Heeft Piastri een mentale voorsprong op Norris? Alan Jones' gedachten
1
Alan Jones F1 Profiel en carrièrestatistieken
Voormalig Formule 1-coureur
Alan Jones
F1 carrière: 1975 - 1986
Bestuurdersprofiel
| Land |  Australië |
| Hoogte | 1.83 meter/6 voet1.83 m / 6'0" |
| Geboorteplaats | Tremelo (B) |
| Geboortedatum | 2 november 1946: 79 jaar oud |
| Seizoenen | 10 (1975–1981, 1983, 1985–1986) |
| Auto nummer | 15 |
Kampioenschap titels
- 1980Williams13 vrij van Nelson Piquet
Volledige carrièrestatistieken
| FXNUMX Titels | 1 |
| Grand Prix-inzendingen | 117 |
| Grand Prix begint | 116 |
| Puntentotaal | 206.00 |
| Gem. Punten per GP | 1.76 |
| Grand Prix-overwinningen | 12 (10,3%) |
| Win van pole | 2 (1,7%) |
| Pole Positie | 6 (5,1%) |
| XNUMXste rij start | 13 (11,1%) |
| Gem. GP Raster | 11.3 |
| GP Podiums | 24 (20,5%) |
| GP Snelste Ronde | 13 (11,1%) |
| GP Punten Finish | 39 (33,3%) |
| Gem. GP Functie | 6.2 |
| Hattricks | 2 (1,7%) |
| GP DNFs | 51 (43,6%) |
| Totaal GP Laps | 5.555 |
F1 Carrière Team Geschiedenis
Belangrijke mijlpalen in je carrière
Race
1975 Spaans F1 grote Prijs1975 ESP F1 GP 28 jaar, 176 dagen28 jaar, 176 dagen1986 Australische F1 grote Prijs1986 AUS F1 GP 39 jaar, 358 dagen39 jaar, 358 dagen
1975 Spaans F1 grote Prijs1975 ESP F1 GP 28 jaar, 176 dagen28 jaar, 176 dagen1986 Australische F1 grote Prijs1986 AUS F1 GP 39 jaar, 358 dagen39 jaar, 358 dagenPole
1979 Britten F1 grote Prijs1979 GBR F1 GP 32 jaar, 254 dagen32 jaar, 254 dagen
1980 Duits F1 grote Prijs1980 GER F1 GP 33 jaar, 282 dagen33 jaar, 282 dagen
1979 Britten F1 grote Prijs1979 GBR F1 GP 32 jaar, 254 dagen32 jaar, 254 dagen1980 Duits F1 grote Prijs1980 GER F1 GP 33 jaar, 282 dagen33 jaar, 282 dagenoverwinning
1977 Oostenrijks F1 grote Prijs1977 AUTO F1 GP 30 jaar, 285 dagen30 jaar, 285 dagen
1981 Caesarspaleis F1 grote Prijs1981 F1 GP Verenigde Staten 34 jaar, 349 dagen34 jaar, 349 dagen
1977 Oostenrijks F1 grote Prijs1977 AUTO F1 GP 30 jaar, 285 dagen30 jaar, 285 dagen1981 Caesarspaleis F1 grote Prijs1981 F1 GP Verenigde Staten 34 jaar, 349 dagen34 jaar, 349 dagenpodium1977 Oostenrijks F1 grote Prijs1977 AUTO F1 GP 30 jaar, 285 dagen30 jaar, 285 dagen1981 Caesarspaleis F1 grote Prijs1981 F1 GP Verenigde Staten 34 jaar, 349 dagen34 jaar, 349 dagen
1977 Oostenrijks F1 grote Prijs1977 AUTO F1 GP 30 jaar, 285 dagen30 jaar, 285 dagen1981 Caesarspaleis F1 grote Prijs1981 F1 GP Verenigde Staten 34 jaar, 349 dagen34 jaar, 349 dagenSnelste ronde1978 VS West F1 grote Prijs1978 F1 GP Verenigde Staten 31 jaar, 151 dagen31 jaar, 151 dagen
1981 nederlands F1 grote Prijs1981 NED F1 GP 34 jaar, 301 dagen34 jaar, 301 dagen
1981 nederlands F1 grote Prijs1981 NED F1 GP 34 jaar, 301 dagen34 jaar, 301 dagenPuntenfinish1975 Duits F1 grote Prijs1975 GER F1 GP 28 jaar, 274 dagen28 jaar, 274 dagen
1986 Italiaans F1 grote Prijs1986 ITA F1 GP 39 jaar, 309 dagen39 jaar, 309 dagen
