.
Hij is nog steeds familie van de autosport en heeft zelfs een Sportscar gemaakt.
"Als ik in de cockpit In een Grand Prix- of IndyCar-auto stappen is alsof ik de stekker uit het stopcontact trek. Ik ben helemaal alleen en doe waar ik het beste in ben: hard racen. Ik heb de situatie onder controle en ik geniet ervan. Het is een uitdaging voor me en het is gewoon een andere wereld. Als ik mijn vizier naar beneden doe en in de eerste versnelling de pits uit rijd, dan is het voorbij. Het is gewoon een fantastisch gevoel."
Emerson Fittipaldi Kampioenschapsresultaten
2× Wereldkampioenschappen1972–1974 · TeamLotus, McLaren
Twee titels in drie seizoenen, en twee jaren tussen de eerste en de laatste.
- 1972Team Lotus61 pt16 vrij van Jackie Stewartverzegeld in 1972 Italiaans F1 GP
- 1974McLaren55 pt3 vrij van Clay Regazzoniverzegeld in 1974 in de VS. F1 GP
Emerson Fittipaldi F1 Seizoenen Samenvatting
| Jaar | Team | Motor | GP | 1e | 2e | 3 | Peul | Pole | Laps | FL | Gem. Pts | Punten |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1980 |
|
| 14 | 0 | 0 | 1 | 1 | 0 | 571 | 0 | 0.36 | 5 |
| 1979 |
|
| 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 612 | 0 | 0.07 | 1 |
| 1978 |
|
| 16 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 755 | 0 | 1.06 | 17 |
| 1977 |
|
| 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 757 | 0 | 0.79 | 11 |
| 1976 |
|
| 15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 625 | 0 | 0.20 | 3 |
| 1975 |
|
| 13 | 2 | 4 | 0 | 6 | 0 | 673 | 1 | 3.46 | 45 |
| 1974 🏆 |
|
| 15 | 3 | 2 | 2 | 7 | 2 | 894 | 0 | 3.67 | 55 |
| 1973 |
|
| 15 | 3 | 3 | 2 | 8 | 1 | 849 | 5 | 3.67 | 55 |
| 1972 🏆 |
|
| 12 | 5 | 2 | 1 | 8 | 3 | 722 | 0 | 5.08 | 61 |
| 1971 |
|
| 10 | 0 | 1 | 2 | 3 | 0 | 541 | 0 | 1.60 | 16 |
| 1970 |
|
| 6 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 292 | 0 | 2.00 | 12 |
Emerson Fittipaldi F1 Auto's
- McLaren M23 aangestuurd door Emerson Fittipaldi in Monaco (1975)
- Emerson Fittipaldi bestuurt de Lotus 72D in Italië (1972)
- Emerson Fittipaldi bestuurt de Lotus 56B in Italië (1971)
- Emerson Fittipaldi bestuurt de Lotus 69 in Engeland (1971)
Laatste nieuws van Emerson Fittipaldi


F1 Kampioenen die de Indy 500 hebben veroverd
2
F1 Voorbij het raster: Emerson Fittipaldi's 2026 Interview

Goodwood 2025: Een festival van F1 Kampioenen

F1: Beyond The Grid / Legendes: Emerson Fittipaldi

Analyse van Fittipaldi: hoe Lawson en Tsunoda zich verhouden tot Perez
5
Reis door F1 Glorie: Emerson Fittipaldi's memorabele McLaren-triomf

Fittipaldi's Take: Leclerc's zoektocht naar F1 Glory plaatst Sainz in
2
Het gouden tijdperk van de Formule 1: de jaren zeventig

Fittipaldi zegt dat Alonso gelijk heeft over Hamiltons F1 titel wint
39
Lees meer Emerson Fittipaldi Nieuws »












