Nelson Piquet F1 Profiel en carrièrestatistieken

Nelson Piquet Biography

Nelson Piquet. het testen van de Benetton Ford Test, (1990)

Nelson Piquet was de tweede F1 kampioen uit Brazilië.

Nelson Souto Maior, geboren op 17 augustus 1952 in Rio de Janeiro, Brazilië, had een veelbelovende carrière in de tenniswereld, een sport waarin zijn vader Estácio uitblonk, maar hij besloot dat zijn echte route op weg was naar motorsport en racen.

Hij groeide op in Brazilië en op 12-jarige leeftijd was zijn tennistalent redelijk herkenbaar. Hij maakte de reis naar de Verenigde Staten om op 16-jarige leeftijd zijn groei in de tenniswereld voort te zetten. Op dat moment in zijn leven was hij als 14-jarige begonnen met karts rijden en het werd al snel zijn ware passie.

Natuurlijk steunden zijn ouders zijn racecarrière niet en daarom gebruikte Nelson Piquet de achternaam van zijn moeder om zijn racetraject voor zijn familie te verbergen.

Voordat hij naar de universiteit ging om filosofie en techniek te studeren, was Piquet al kampioen in karting en sportwagens in Brazilië. Emerson Fittipaldi was in de vroege stadia van grote invloed op de racecarrière van Piquet. Hij won twee nationale kampioenschappen in karting in Brazilië en werd erkend als een wonderkind.

Zoals Fittipaldi deed, ging Piquet de Formule Vee in en won het kampioenschap in 1976 voordat hij naar Europa verhuisde, een stap aanbevolen door de wereldkampioen Fittipaldi. Na zijn aankomst in Engeland met de economische mogelijkheid om zijn carrière te ondersteunen, ging hij naar twee Britse Formule XNUMX-kampioenschappen.

Nelson Piquet, Brabham Monaco (1979)

Hij arriveerde met veel ervaring en talent en vestigde zich vrij snel en brak Jackie Stewart's record van de meeste overwinningen in één jaar van de Formule Drie. Piquet won het Formula 3 Britain BARC kampioenschap en werd tweede in de Formula 3 Britain BRDC Vandervell in 1978.

Eveneens in 1978 kwam de kans om het Formule 1-circus te betreden met Ensign aan de 1978 Duitse Grand Prix. Piquet kwalificeerde zich 21e voor zijn eerste race en trok zich op een racedag terug met een motorprobleem.

Na een race met EnsignPiquet reed in een McLaren M23 voor BS Fabrications. Hij nam deel aan drie races met BS Fabrications, in Oostenrijk, Nederland en Italië, en zijn beste resultaat was een negende plaats in Italië, de enige race die hij uitreed.

Voor de laatste race van 1978 kwam Bernie Ecclestone bellen en aangenomen Nelson Piquet langszij rijden naar Brabham Niki Lauda, die toen al een dubbele wereldkampioen was.

De BT48 met een Alfa Romeo V12-motor was geen erg competitieve auto en had enkele betrouwbaarheidsproblemen die Piquet's eerste volledige race in de weg stonden. F1 seizoen. De Braziliaan scoorde slechts drie punten in het World Rijders Championship van 1979 met een vierde plaats bij de Grand Prix van Nederland.

Nelson Piquet en Bernie Ecclestone in Spanje (1979)

Omdat Lauda na het seizoen 1979 met pensioen ging, werd Piquet de leider van het team en profiteerde hij van een goede auto voor 1980.

Piquet behaalde het eerste podium van zijn carrière in de openingsrace van 1980, de Argentijnse Grand Prix. Daarna won hij de vierde race van het seizoen, op Long Beach. Zijn eerste overwinning kwam op dominante wijze, beginnend bij Pole Positie en winnen met een gat van 49 seconden voorbij Riccardo Patrese.

De overwinning had hem gebonden voor het kampioenschap voorsprong met René Arnoux van Renault en zette hem tussen de kanshebbers. Na de eerste 10 races had Piquet vier podia en stond hij op de tweede plaats in het World Drivers 'Championship behind Williams' Alan Jones.

Piquet won vervolgens de volgende twee races: de Nederlandse Grand Prix van 1980 en de Italiaanse Grand Prix van 1980, die hem de titelleider opleverde met één punt op Jones en nog twee races te gaan. Hij begon van Pole Positie in de volgende race, de Canadese Grand Prix van 1980, maar de betrouwbaarheid schaadde zijn kansen en Jones won de titel in 1980.