1975 Duits F1 grote Prijs1975 GER F1 GP 28 jaar, 274 dagen28 jaar, 274 dagen1986 Italiaans F1 grote Prijs1986 ITA F1 GP 39 jaar, 309 dagen39 jaar, 309 dagenWin van pole
1979 Canadees F1 grote Prijs1979 KAN F1 GP 32 jaar, 332 dagen32 jaar, 332 dagen
1980 Argentinië F1 grote Prijs1980 ARG F1 GP 33 jaar, 72 dagen33 jaar, 72 dagen
1979 Canadees F1 grote Prijs1979 KAN F1 GP 32 jaar, 332 dagen32 jaar, 332 dagen1980 Argentinië F1 grote Prijs1980 ARG F1 GP 33 jaar, 72 dagen33 jaar, 72 dagenHattrick1979 Canadees F1 grote Prijs1979 KAN F1 GP 32 jaar, 332 dagen32 jaar, 332 dagen1980 Argentinië F1 grote Prijs1980 ARG F1 GP 33 jaar, 72 dagen33 jaar, 72 dagen
1979 Canadees F1 grote Prijs1979 KAN F1 GP 32 jaar, 332 dagen32 jaar, 332 dagen1980 Argentinië F1 grote Prijs1980 ARG F1 GP 33 jaar, 72 dagen33 jaar, 72 dagenF1 Carrière-afsluitende posities
1e
12
2e
7
3
5
4
8
5
5
6
2
7
3
8
3
9
5
10
3
11
4
12
2
13
3
16
2
17
1
DNF
50
NC
1
DNS
1
DNF Heeft niet afgerondNC Niet geclassificeerdDNS Niet gestart
Prestatie-overzicht
Bio
Alan Jones biografie
Alan Jones tijdens de Britse F1 GP
Alan Jones won het Formule 1980 Wereldkampioenschappenrijtuig uit 1.
Alan Jones werd geboren op 2 november in Melbourne, Australië en begon al op heel jonge leeftijd. Zijn vader, Stan, maakte deel uit van de elite klasse van Australië in de jaren 1950, die de passie van Alan voor de sport voortstuwde. Hoewel zijn vader een winnaar was van de niet-kampioenschap Australische Grand Prix en een autodealer had, presenteerde de racecarrière van Alan veel economische kwesties.
Hij begon met karten, zoals veel kampioenen doen, maar het was pas na zijn midden twintig toen hij zijn racecarrière in Europa vestigde na vele offers en onvermoeibaar werken.
George Robinson was van vitaal belang in de eerste fasen van Jones in het racen, omdat hij Vegantune-motoren voor de Australiër zou leveren. In 1972 nam hij deel aan het rijden in Formule XNUMX-auto's in verschillende series, zonder indrukwekkende resultaten. Zijn stoere mentaliteit en agressief rijgedrag hielpen hem en langzaam maar zeker verbeterde hij zijn ambacht, terwijl hij kamers huurde voor buitenlanders en het ontbijt voor hen klaarmaakte naast Beverley, zijn toenmalige vrouw.
In 1973 trad hij toe tot de John Player Formule 3-serie, waarin hij tweede eindigde achter het stuur van een Group Racing Developments '373. De vader van Alan stierf in 1973 en Jones plaatste de lauwerkrans van zijn F3-overwinning in Silverstone in de kist van zijn vader .
Alan Jones racet met de Williams FW06 Ford in Buenos Aires (1978)
Het jaar daarop nam hij deel aan de Formula Atlantic met een wedstrijd van 74 maart en eindigde hij als tweede in het kampioenschap. Ook in 1974 ging hij met een Chevron B5000 in de F24 racen. Harry Stiller, die een Britse Formule 1-kampioen was, hielp Jones in 1975 de Formule 308 te bereiken en voorzag het Australische talent van een Hesketh XNUMX.