Piquet vocht in 1981 tegen de twee Williams-coureurs, Carlos Reutemann en Jones, en zegevierde achter het stuur van de door Cosworth aangedreven BT49C. Om 1981 te beginnen behaalde Nelson Piquet overwinningen in Argentinië en Imola, twee Poles en drie podia in de eerste vier rondes.

Reutemann was al vroeg kampioen vanwege een reeks geweldige resultaten om het seizoen te beginnen. Na de eerste vier races trok Piquet zich terug uit drie rechte races en werd hij derde op het WDC achter de Williams-coureurs.

Na de drie opeenvolgende DNFs in België, Monaco en Spanje, zette Piquet een sterke reeks resultaten neer, waaronder een overwinning in Duitsland en drie andere podiumplaatsen. Op weg naar de laatste race van het jaar in Las Vegas, Reutemann had een voordeel van één punt ten opzichte van de Braziliaan.

In de laatste race hadden drie coureurs een kans op de titel: Reutemann, Piquet en Jacques Laffite, die reed voor Ligier-Matra. Reutemann begon de race vanaf Pole Positie en leek klaar om de titel te winnen, maar een verloren vierde versnelling in de vroege stadia van de race betekende dat hij zou lijden. Terwijl Piquet Reutemann inhaalde in een geweldig gevecht om de vijfde plaats, zakte de Argentijn weg en hoefde de Braziliaan gewoon zijn positie te behouden om de titel veilig te stellen.

Lafitte liep achter Piquet aan, die de twee punten scoorde die nodig waren om het kampioenschap te winnen toen Reutemann in de rangorde viel. Uiteindelijk eindigde Piquet als vijfde en werd hij de tweede Braziliaan die het wereldkampioenschap rijders won en de derde Brabham-coureur die het daarna won. Jack Brabham zichzelf (1966) en Denny Hulme (1967).

Nelson Piquet bestuurt de Brabham BMW op Zandvoort (1983)

Een overstap naar BMW-motoren voor 1982 wierp het team geen vruchten af ​​en Piquet won slechts één race tijdens het seizoen, de Canadese Grand Prix van 1982, die werd beschreven als de beste overwinning van zijn carrière door Nelson Piquet zelf en was ook de eerste overwinning voor een BMW-aangedreven auto.

De niet-Grondeffect Brabham BT52 was een grote verbetering ten opzichte van de vorige auto en Piquet zag zichzelf opnieuw een kans om voor de titel te vechten. Deze keer van Renault Alain Prost was het belangrijkste obstakel tussen de Braziliaanse en een tweede WDC.

Prost was het hele jaar consistent, terwijl Ferrari-coureurs René Arnoux en Patrick Tambay consequent vochten Poles en overwinningen. Piquet was de leider in het kampioenschap in de eerste races, waarna Prost de titel leidde tot de laatste ronde van het jaar.

Met nog drie races te gaan had Piquet dat jaar slechts één race gewonnen, de Grand Prix van Brazilië van 1983, en stond hij derde in het klassement achter Prost en Arnoux, die respectievelijk vier en drie overwinningen hadden behaald.

Piquet won twee races op rij, de Grand Prix van Italië en de Grand Prix van Europa op Brands Hatch, en had in de laatste race van het seizoen de kans om de titel van Prost af te pakken. 1983 Zuid-Afrikaanse Grand Prix, Piquet startte vanaf de tweede plaats en leidde in de beginfase van de Grand Prix. Arnoux ging met pensioen en zijn titelzoektocht eindigde, terwijl Prost zich had hersteld van de vijfde naar de derde plaats, maar Nelson Piquet nodig had om als tweede te eindigen om de titel te behalen als hij de race als derde zou eindigen.

Omdat Prost turboproblemen had en met pensioen ging, hoefde Piquet alleen de race in de top vier te voltooien om het kampioenschap te winnen. De Braziliaan verlaagde zijn tempo en eindigde uiteindelijk als derde achter Patrese en Andrea de Cesaris om zijn tweede WDC met twee punten over Prost te nemen.

Tussen 1984 en 1985 won Piquet drie races en eindigde net op drie keer op het podium. Omdat Brabham in die twee jaar geen concurrerende auto's produceerde en Ecclestone zijn salaris niet wilde verdubbelen, verliet Piquet Brabham voor Williams.

Brabham BT53 BMW aangedreven door Nelson Piquet in Monaco (1984)

Met een groot contract van Williams werd verwacht dat Piquet de nummer één coureur zou zijn en een voorkeursbehandeling binnen het team zou genieten. Echter, Nigel Mansell ging zijn tweede jaar met het team in en was van plan de leider te worden.

De door Honda aangedreven FW11 bleek een geweldige auto te zijn en Piquet won zijn debuutrace met het team in de Braziliaanse Grand Prix van 1986. Naarmate het seizoen vorderde, werden de problemen tussen het team, Mansell en Piquet het ergst. Piquet beschuldigde het team ervan de Engelsman te bevoordelen en beledigde Mansell ook publiekelijk.

Gezien de worstelingen binnen Williams was het logisch dat een andere coureur hen in het kampioenschap overspoelde, wat Alain Prost naar behoren deed, hoewel met wat geluk. Mansell was op tempo om de titel te winnen in de 1986 Australian Grand Prix voordat een lekke band zijn race beëindigde. Toen was het Piquet die op koers was voor zijn derde kampioenschap, maar Williams koos hem uit voorzorg voor nieuwe banden en Prost nam het World Drivers 'Championship.

De FW11B handhaafde het niveau van zijn voorganger en de Williams-coureurs waren opnieuw in een verhitte strijd om de WDC. Het was vlak voor de tweede race van 1987, de San Marino Grand Prix, waarin Piquet tijdens de training een enorme crash kreeg en niet in staat was om de race te starten. Piquet heeft de afgelopen jaren onthuld dat hij zich nooit "helemaal goed" voelde na die crash, maar het team niet vertelde uit angst dat ze hem niet zouden laten concurreren.

Nelson Piquet, Williams Honda FW11, Monaco GP (1986)

Mansell had het voordeel in de kwalificatie en won races met meer consistentie dan de Braziliaanse. Piquet heeft echter altijd de weg gevonden om naar podiumplaatsen te gaan en leidde het kampioenschap met nog maar twee races te gaan. Zoals Mansell, die pushte om Piquet bovenaan te vangen, crashte tijdens de training voor de 1987 Japanse Grand Prix en werd geblesseerd, de titel werd beslist in het voordeel van Piquet met nog twee races te gaan.

De Braziliaan won dit jaar slechts drie races, terwijl Mansell er zes won. De consistentie van Piquet was echter ongeëvenaard. De beste 11 resultaten telden mee voor het kampioenschap en Nelson Piquet speelde perfect volgens die regel en behaalde 11 podiumplaatsen tijdens het seizoen, terwijl zijn teamgenoot er slechts zeven kreeg.

Na het winnen van de titel uit 1987 vertrok Piquet om de leegte te vullen die na Lotus werd gegenereerd Ayrton Senna's verhuizing naar McLaren. Nadat het jaar veelbelovend was begonnen met rechte podiumplaatsen in Brazilië en San Marino, ging Piquets eerste jaar bij Lotus bergafwaarts omdat de Honda-aangedreven 100T het moeilijk had. Hij eindigde als zesde in 1988 met drie podiumplaatsen. Het seizoen van 1989 was nog slechter voor Piquet en Lotus, aangezien de Braziliaan geen enkele race op podiumplaatsen kon voltooien.

Hij vervoegde Benetton voor 1990 en hoewel de auto niet de snelste was, vond Piquet betrouwbaarheid en zijn eigen consistentie. In 1990 scoorde Piquet punten in 12 van de 16 races op de kalender en won zelfs de controversiële Japanse Grand Prix van 1990, evenals de 1990 Grand Prix van Australië, de laatste twee races van het seizoen.

Benetton B191 Ford aangedreven door Nelson Piquet in Monaco (1991)

In 1991 scoorde de Braziliaan een podium in de eerste race maar kende hij een moeilijk seizoen. Toch won hij de 1991 Canadese Grand Prix, wat zijn derde overwinning was voor Benetton en de laatste van zijn carrière. Het was een iconische overwinning, omdat zijn rivaal Mansell ervoor zorgde dat de versnellingsbak in zijn Williams vast kwam te zitten in de laatste ronde terwijl hij naar de menigte zwaaide als een viering voor zijn vrijwel zekere overwinning.

Piquet heeft het team gedeeld met groentje Michael Schumacher in de laatste vijf races van 1991, die ook de laatste vijf races van zijn eigen carrière waren. Op 39-jarige leeftijd trok Piquet zich terug uit de Formule 1 met 204 starts, drie Wereldkampioenschappen, 23 overwinningen en 60 podia.