Het Formule 1-debuut van Jones kwam in de 1975 Spaanse Grand Prix. Hij begon de race vanaf de 20e en stopte in ronde drie. De race op het circuit van Montjuïc wordt om slechte redenen goed herinnerd, omdat vijf Duitse mensen hun leven hebben verloren Rolf Stommelen crashte en zijn auto reed de menigte in.
Na vier races was de Hesketh-auto niet meer beschikbaar en ging Jones racen voor Embassy Racing, Graham Hillhet team. Hij voltooide vier races met het tweevoudige kampioensteam en werd vijfde op de Nürburgring in wat zijn laatste start van het seizoen was.
Voor 1976, John Surtees kwam bellen en Jones bracht het seizoen door met het team. De resultaten waren niet spectaculair, want Jones scoorde punten in slechts drie races. Aan het einde van het jaar gingen Jones en Surtees, die niet goed met elkaar konden opschieten, uit elkaar, hoewel Jones de enige bestuurder van Surtees was die gedurende het jaar punten scoorde.
Na het missen van de eerste drie races van 1977, Shadow bood een stoel aan Jones na de tragische dood van Tom Pryce in Zuid-Afrika. Jones maakte van de gelegenheid gebruik om vervolgens zijn eerste Grand Prix-overwinning te behalen met een triomf in een moeilijke 1977 Oostenrijkse Grand Prix vanaf de 14e plaats op de grid. Het was Shadows enige overwinning in hun F1 .
Jones eindigde het jaar feilloos, met een derde plaats in de Italiaanse Grand Prix van 1977 en twee vierde plaatsen op rij in Canada en Japan. Na bijna in 1978 bij Ferrari te zijn beland (tekende het Italiaanse team Gilles Villeneuve in plaats daarvan), AJ ondertekend met Williams, wat op dat moment nog geen kracht was om rekening mee te houden in de sport.
Hij was de enige Williams-coureur in 1978 en bezorgde het team het eerste podium sinds het eindelijk was opgericht als het Williams dat we vandaag de dag kennen (in tegenstelling tot Frank Williams Racing Cars, wat het oorspronkelijke project was). Ook won hij de Can-Am Challenge Cup in 1978 met Haas-Hall racing.
Een goed 1978 werd gevolgd door een sterk seizoen voor Jones en Williams dankzij het grondeffect FW07. Nu met Clay Regazzoni als zijn teamgenoot, behaalde Jones zijn eerste (en de eerste van het team) Pole Positie met een solide drive in de Britse Grand Prix van 1979. Door een storing in de waterpomp kon hij echter de eerste overwinning van het team niet behalen en het was in plaats daarvan Regazzoni die de race op Silverstone won.
Alan Jones, Williams FW06-Ford, 1978 USA GP, Long Beach (1978-1979)
Daarna had Jones een reeks van drie opeenvolgende overwinningen na zijn geweldige ritten in Duitsland, Oostenrijk en Nederland. Een negende plaats in de Italiaanse Grand Prix van 1979 maakte een einde aan zijn winning streak, maar hij herstelde zich en begon weer Pole in de laatste twee races van het jaar, waarbij hij de op één na laatste won GP in Canada. AJ werd derde in het World Rijders Championship van 1979, maar hij had op meer gehoopt.
In 1980 kwam de FW07B, een doorontwikkeling van de auto uit 1979, op de markt en Jones maakte er optimaal gebruik van. Hij begon het jaar met een overwinning in Argentinië tijdens de openingsrace en behaalde vervolgens nog twee podiumplaatsen in de eerste vijf starts. Jones was duidelijk op jacht naar de titel. Hij stond twee punten achter de leider in het kampioenschap. René Arnoux na de eerste vijf races en hij had consistentie nodig om de trofee mee naar huis te nemen.
Nadat hij zich had teruggetrokken uit de volgende race in Monaco, pakte Jones een andere versnelling voor het einde van het seizoen. Hij won achtereenvolgens in Frankrijk en Groot-Brittannië om het kampioenschap te leiden Nelson Piquet, die het pakte na de race in Monaco.
Derde in Duitsland na het starten van Pole en de tweede plaats in Oostenrijk zette zijn reeks goede resultaten voort. Een slecht optreden in de Nederlandse Grand Prix van 1980 hielp Piquet echter het gat in het WDC te dichten tot twee punten met nog drie races te gaan.
Toen won Piquet bij Imola om de titelleider weg te nemen van de Australiër, maar de zoektocht van de Braziliaan eindigde wanhopig in de 1980 Canadese Grand Prix, waar hij zich op kwalificeerde Pole en reed aan de leiding voordat zijn auto, die voornamelijk was opgezet voor kwalificatie, een motorstoring had.
Op het circuit dat toen Île Notre-Dame heette, het huidige Circuit Gilles Villeneuve, kwam Jones als tweede over de finish. Didier Pironi's Ligier. De Fransman was echter van start gegaan en kreeg een penalty van 60 seconden, waardoor Jones de winnaar werd en de titel voor hem veiligstelde met één race te sparen.
Hoewel een overwinning negen punten opleverde en Piquet slechts acht punten achterstand had voor de laatste race, werd de titel beslist in het voordeel van Jones. Door het puntensysteem van dat jaar, waarbij alleen de vijf beste resultaten van de eerste en de laatste zeven races meetelden voor het kampioenschap, had Piquet geen schijn van kans. De Braziliaan had in de tweede helft van het jaar al punten gescoord in vijf races, wat betekende dat hij twee punten zou verliezen – de vijfde plaats in Oostenrijk – als hij de laatste race zou winnen, en dat zou niet genoeg zijn tegen Jones.
Williams FW07-Ford aangedreven door Alan Jones, leidt John McLaren M26 van John Watson. 1979 Oostenrijkse GP, Osterreichring
(1979-1980)
Jones won de laatste race van het jaar in Watkins Glen en sloot zijn titelwinnende seizoen af met vijf overwinningen en tien podia.
Hoewel hij in de eerste paar races in 1981 met nog betere resultaten begon dan in 1980, zakten zijn resultaten in de loop van het jaar terug en kon hij alleen als derde eindigen in het WDC, achter Piquet en zijn teamgenoot Carlos Reutemann, met wie Jones enkele problemen had.
Jones informeerde Frank Williams tijdens de 1981 Italiaanse Grand Prix, waar hij aankwam met een gebroken vinger na een gevecht met dieven in Engeland—dat hij aan het einde van het jaar met pensioen zou gaan. In de laatste race, in Las Vegas, domineerde Jones zondag met een voorsprong van 20 seconden op de nummer twee. Alain Prost.
Hij nam deel aan de Bathurst 1000 in 1982. Toen verliet hij zijn boerderij in Australië en keerde hij terug naar het toppunt van racen voor een race met Arrows. Hij probeerde te racen met een gebroken dijbeen, maar de beloften van een grote sponsor zagen er niet duidelijk uit en hij streed niet opnieuw voor het team.
Hij ging opnieuw met pensioen, maar keerde daarna terug in 1985 met Team Haas. In 19 races waren zijn beste finishes echter vierde in de Oostenrijkse Grand Prix van 1986 en zesde in de volgende race, de Italiaanse Grand Prix van 1986.
Na zijn pensionering F1 voorgoed, hij deed mee aan de 1987 uur van Le Mans in 24 met Toyota, maar kon de race niet afmaken. Hij bleef meedoen aan de Bathurst 1000 en andere series zoals het V8 Supercar Championship en het Asia-Pacific Touring Car Championship.
Later werd hij lid van de media en werkte hij als commentator tijdens de Australische verslaggeving van de Formule 1 en verschillende Australian Motorcycle Grands Prix. Hij heeft ook gewerkt als FIA-steward in sommige races, hoewel hij zei in 2019 dat hij was “gedesillusioneerd"Met de sport en zou kunnen stoppen.
"Ik denk dat ik behoorlijk agressief was ... Ik nam dingen heel persoonlijk op. Alsof iemand me passeerde, nam ik het persoonlijk ... Als ik een auto voor me zag, was dat gewoon een object dat moest worden gepasseerd ... Voor mij was het gewoon vooruit om te worden gepasseerd, dat was het. '
Seizoenen
Resultaten van het Alan Jones-kampioenschap
1× Wereldkampioenschap1980–1980 · Williams
Eén titel, gewonnen in 1980 met Williams.