Nadat hij de Formule 1 had verlaten, deed Piquet mee aan de Indy 1992 van 1993 en 500, maar hij crashte tijdens de trainingen voor de race van 1992 en eindigde in 32 als 1993e. Daarna werden de 24 uur van Le Mans in 1996 en 1997 een nieuwe uitdaging voor hem, maar in de editie van 1996 eindigde hij slechts als zesde in zijn klasse.

Als zakenman kon Piquet zijn zoon helpen Nelsonzijn autosportcarrière. "Nelsinho" nam deel aan de Formule 1 tot het Crashgate-schandaal, waarin hij door Renault Team Boss Flavio Briatore werd bevolen te crashen om Fernando Alonsostrategiewerk. Alonso won uiteindelijk de race, maar Piquet onthulde details een jaar later en het schandaal explodeerde.

Nelsinho werd ook de eerste Formule E-kampioen in de geschiedenis.

Piquet helpt ook de racecarrière van Pedro, een van de kinderen uit zijn huidige huwelijk met Viviane de Souza. Hij heeft zeven kinderen: Geraldo, Nelson, Laszlo, Kelly, Julia, Pedro en Marco.

“Als je eenmaal in de auto zit, maakt het niet uit wat er gebeurt, je gaat tot het einde ... Om een ​​Formule 1-auto te rijden, denk ik dat dit het maximale is dat je kunt krijgen ... En ook de concurrentie met een andere bestuurder is goed gevoel".

Nelson Piquet F1 Seizoensresultaten

Nelson Piquet F1 Seizoenen Samenvatting

Jaar	Team	Motor	GP	1e	2e	3	Peul	Pole	Laps	FL	Gem. Pts	Punten
1991	Benetton	Ford	16	1	0	2	3	0	756	0	1.66	26.5
1990	Benetton	Ford	16	2	1	1	4	0	958	0	2.75	44
1989	Team Lotus	Judd	15	0	0	0	0	0	722	0	0.80	12
1988	Team Lotus	Honda	16	0	0	3	3	0	766	0	1.38	22
1987 🏆	Williams	Honda	15	3	7	1	11	4	889	4	5.07	76
1986	Williams	Honda	16	4	3	3	10	2	937	7	4.31	69
1985	Brabham	BMW	16	1	1	0	2	1	519	0	1.31	21
1984	Brabham	BMW	16	2	1	1	4	9	683	3	1.81	29
1983 🏆	Brabham	BMW	15	3	3	2	8	1	808	4	3.93	59
1982	Brabham Brabham	BMW Ford	14	1	1	0	2	1	542	2	1.43	20
1981 🏆	Brabham	Ford	15	3	1	3	7	4	808	1	3.33	50
1980	Brabham	Ford	14	3	2	1	6	2	742	1	3.86	54
1979	Brabham Brabham	Alfa Romeo Ford	15	0	0	0	0	0	582	1	0.20	3
1978	Brabham Ensign McLaren	Alfa Romeo Ford Ford	5	0	0	0	0	0	160	0	0.00	0

Nelson Piquet Formule 1-auto's

Laatste Nelson Piquet-nieuws

• 

  Augustus 20 2025

  Takuma Sato rijdt in de legendarische Williams FW11 van Nigel Mansell

• 

  Oktober 16 2023

  Rechtbank oordeelt dat opmerkingen van Piquet-Hamilton niet racistisch of homofoob zijn

  3
• 

  Juli 28 2022

  Marko zet vraagtekens bij de 'timing' van het recente Piquet-schandaal

  1
• 

  Juli 13 2022

  Voormalig F1 teameigenaar nu veroordeeld tot gevangenisstraf

  7
• 

  Juli 5 2022

  Piquet kan worden vervolgd voor zijn racistische en homofobe opmerkingen

  5
• 

  Juni 30 2022

  Nelson Piquet verduidelijkt zijn gebruikte term na 'N-word' storm

  14
• 

  Juni 29 2022

  Nieuwe spanning in F1 nadat een half jaar oude opmerking van Piquet

  15
• 

  Juni 2 2021

  Verstappen dringt erop aan Red Bull om de focus op de titel te behouden

  1
• 

  Juli 14 2019

  Kvyat in de hoop vaderschap kan wachten tot na de race

• 

  16 november 2018

  Piquet VS Salazar backmarker incident 1982

Lees meer Nelson Piquet Nieuws »