- 1980Williams67 pt13 vrij van Nelson Piquetverzegeld in 1980 Canadees F1 GP
Alan Jones F1 Seizoenen Samenvatting
| Jaar | Team | Motor | GP | 1e | 2e | 3 | Peul | Pole | Laps | FL | Gem. Pts | Punten |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1986 |
Lola Lola |
Ford Hert | 16 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 446 | 0 | 0.25 | 4 |
| 1985 |
Lola |
Hert | 3 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 39 | 0 | 0.00 | 0 |
| 1983 |
Arrows |
Ford | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 58 | 0 | 0.00 | 0 |
| 1981 |
Williams |
Ford | 15 | 2 | 3 | 1 | 6 | 0 | 827 | 5 | 3.07 | 46 |
| 1980 🏆 |
Williams |
Ford | 14 | 5 | 3 | 2 | 10 | 3 | 757 | 5 | 5.07 | 71 |
| 1979 |
Williams |
Ford | 15 | 4 | 0 | 1 | 5 | 3 | 812 | 1 | 2.87 | 43 |
| 1978 |
Williams |
Ford | 16 | 0 | 1 | 0 | 1 | 0 | 771 | 2 | 0.69 | 11 |
| 1977 |
Shadow |
Ford | 14 | 1 | 0 | 1 | 2 | 0 | 730 | 0 | 1.57 | 22 |
| 1976 |
Surtees |
Ford | 14 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 781 | 0 | 0.50 | 7 |
| 1975 |
Hesketh Hill |
Ford Ford | 8 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 334 | 0 | 0.25 | 2 |
Races
Wint
Auto's
Laatste Alan Jones F1 Auto's
-
- Williams FW08-Ford bestuurd door Alan Jones, GP van Monaco 1980
-
- Williams FW07-Ford, bestuurd door Alan Jones, leidt de McLaren M26 van John Watson. GP van Oostenrijk, 1979, Osterreichring (1979-1980)
-
- Alan Jones, Williams FW06-Ford, 1978 USA GP, Long Beach (1978-1979)
Podiums
Poles
Teamgenoten
Nieuws
Laatste nieuws van Alan Jones
Jones analyseert Norris versus Piastri: de kunst van mentale kracht
2
Ex-F1 Kampioenen debatteren over de uitdagingen en veranderingen van het moderne tijdperk
Jones twijfelt aan Ricciardo's F1 Hij maakt zijn rentree en maakt zijn debuut in Melbourne.
2
Kampioenen bekritiseren Ricciardo F1 herhaling kritiek
6
TOP 1 van WilliamsF10 door Jonathan Williams - nr. 3
Alan Jones stapt mogelijk op vanwege 'gedelesillusioneerd' F1 rentmeester
5
F1 met Peter Windsor - Oostenrijk2. Toen Williams winnaars waren
Alan Jones 2019 Beyond the Grid interview
2
Marko blokkeert Ferrari-switch voor Ricciardo
Lees meer Alan Jones News »
Alan Jones — Veelgestelde vragen
Wanneer begon Alan Jones met racen in de Formule 1?
Alan Jones begon in 1975 met racen in de Formule 1.
Rijdt Alan Jones nog steeds in de Formule 1?
Nee, Alan Jones heeft voor het laatst in 1986 in de Formule 1 gereden.
Hoeveel Formule 1-races heeft Alan Jones gewonnen?
Alan Jones heeft 12 Formule 1-races gewonnen.
Hoeveel F1 Heeft Alan Jones wereldkampioenschappen gewonnen?
Alan Jones heeft 1 wereldtitel in de Formule 1 gewonnen (1980).
Hoeveel F1 Heeft Alan Jones podiumplaatsen?
Alan Jones heeft 24 keer een podiumplaats behaald in de Formule 1.
Wanneer won Alan Jones hun eerste wedstrijd? F1 race?
Alan Jones won hun eerste Formule 1-race tijdens de Grand Prix van Oostenrijk in 1977. F1 GP.
Wat is de nationaliteit van Alan Jones?
Alan Jones is een Australiër.
Voor welke teams heeft Alan Jones in de Formule 1 gereden?
Alan Jones heeft voor Hesketh gereden. HillSurtees, Shadow, Williams, Arrows en Lola in de Formule 1.
Hoeveel F1 Aan welke races heeft Alan Jones deelgenomen?
Alan Jones heeft deelgenomen aan 117 Formule 1 Grand Prix-races.
